Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Gesprekken met Anatoly Vitalievitsj
In de aanloop naar de Russische presidentsverkiezingen belt de Sargasso-redactie iedere avond met Anatoly Vitalievitsj (63)
Vitalievitsj werd geboren in een klein dorpje aan de Oeral. Hij werd opgeleid tot mijnbouwkundig ingenieur in Jekaterinaburg, diende in het Sovjet-leger en werd vanwege zijn temperament al snel naar Moskou gestuurd. Hij schopte het tot hoogleraar, en privatiseerde in het begin van de jaren ’90 een deel van de universiteit. De zaken liepen goed. Hij is – naar eigen zeggen – een keer in Nederland geweest, ‘Om een Mercedes te kopen’. Tot de laatste roebelcrisis. De zaak ging over de kop en hij heeft huis en haard verlaten en verkocht. Sindsdien drinkt ‘onze man in Moskou’. Hij leeft van een bescheiden pensioen en slijt zijn sobere momenten met het lezen van poëzie.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.