Andere blik op ouder worden

Veel ouderen zijn actief als mantelzorgers, vrijwilligers of in loondienst. Is de keuze om na het pensioen te blijven werken nu nog vrijblijvend, straks is het een maatschappelijke plicht. Maar die ommekeer veronderstelt wel een andere blik op ouder worden. Als de pensioenleeftijd binnenkort omhoog gaat, staat het ook wettelijk vast dat iedereen langer moét doorwerken. De vraag is tot hoe lang: wanneer ben je te oud om te werken? Die vraag is niet eenvoudig beantwoorden. Ouder worden kent namelijk verschillende dimensies. De chronologische dimensie is de eenvoudigste, en verwijst naar de datum waarop iemand is geboren en de sindsdien verstreken tijd. De functionele dimensie is al wat complexer en verwijst naar iemands lichamelijk en cognitief functioneren. In algemene zin hangen de functionele en chronologische dimensies met elkaar samen: de kans op lichamelijke beperkingen en verminderd cognitief functioneren neemt gewoonlijk toe met de jaren. Een nuancering is hier op zijn plaats want de mate waarin dat gebeurt, verschilt per individu. De een heeft bijvoorbeeld een sterker lichaam dan de ander. Iemands functioneren is bovendien mede afhankelijk van zijn zelfbeeld en gevoeligheid voor maatschappelijke stereotypering. De financiële mogelijkheden en grootte van het sociale netwerk maken hierbij een groot verschil. Wie een gering sociaal kapitaal bezit, gedraagt zich meer naar het stereotype beeld van de oude man of vrouw.

Foto: Mark Herpel (cc)

Wie wil er nog in goud beleggen?

DATA - Voor wie nog geld in een oude sok heeft liggen, lijkt in goud beleggen een aantrekkelijke optie. Maar de hoogtijdagen zijn mogelijk voorbij, waarschuwt een analist.

Ik spaar netjes voor mijn pensioen, maar doe dat eigenlijk cash. Ik wil niet bij een of ander plan met idioot hoge kosten en zeker geen lijfrentes aan mijn lijf. Dan maar een depositorekening (goede rente) en maar hopen dat de inflatie voorlopig laag blijft (ijdel vrees ik). Nou ja, ik moet toch tot mijn 83ste doorwerken en een blog/schrijfbestaan is niet bepaald een garantie voor een lang en gezond leven.

Een paar jaar geleden zat ik te twijfelen of ik niet in vastgoed of goud moest beleggen. De eerste wijselijk niet gedaan. Van de tweede nagelaten optie heb ik wel een beetje spijt. De prijs voor een kilo goud stond in oktober 2007 nog op zo’n 17.000 euro. Vijf jaar later moest er liefst 43.000 euro worden neergelegd voor een kilo. Een stijging van liefst 253 procent.

Zilver is net zo goed een aantrekkelijke optie. Kostte een kilo van dit metaal in oktober 2007 nog 300 euro, inmiddels moet daar 750 euro voor worden neergeteld. Ook dat is een stijging van 250 procent.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: copyright ok. Gecheckt 23-11-2022

Kan de pensioenleeftijd niet wat omhoog?

Op mijn 4de, we schrijven 1981, gaat mijn opa Theo na 40 trouwe dienstjaren weg bij de PTT. Nu, 30 jaar later, leeft mijn opa nog steeds. Sterker nog: hij is zo gezond als een vis. Hij fietst, klaverjast en doet boodschappen. Ziet hij ergens een prei die 20 eurocent goedkoper is, dan fietst hij gerust 5 kilometer om. Zo gezond is hij. Opa duif, zo noemen we hem, kost de samenleving bakken met geld. Dat is hem niet kwalijk te nemen, maar toch. Het wringt. Parasiteert hij niet op de arme drommels die voor hun 65ste het loodje leggen? Wie voor zijn pensionering sterft, kan immers fluiten naar z’n centjes. Moet dat niet anders? Kan dat niet eerlijker?

In 1889 voert de Duitse rijkskanselier Otto von Bismarck het pensioen in voor mannen van 70 jaar. Duitsers werden destijds gemiddeld 72 jaar. En nu? Nu moeten we maar liefst 20 jaar volmaken na ons pensioen. Twintig lange jaren. Vissen. Sjoelen. Eendjes voeren. Gepensioneerd zijn was een recht, maar het is inmiddels een straf. Hoeveel potjes kun je klaverjassen, zonder elkaar de hersens in te slaan? Hoeveel obese eendjes heeft dit land nodig? Genoeg is genoeg. Hier dat pak kaarten, gooi weg dat oude brood! De zeventiger van nu is de vijftiger van vroeger. Waarom zou iemand van 70 geen boeiend, interessant en nuttig werk kunnen doen?

Foto: copyright ok. Gecheckt 23-11-2022

Het vitaliteitspakket – of om moe van te worden?

