Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de 'feitish' van de reguliere media. De PVV maakt bezwaar tegen de 'buitensporige aandacht' voor het overlijden van de Nederlandse chansonnier Ramses Shaffy. Tweede Kamerlid Brinkman bestempelt Shaffy als 'een halfislamitische drinkebroer'. Brinkman beklaagt zich over de 'doorgeschoten salon-socialistische hippiecultuur' waarin een Egyptisch-Russische avonturier als Shaffy een paspoort heeft kunnen bemachtigen. Ook vestigt de parlementariër de aandacht op Shaffy's tweede voornaam: Achmed. "Deze van een islamistisch Egyptische vader afkomstige hangjongere uit de jaren zeventig is te typeren als een wegbereider van de islamisering," aldus Brinkman. Het Kamerlid legt een verband tussen het lied 'Wij zullen doorgaan' en de internationale Islamitische jihad. "Bij het achterstevoren beluisteren van de zogenaamde Shaffycantate hebben onafhankelijke deskundigen vastgesteld dat er onmiskenbaar La Illah Allah, Allah is groot gezongen wordt." Shaffy's bekendste hit 'Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder' spant volgens de PVV-er 'met superstip de kroon'. "Het zou zo op een doorsnee vrijdagmiddag uit één van de vele minaretten van Heerhugowaard kunnen schallen." De PVV heeft uit monde van Brinkman kamervragen aangekondigd, waarin de partij minister Plasterk zal verzoeken om Shaffy geen plek te geven in de canon van het Nederlandse lied. Tevens pleit de partij voor een algeheel verbod op producten van 'Achmed bin Sammy'. Brinkman: "Eén December 2009 gaat de geschiedenis in als de dag waarop Nederland zijn wortels verloochende. De berichtgeving rond de creatie van het songfestivallied door nationaal icoon Vader Abraham is op (s)linkse wijze de kop ingedrukt. Blijkbaar zijn we nu zover dat multikultibralteksten als 'Laat me' ons erfgoed beter vertegenwoordigen dan het Smurfenlied."
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Terwijl ik woensdag bezig was nog wat punten uit te zoeken over het stemgedrag van de partijen op het punt privacy, kwam ik alweer een nieuwe inbreuk tegen. Tot mijn schande moet ik bekennen dat deze nog niet in de lijst stond, terwijl er eigenlijk al enige tijd sprake van is.
Het betreft hier de zogenaamde Elektronische Leerlingdossiers. Die bestaan al een tijdje blijkt als ik de memorie van toelichting lees bij een wetsvoorstel hierover. Alleen moeten er nog wat zaken in de wet vastgelegd worden, zodat het allemaal netjes geregeld is.
Wat dan? Nou, het gezamenlijk gebruik van de dossiers en het hebben van een uniek persoonsgebonden nummer voor iedere leerling. Dit laatste is verhullende poli-babbel voor het BurgerServiceNummer. Ja, u leest het goed, alle informatie van schoolgaande kinderen en studenten wordt gekoppeld aan het BSN.
Is dat erg dan?
Ja, dat is erg. Ze leggen namelijk nogal wat vast bij dat BSN. Uiteraard gewone gegevens zoals cijfers en diploma’s. Maar ook het spijbelen, gedragsproblemen, dyslexie, gezinsproblemen, geloofsovertuiging van de ouders en wat docenten nog meer relevant vinden in het kader van de “begeleiding”.
Combineer dit met het EKD waarin ook alle privé-gegevens van kinderen tot 4 jaar worden vastgelegd, neem daar de verwijzingsindex bij waarin alle problemen van jeugdigen netjes beschreven staan en je hebt een volledig overzicht van iedere jeugdige in Nederland.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit stuk van Bart Akkermans, VVD-lid te Goes, verscheen eerder op VVDnext. Hij schreef het in reactie op twee andere artikelen op VVDnext, hier en hier te vinden.
Past het voeren van een klimaatagenda in een liberale wereldvisie?
De liberale visie op mens en maatschappij is gefundeerd op het recht tot zelfbeschikking. Graag wil ik de woorden van John Stuart Mill aanhalen: “De vrijheid van het individu houdt op waar die een ander schade berokkent” (1). Laten we eens met die woorden in gedachten naar de klimaatproblematiek kijken.
