De mythes rond Obamacare

Op de dag van de persvrijheid, maandag 3 mei, werd de eerste Persvrijheidsmonitor (.pdf) van Nederland gepresenteerd. Het rapport bevat een kroniek van een groot aantal gevallen waarin de pers door politie, justitie of andere autoriteiten werd lastiggevallen in het afgelopen jaar (veel van die gevallen zijn overigens ook te vinden op mijn blog Free Flow of Information).

In een evaluatie besteden de auteurs van de monitor, Wouter Hins, Marga Groothuis en Chris Wiersma, aandacht aan drie zeer actuele thema’s: privacy van gefotografeerde personen, recht op bronbescherming en openbaarheid van bestuur. De privacy-kwestie deed zich voor naar aanleiding van een proces dat Willem-Alexander vorig jaar voerde tegen het persbureau AP, dat foto’s verspreidde van zijn wintersportvakantie in Argentinië. De rechter verbood AP de foto’s voor publicatie aan te bieden. Maar dat verbod gold alleen voor deze specifieke foto’s. De rechter bezegelde met zijn uitspraak niet de afspraken met de pers die er volgens WA op neer kwamen dat het Koningshuis zelf de regie mocht voeren over zijn publiciteit.

De bronbescherming is een zeer principieel punt voor journalisten. Als er geen mogelijkheid tot bescherming van informatiebronnen voor journalisten is, zal gevoelige informatie eerder achterhouden worden uit vrees voor consequenties. Consequenties voor de onthullers zelf of hun naaste omgeving. Dat tast dus zowel de uitingsvrijheid als de openbaarheid aan. De rechter heeft hierover al diverse uitspraken gedaan die gunstig zijn voor journalisten. En het Europese Hof is de journalist meestal ook wel gunstig gezind. Maar dat is altijd achteraf. Veel betere wetgeving is op dit punt nodig.

Journalisten zijn voor berichtgeving over politiek en bestuur afhankelijk van de wettelijke openbaarheid van bestuur. De uitvoering van deze wet is door WOB- deskundige Roger Vleugels deze week getypeerd als: 30 jaar WOBben, 30 jaar tobben. En de situatie is er de afgelopen jaren niet veel beter op geworden met verantwoordelijk minister Guusje ter Horst. Met een kritische evaluatie van de wet is nog steeds niets gedaan. Een broodnodige aanpassing van de wet is door de val van het kabinet opnieuw uitgesteld. In de Persvrijheidsmonitor wordt ook geconstateerd dat Nederland, dat zich altijd zo beroemt op zijn openheid, ver achter loopt bij de Europese normen. Ook op dit punt levert het Europese Hof van de Rechten van de Mens een positieve bijdrage. De uitspraken van het Hof wijzen er op dat artikel 10 (over de vrijheid van meningsuiting) wel degelijk ook een recht op openbaarheid van informatie van de overheid inhoudt.

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit is weer eens een stuk van Grootinquisiteur, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog.

Het is altijd lachen om hysterica Yvette Lont, inmiddels Yvette Laclé geheten, het voormalige Amsterdamse deelraadslid dat in juni 2008 met veel tromgeroffel uit de ChristenUnie stapte. Omdat alle bestaande christelijke partijen op principiële christelijke punten niets klaarmaken ? kijk naar de ChristenUnie in Balkenende IV ? is Yvette door de Heere zelf geroepen om een ‘nieuwe’ christelijke partij op te richten en op 9 juni te dingen naar de gunst van de kiezer.

Het is de Evangelische Partij Nederland geworden. Anders dan de ChristenUnie zal Yvettes partijtje wél pal staan als het gaat om christelijke stokpaardjes zoals abortus (verboten!), euthanasie (verboten!), homohuwelijk (verboten!), opheffing van het bordeelverbod (verboten!), heroïneverstrekking (verboten!) en als laatste het klonen van embryo’s (eh… is in Nederland al niet toegestaan op grond van de Embryowet).

Haar achternaam mag ze dan wel hebben gewijzigd, met de feiten neemt die malle Yvette het nog altijd niet zo nauw. In een interview, vandaag bij de EO op Radio 5, geeft ze een voorbeeld van waar de CU het in haar ogen ontzettend heeft laten afweten: de discussie over het schrappen van godslastering uit het Wetboek van Strafrecht. Ze suggereert dat met het schrappen van het gehele artikel 147 WvS niet alleen de strafbaarheid van godslastering wordt opgeheven, maar dat het ook een vrijbrief zou zijn voor belediging van geestelijken en diefstal van voorwerpen uit een kerk. Natuurlijk regelrechte flauwekul. Belediging en diefstal blijven in Nederland anno 2010 uiteraard gewoon strafbaar. Er is alleen geen behoefte meer om ten faveure van afzonderlijke groepen, zoals gelovigen, nog eens extra regelgeving toe te voegen.