Moet die heterovlag nou echt overal?

Er is al jaren bezorgdheid over regenboogzebrapaden. Kinderen zien zomaar zes verschillende kleuren op weg naar school. Voor je het weet gaan ze vragen stellen. Waarom zijn er zoveel kleuren? Waarom mogen die naast elkaar bestaan? Kan ik zelf ook een kleur zijn? Het hellend vlak richting genderfluïditeit begint kennelijk bij een pot wegenverf. En dan hebben we het nog over de ouderwetse regenboog. Met alle huidige Pride-vlaggen erbij is een beetje Pride-optocht inmiddels een complete vlaggenspaghetti. Maar van eentje had ik het bestaan nooit vermoed. Ik was vandaag jaar oud toen ik ontdekte dat er ook een heterovlag bestaat. Zes horizontale banen. Zwart. Wit. Zwart. Wit. Zwart. Wit. Niemand weet precies wie hem heeft bedacht. De vlag duikt in 2001 op als 'bestaand voorstel', zonder bekende ontwerper. Het principe is in ieder geval helder: neem de regenboogvlag en verwijder alle kleur. Er bestaat zelfs een latere variant waarvan de maker opmerkt dat dit typisch het soort heterovlag is dat homo's zouden bedenken: de regenboog als basis, alleen dan saai. Voor de oorspronkelijke vlag weten we niet of dat ook de grap was. Het zou bijna zonde zijn als het niet zo was, want de vlag wordt inmiddels actief gebruikt bij 'hetero pride'-evenementen. Tegelijk, en dat is verontrustend, als een regenboogzebrapad kinderen effectief kan indoctrineren met homoseksualiteit, bisexualiteit, aseksualiteit, panseksualiteit, trans-zijn, non-binariteit en genderfluïditeit, hebben we een aanzienlijk groter probleem dan gedacht. Overal in Nederland liggen heterozebrapaden, tienduizenden. Zwart. Wit. Zwart. Wit. Zwart. Wit. Onze kinderen lopen er dagelijks overheen. En niemand die iets doet.

Door: Foto: Heterovlag (gemaakt met AI)
Foto: Alexander Grey on Unsplash

Leerlingen roepen “indoctrinatie”. Ze weten alleen niet door wie

Scholieren vinden dat het “lhbtqia+-idee” hun door de strot wordt geduwd. Docenten horen in de klas woorden als “lettersoep” en “genderindoctrinatie”. En ze herkennen het meteen: dit is napraten. De taal komt van influencers en politici, via sociale media en de manosfeer. Tegelijkertijd keldert de acceptatie van homoseksualiteit onder jongeren.

De diagnose ligt er dus al. Alleen trekken we er nog niet de conclusie uit die erbij hoort. Want als er ergens sprake is van indoctrinatie, dan gaat die al een tijd compleet de andere kant op.

Kijk wat een puber op een gemiddelde dag voorgeschoteld krijgt. Jongens krijgen een giftige karikatuur van mannelijkheid: je moet sterk en dominant zijn, vrouwen veroveren, kwetsbaarheid is zwak en homo is vooral iets wat je absoluut niet wilt lijken, laat staan zijn. Meisjes krijgen influencers die vertellen dat emancipatie een vergissing was, dat vrouwen misschien beter niet kunnen stemmen en dat hun bestemming thuis bij man en kinderen ligt. Niet af en toe. De hele dag door, en elke klik levert meer van hetzelfde op.

Dát is iets door de strot duwen. Een wereldbeeld dat eindeloos wordt herhaald, via kanalen waar ouders en docenten nauwelijks zicht op hebben, en dat zichzelf verkoopt als “gewoon eerlijk zeggen hoe het zit”. Daar staan een regenboogvlag, Paarse Vrijdag en een docent tegenover die af en toe uitlegt dat homo’s, lesbiennes, biseksuelen en trans mensen bestaan en volwaardige mensen zijn.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.