Toen ik nog bij mijn ouders in het dorp woonde, mochten mijn vader en ik graag de folders doorploegen waarin dagtochten naar Duitse steden tegen bodemprijzen werden aangeboden (om de een of andere mysterieuze reden krijg ik ze niet in Amsterdam in de bus). De 'talloze voordelen' waren mooi opgesomd. De enige werkelijke garantie die de operator kon bieden was vermoedelijk het aantal taalfouten, maar wat was het hartverwarmend. Extra's als warme maaltijden, kopjes koffie, porseleinen poppen voor de dames en gereedschapskisten voor de heren en natuurlijk de gewraakte verkoopdemonstratie van reumadekens. En dat slechts voor 49 gulden! En deze knalaanbiedingen zullen tot in het einde der tijden bestaan, rara hoe kan dat? Het tv-programma Groeten van Max liet het zien.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Li Jing (46) woont als Chinese expat met zijn gezin in Moskou. Op 21 augustus 2007 dacht hij: “Kom! Ik ga te paard naar de Olympische Spelen in Beijing”. Afgelopen zondag kwam Li op zijn bestemming aan: te laat… Op de 9.000 kilometer lange reis versleet hij meerdere paarden en besteedde hij €17.000 van zijn spaargeld. Maar het was het waard, aldus de Chinees te paard [/Sint Seth]. Check zijn foto’s hier en het verhaal (en foto’s) hier. Li komt binnenkort te paard onze richting op want zijn volgende doel is: Olympische Spelen 2012 in Londen.
‘Abroad?’ she said, surprised and slightly frightened, because in those days going abroad was no ordinary matter. ‘Where? What for!’ she asked.
‘I was thinking about Czechoslovakia.’ I answered. I wouldn’t have dared to say something like Paris or London, and frankly they didn’t really interest me, I couldn’t even imagine them. This was only about crossing the border – somewhere. It made no difference which one, because what was important was not the destination, the goal, the end, but the almost mystical and transcendent act. Crossing the border.
A year passed following that conversation. The telephone rang in our newsroom. The editor in chief was summoning me to her office. “You know,” she said, as I stood before her desk, “we are sending you. You’ll go to India.”
‘Travels with Herodotus’, Penguin Books 2008, pagina 10. Het begin van de stormachtige opmars van de Poolse historicus / journalist Ryszard Kapuściński.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.