Ik ben van mening dat geen enkel individu alleen in staat is het klimaat direct te beïnvloeden. Aangezien er bij mijn weten niemand is die het tegendeel beweert, kunnen we veilig stellen dat klimaatproblematiek het individu ontstijgt. Hieruit volgt dat als we, ongeacht de mogelijkheden, het klimaat zouden willen beïnvloeden dat dit dan in groepsverband door de hele of toch in ieder geval de grote meerderheid van de mensheid moet gebeuren. Als we de hypothese aannemen dat de mensheid in staat is het klimaat te beïnvloeden, moeten we dit dan trachten te doen? Alle klimaatmodellen die tot nog toe wetenschappelijk accuraat (2)(3)(4) zijn gebleken, laten zien dat grote bevolkte delen van de aarde zeer nadelige gevolgen zouden ervaren als de temperatuur op aarde zelfs maar met enkele graden stijgt.
We hebben reeds vastgesteld dat als we het klimaat zouden willen veranderen, dit in ieder geval gedaan moet worden met medewerking van (bijna) de gehele mensheid, en dat niets doen zeer waarschijnlijk leidt tot grote schade aan anderen. Met Mills woorden nog in gedachten valt niks doen dus in ieder geval niet te rijmen met het liberale gedachtegoed.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
“Laat ik het maar eens duidelijk en scherp zeggen: stop met de provincies en de waterschappen in de huidige vorm.”
Alexander Pechtold zet namens D66 een nieuwe agenda voor bestuurshervorming neer: vier provincies en geen gemeenten meer met minder dan 50.000 inwoners.
Normaal gesproken is de Raad van State het bedachtzame orgaan dat ’tut tut’ roept als de politiek geleid door de waan van de dag met grote haast een wet erdoorheen wil jagen. Inzake de AOW kwam er gisteren ineens een heel ander geluid: sneller verhogen, die leeftijd, en de plannen graag ook financieel beter onderbouwen. Want ondanks de (magere) protesten van de FNV behelst het voorstel vooral veel doorschuiven naar de toekomst.
Toch wringt er iets. De Raad van State hoort namelijk primair te beoordelen of wetsvoorstellen deugdelijk en uitvoerbaar zijn en of ze in overeenstemming zijn met de grondwet, andere wetten en verdragen. Dit advies lijkt nogal een politiek tintje te hebben met constateringen als: “Een dergelijke verdeling van lusten en lasten zet de solidariteit tussen de generaties – een wezenlijk fundament van ons stelsel van sociale zekerheid – onder spanning.”
Minister Donner stuurde de Raad dan ook met een kluitje in het riet: “Het kabinet is van mening dat de verhoging van de AOW-leeftijd niet geïsoleerd bezien moet worden, maar in de context van het bredere, evenwichtige kabinetsbeleid dat is gevoerd en nog gevoerd zal worden.” Anders gezegd: dankuwel voor het advies, maar over het beleid gaat het kabinet.
De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
overwegende dat het kabinet terecht aandacht wil schenken aan gevoelens van vervreemding en onbehagen onder veel autochtone Nederlanders;
overwegende dat ook wettelijk toegestane activiteiten zoals het plaatsen van
opvallende schotelantennes, het laten horen van islamitische gebedsoproepen en het bouwen van grote
moskeeën en minaretten kunnen bijdragen aan die gevoelens van vervreemding en van aantasting van de historische Nederlandse identiteit;verzoekt de regering, in overleg met migrantenorganisaties en gemeentebesturen hiervoor uitdrukkelijk aandacht te vragen, en te bevorderen dat wijze terughoudendheid in acht wordt genomen ten aanzien van dergelijke uitingen.
Was getekend, Van der Staaij, kamerlid voor de SGP.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
“Als u kijkt naar wat Atatürk zei over de islam, dan zult u zien dat ik eigenlijk niks anders zeg.”
Geert Wilders neemt een voorbeeld aan de stichter van de moderne Turkse republiek. De huidige Turkse regering is volgens Wilders een ’totalitair laf regime’. Interessante vraag: als Atatürk nog de baas was in Turkije, zou het dan wel lid mogen worden van de EU?
(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)