Doden en lijstjes

Terwijl het lieve vaderland zich druk maakte om de tsunami van moorddadige moslims die onze cultuur verwoesten, onze dochters verkrachten en onze vrijheid haten, dat wil zeggen de afgelopen tien jaar, vermoordde een groepje Duitse neonazi’s kalmpjes tien man – acht Turken, een Griek en een politieagente – uit, hum, ideologische overwegingen. Langzamerhand wordt duidelijk dat de Duitse beweging veel groter was dan de twee zelfmoordenaars en de gearresteerde Beate Zschäpe, dat ze een dodenlijst hebben en dat ook in Denemarken inmiddels een groep zich klaarstoomt voor een rassenoorlog. De haastig onder het tapijt geschoffelde Anders Breivik blijkt toch niet de eenzame idioot te zijn waar domrechts hem zo graag voor hield. Maar het lieve vaderland maakt zich er niet zo druk om. Het ligt ook wat ongemakkelijk, al die moorddadige types die hun ideologische wortels delen met de eigen gedoogpartij. Want is het niet zo dat zowel Breivik, de Denen, de Nationalsozialistische Untergrund als de PVV hetzelfde doel voor ogen staat? Tot Geert Wilders zijn galmende retoriek over onder andere het deporteren van miljoenen moslims uit Europa intrekt, zie ik geen reden om zijn clubje uit de wind te houden wanneer het om racistische aanslagen gaat.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.