De laatste dagen van het eco-huis
Eind jaren negentig maakte de gemeente Steenwijk plannen voor een nieuwe woonwijk: Woldmeenthe. In de periode 2000 t/m 2005 zouden hier 500 woningen verrijzen, een deel van dit uitbreidingsplan werd bestemd voor duurzame ecologische bouw. Hiervoor was voldoende belangstelling onder de potentiële kopers van de kavels. De ambitieuze plannen van de gemeente verwaterde echter en uiteindelijk werden de duurzaamheidseisen onvoldoende verankerd in het bestemmingsplan. Door een lotingsprocedure kwamen de kavels uiteindelijk in handen van mensen die helemaal niet zo geïnteresseerd waren in ecologische bouw. Slechts één van de oorspronkelijke ecologische bouwers wist via de loting een kavel te bemachtigen. Electrotechnisch ingenieur Jan Husslage ging aan de slag met zijn eco-huis op bouwkavel nummer 237. Hij verwerkte hout uit nabijgelegen bossen, gebruikte géén lood, zink, polyuretaan of andere milieuschadelijke stoffen, ontwierp duurzame verwarming en koelingsystemen én produceerde vrijwel géén bouwafval (zie: bouwprincipes).
Terwijl minister van milieu Jacqueline Cramer afgelopen zomer het eco-huis in Steenwijk nog “een goed voorbeeld voor toekomstige wijken” noemde dreigt het levenswerk van Husslage nu gesloopt te worden.
Volgens de gemeente zou Husslage de bouwtijd met jaren hebben overschreden en de buurt zou het getimmer zat zijn en bovendien past het ‘prairiehuis’ volgens hun niet in de nette Vinexwijk. Voor Husslage is het vechten tegen de bierkaai. Want wie wint het nou ooit van een monsterverbond van Bureaucratie & Gesundenes Volksempfinden? Formeel zou de gemeente de koopsom voor de kavel 170.000 euro retour moeten doen, maar ze verwacht dat dit bedrag volledig zal opgaan aan de sloopkosten, lekker duurzaam…
“We have seen that the environmental problems caused by biofuels and also the social problems are bigger than we thought they were. So we have to move very carefully,” Mr Dimas told the 
Stavros Dimas EU-commissaris voor het milieu -eigenlijk uw échte milieuminister- spreekt in een interview met de BBC over “rethinking the guidelines” aangaande biobrandstoffen. In 2020 moet 10% van de brandstof aan de pomp bestaan uit biobrandstof. Maar volgens Stavros is het beter deze target te missen dan grote schade aan te richten aan natuur en lokale gemeenschappen. Hij spreekt over duurzaamheidscriteria waaraan de door Europa geïmporteerde biomassa moet voldoen. Met de ontwikkeling van deze criteria loopt Nederland voorop, vorig jaar kwamen immers de 
Hier volgt een waarschuwing voor de nieuwsgaring: de komende dagen zullen er nieuwsberichten verschijnen over onduidelijkheid omtrent ontbossingcijfers. Ondeskundige en op sensatie beluste (burger)journalisten zullen een recent onderzoek van University of Leeds aangrijpen om hun diverse media te vullen met schreeuwerige koppen als “Verdwijnen tropisch regenwoud is een HOAX”. Want wat is er aan de hand? Professor Dr Alan Grainger heeft de verschillende 
