WW: Dansen zit in je hoofd

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland. Als je één wetenschapsgebied moet noemen waar nu elk jaar gigantische sprongen voorwaarts worden geboekt dan is het wel hersenonderzoek. In de afgelopen jaren kwamen we door sterk verbeterde technieken om in de hersenen te kijken (MRI, PET, CAT...) steeds meer te weten over hoe de menselijke hersenen werken. Zodoende komen we steeds meer over onszelf en onze diepste zieleroerselen te weten (the mind is what the brain does) en kunnen we steeds meer vertellen wat ons mensen nou zo menselijk maakt. En welke menselijke activiteit is in dat kader nou een beter onderwerp voor breinonderzoek dan misschien wel de meest menselijke aller kunstvormen: dans. Dansonderzoek heeft zich tot nu toe voornamelijk in twee richtingen afgespeeld: het ene type wetenschap houdt zich net als bijvoorbeeld muziektheorie bezig met analyse van choreografieen, het ontstaan van dansen en de culturele achtergronden. Het tweede type onderzoek is meer gespitst op het lichaam en hoe dat lichaam bewegingen uitvoert en valt in die zin in te delen bij de bewegingswetenschappen. Met het onderzoek van neurowetenschappers Steven Brown en Lawrence Parsons wordt een nieuwe weg ingeslagen door naar de hersenactiviteiten te kijken van amateurs en professionals tijdens het dansen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer voor ¡eXisto!, een boek over trans mannen in Colombia

Fotograaf Jasper Groen heeft jouw hulp nodig bij het maken van ¡eXisto! (“Ik besta!”). Voor dit project fotografeerde hij gedurende meerdere jaren Colombiaanse trans mannen en non-binaire personen. Deze twee groepen zijn veel minder zichtbaar dan trans vrouwen. Met dit boek wil hij hun bestaan onderstrepen.

De ruim dertig jongeren in ¡eXisto! kijken afwisselend trots, onzeker of strak in de camera. Het zijn indringende portretten die ook ontroeren. Naast de foto’s komen bovendien persoonlijke en vaak emotionele verhalen te staan, die door de jongeren zelf geschreven zijn. Zo wordt dit geen boek óver, maar mét en voor een belangrijk deel dóór trans personen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.