In 2012 begint de invoering van het nieuwe vitaliteitspakket’. Er komt een werkbonus voor 61-plussers, de mogelijkheid voor vitaliteitssparen wordt gecreëerd en bijscholing wordt extra gestimuleerd. Dat klinkt op het eerste gezicht goed, maar het vitaliteitspakket betekent vooral bezuinigingen op bestaande regelingen die veel gunstiger zijn.

Het vitaliteitspakket betekent namelijk het einde van vier regelingen, spaarloon, levensloop, hogere fiscale arbeidskorting voor ouderen en doorwerkbonus. Spaarloon was eigenlijk toch al op sterven na dood en zo vervangt dan het vitaliteitssparen eigenlijk de levensloopregeling en vervangt de werkbonus zowel de doorwerkbonus als ook de hogere arbeidskorting voor oudere werknemers. Het enige wat overblijft is  de extra stimulering voor scholing door een verlaging van de drempel voor fiscale aftrekbaarheid. Een snoepje voor iedereen die een keer op eigen kosten een cursus of een studie wil volgen.

Het belangrijkste verschil tussen vitaliteitssparen en levensloop is de omvang. Terwijl de levensloopregeling een maximum kent van 210% van het jaarsalaris, bij het modale inkomen van € 33.000 bruto per jaar dus € 69.300, is het maximum bij het vitaliteitssparen nog maar €20.000. Voor iedereen met een jaarsalaris van meer dan ongeveer € 10.000 bruto is dat dus een versobering en die bedraagt voor het modale inkomen ook alweer € 49.300 aan ruimte voor fiscaal aftrekbaar sparen. In dat geval blijft van de oude levensloopregeling dus minder dan een derde over.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De pensioenmythe doorgeprikt

Wederom nemen we een stuk over van het uitstekende Me Judice. Dit maal een boekbespreking van Bernard van Praag dat helemaal past binnen het actuele debat over het pensioenstelsel.

Het Nederlandse pensioenstelsel wordt vaak ten voorbeeld gehouden aan de rest van de wereld. In het onlangs verschenen boek De pensioenmythe wordt dit model en zijn vele bedenkers onder de loep genomen. De Amsterdamse hoogleraar Van Praag bespreekt het boek  en komt tot de conclusie dat de analyse van Pikaart scherp is, maar zijn aanbevelingen zijn mager. Een aanbeveling ondersteunt Van Praag echter van harte: een parlementaire enquête naar het demasqué van het Nederlandse pensioenmodel.

Pensioenmythe
Onlangs verscheen het boek De Pensioenmythe van Martin Pikaart (1968). Hoewel ik het niet met alles eens ben vind ik het een opmerkelijk boek, dat verplichte kost zou moeten zijn voor iedereen die zich in Nederland met de pensioenproblematiek bezig houdt. Ik denk hierbij aan politici, sociale partners, vakbonden, pensioenfondsbestuurder, en ambtenaren. Ik noem ze gemakshalve maar de pensioen–incrowd.

Houdbaarheid AOW
Er is in Nederland veel onrust over de pensioenen. Het gaat hierbij zowel om de houdbaarheid van de AOW als om de zogenaamde aanvullende pensioenen. Haast elke werknemer in Nederland is verplicht deelnemer aan een pensioenfonds, dat in ruil voor premiebetaling gedurende de actieve jaren een pensioen uitkeert na pensionering.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Stop het Pensioenpaternalisme

Deze bijdrage aan het open podium is van DeViking (website)

Nederland staat bekend als een paternalistisch land. Alles is zogenaamd voor je geregeld. Maar eigenlijk is de verantwoordelijkheid van de burger afgenomen. En ja dat is vervelend wanneer in het echte leven dat zogenaamde geregeld zijn niet goed geregeld blijkt. Kijk nou eens naar de pensioenen. Op KRO’s reporter afgelopen week was het schiokkend om te zien hoe arrogant pensioenfondsen met andermans geld omgaan. Men heeft ruim 750 Miljard euro er doorheen gedraaid de afgelopen 15 jaar volgens een deskundige aan VUT en andere prepensioen regelingen. We hebben nu nog maar 750 miljard over terwijl dit er 1500 miljard hadden kunnen zijn. Dan hadden we nu een dekkingsgraad van ruim 200% gehad. Door dit wanbeleid, mede veroorzaakt door dreiging met pensioenbelasting door de overheid, van terugstorting in eigen bedrijven of van ABP naar overheid is dus 750 Miljard in rook opgegaan. Gevolgen voor ons die nog geruime tijd moeten werken: nog minder pensioen en hogere premies… fijn vooruitzicht.
Gezien de onbetrouwbaarheid van pensioenfondsen, de overheid en toezichthouder DNB(Icesave, DSB perikelen spreken boekdelen) stel ik voor dat we ons pensioen direct moeten krijgen in ons salaris. Ik ga zelf wel zorgen voor mijn pensioen. Stop daarom de verplichte pensioen regelingen, stop het paternalisme van de pensioenregelingen. De mensen weten zelf wel wat goed voor ze is.

Vorige Volgende