Over de feitelijke flauwekul van Martin Bosma
, door
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Rekenkunst uit het Jaar Nul
, door
Hoe is het mogelijk dat het vermeende geboortejaar van een bijbels personage genaamd Jezus van Nazareth ruim 2 millennia later nog steeds gebruikt wordt als ijkpunt voor de westerse jaartelling; en daarmee voor die van de hele moderne wereld? (Merkwaardig genoeg ook door overtuigde atheïsten!) Het lijkt een harnekkige erfenis uit de vroege Middeleeuwen.
Onze van oorsprong Romeins-christelijke jaartelling werd pas in 525 opgesteld door de Scytische monnik Dionysius Exiguus. Tot dan toe werden jaren gedateerd aan de hand van de consuls die regeerden over Het Eeuwige Rome, hoewel jaartallen soms ook werden berekend als de tijdsduur die verlopen was sinds de stichting van de stad – ab urbe condita – in 753 v. C. De telling van Dionysus Exiguus raakte overigens pas echt in zwang nadat de Engelse monnik Beda Venerabilis, de eerbiedwaardige Bede (672-735), rond 731 zijn zeer invloedrijke Historia ecclesiastica gentis Anglorum uitbracht.
De concurrerende islamitische kalender heeft als begindatum gekozen voor 16 juli 622, ná Christus uiteraard. Dit is overigens niet de geboortedag van de belangrijkste profeet van de islam; Mohammed werd namelijk geboren rond 570. Het is wel het jaartal van diens gedwongen migratie vanuit Mekka naar de stad Yathrib, het latere Medina. Deze veelbewogen reis, de hidjra, vormt al sinds 638 het ijkpunt voor de islamitische jaartelling. Jaartallen worden analoog aan Anno Domini, gedateerd met het gelatiniseerde achtervoegsel AH (Anno Hedgira).
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Standing On The Shoulders Of Giants
, door
Het is een universeel gegeven dat culturen op een bepaald moment hun eigen ontstaansmythes en geschiedenis ontwikkelen. Een vervolgstap, die feitelijk pas gezet kan worden wanneer een volk het schrift verwerft, is het ontstaan van een zekere mate van historisch besef. Een orale traditie heeft eenvoudigweg te veel tekortkomingen en is daardoor voor periodes die langer geleden zijn dan twee generaties notoir onbetrouwbaar. Pas op het moment dat kennis uit het verleden letterlijk kan worden overgedragen aan volgende generaties, ontstaat ook de mogelijkheid geleidelijk aan voort te bouwen op deze kennis. (Dwarfs) Standing on the Shoulders of Giants, volgens de bekende metafoor van Isaac Newton (1643-1727) … of, zo je wil, van de broertjes Gallagher.
Door kennisaccumulatie en door inzicht te krijgen in de veranderingen die plaats hebben gevonden sinds onze voorvaderen hun observaties op schrift stelden, verandert bovendien van lieverlee de kijk op de geschiedenis. Het eerdere statische of cyclische tijdsbeeld wordt geleidelijk aan ingeruild voor een meer lineair tijdsbesef. Dit proces versterkt zichzelf: de ontwikkeling van schrift leidt tot kennisvermeerdering en zo tot toenemend historisch besef, waarbij het verleden meer en meer als duidelijk afwijkend wordt gezien van het heden. Projectie van deze ontwikkeling naar de toekomst, kan op termijn – zoals in de westerse cultuur vanaf de Verlichting – leiden tot een hartstochtelijk beleefd vooruitgangsdenken.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Gematigde moslims geven weerwoord
, door
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Enis Odaci over het optreden van Izz ad-Din Ruhulessin bij Pauw en Witteman. Enis Odaci is voorzitter van Stichting 12 Imams.
Zucht…
Op 7 september jl. was de heer Izz ad-Din Ruhulessin te gast bij Pauw en Witteman om zijn mening te geven over de in Iran veroordeelde Sakineh Mohammadi Ashtiani. Zij wordt beschuldigd van overspel of het hebben van een ‘illegale verhouding’. In Iran staat daarop de steniging als straf. Het betoog van Ruhulessin kunt u in de Volkskrant lezen. Kern van zijn betoog: “het is een interne Iraanse aangelegenheid en volgens islamitische wetgeving niet meer dan normaal.”
De discussie aan tafel was ongekend tenenkrommend en het is te hopen dat de kijkers onderscheid blijven maken tussen idioten en intellectuelen.
Aan tafel zat ook Hafid Bouazza, schrijver van beroep, die zich eerder aangesloten heeft bij de inmiddels wereldwijd georganiseerde protesten om de steniging te voorkomen. Deze protesten zijn ontstaan nadat de kinderen van Sakineh als laatste noodkreet de wereld of het Westen om hulp hebben geroepen. Zij wensten hun moeder niet kwijt te raken.
Izz ad-Din Ruhulessin studeert politicologie, maar bij Pauw en Witteman is hij niet in staat gebleken om ook maar één coherente gedachte in duidelijk Nederlands te formuleren. Op zich is dat geen probleem, ware het niet dat ook weer in deze uitzending alle deelnemers te pas en onpas spraken over DÉ islam. Izz ad-Din vond het best, want hij houdt wel van provoceren, getuige dit nieuwsbericht.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Historisch akkoord in Bethlehem
, door
Afgelopen donderdag tekende de Palestijnse autoriteit een akkoord met christelijke leiders om het dak van de Geboortekerk in Bethlehem te restaureren. Een historisch akkoord, want het is een van de oudste kerken ter wereld, en een van de meest belangrijke christelijke pelgrimsoorden. Samenwerking tussen de drie kerken die de basiliek beheren kwam echter eeuwenlang niet van de grond. Dankzij de Palestijnse president Mahmoud Abbas komt daar nu verandering in.
De Geboortekerk: toneel van de wereldgeschiedenis
Keizer Constantijn de Grote bouwde de kerk aan het begin van de vierde eeuw, bovenop de grot die volgens christenen de plek is van de stal waarin Jezus werd geboren uit de maagd Maria. De oorspronkelijke kerk werd verwoest na een opstand van de Samaritanen in het jaar 529. Aan het begin van de zesde eeuw reconstrueerde keizer Justinianus de kerk door bovenop de resten van de oude kerk een nieuwe, grotere kerk te bouwen, die nog steeds de basis is van de huidige structuur. Wonder boven wonder werd de kerk tijdens de inval van de Perzische troepen van Chosroes II in 614 gespaard. Volgens de legende zag legercommandant Shahrbaraz in de basiliek een afbeelding waarop de Drie Wijzen uit het Oosten gekleed gingen in Perzische kledij, waarop hij het bevel gaf de kerk te sparen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol