Herhaling: Welk boek moet verfilmd worden?

Er zijn al tientallen nominaties binnen. Als je graag een boek van een vrouwelijke auteur verfilmd zou willen zien: laat het weten! Zelf nomineer ik 'Het geheim van Appeltern' van Hella Haase. Je hebt nog twee dagen de kans om je voorkeur kenbaar te maken.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: IT-466 In the world of IN TIME, everyone has an internal clock, which measures how much time they have to live. copyright ok. Gecheckt 10-02-2022

Wereldsysteem 2.0 – In Time

I watched this film, scifi fan that I am:

The movie was directed by Andrew Niccol who also directed Gattaca (which I really loved) and Lord of War (ditto). Now, the main plot is rather stupid and the main characters were poorly cast, in my view, but, as usual, I got more interested in the social background underlying the story.

For those of you who have not seen it, the story takes place in a dystopian future (aren’t they all?) where the dominant currency is time. People are genetically programmed to grow up until they reach 25, then, a clock embedded their arms starts and they have one year to live unless they can get extra years through labor, gambling, prostitution, or financial dealings. Everything is bought and paid for in time (minutes, hours, days, etc.). The whole language reflects the prevalence of time. When your clock gets down to zero, you just (literally) drop dead.

This society is highly stratified in a very Wallersteinian way. Financial investors are at the top of the social ladder and they live in wealthy (gated and highly secured) time zones that resemble Wallerstein’s core areas. There are middle time zones (the semi-periphery) and the ghettos (the periphery) where people are fully precarized in terms of time. They work for a few extra days, take out loans that deplete their clocks. The whole time system (financial system) is controlled by very large corporation, controlled by time-financiers who continuously extract time-value from the less wealthy time-zones (through labor, loans and control of the costs of living… when they need a time boost, the wealthy – in New Greenwich, a major core time zone – bump up the cost of living in the ghetto which extracts more time from the poor, that is transferred to the wealthy.

Foto: copyright ok. Gecheckt 09-11-2022

Gevoelige filmpjes voor gevoelige zieltjes

Which is why, as demonstrated by this Cracked article (Cracked tend to be a mixed bag but this one hits the nail on the head) regarding five persistent prejudice in movies that contribute to, you guessed it, the reproduction of racism and patriarchy:

5. They Still Can’t Show a Black Man Dating a White Woman (Unless That’s What the Whole Movie Is About):

“It’s not just our imagination. The “Audiences Don’t Want to See Black Men Taking Our White Women” thing is so ingrained that Will Smith claims that Cameron Diaz lost the lead role opposite him in the movie Hitch because producers were worried about “the nation’s problem of seeing a black man and a white woman getting intimate.” So, Cuban-American Eva Mendes was cast instead. Hollywood has apparently decided that Mendes is a nice compromise to the black man/white woman problem — she gets those roles again and again and again.”

4. Only the Pretty Girls Are Allowed to Live AKA, the Vasquez always dies meme.

“We’ve convinced ourselves that there’s such thing as “ass-kicking supermodels” for the same reason female slasher movie survivors tend to spend the last hour of every film running and screaming at the top of their lungs. There is so much psychology behind that concept of the lone female slasher movie survivor that there is an entire book about the phenomenon and what it means (Men, Women and Chain Saws). The author points out that when the last person standing in a horror movie is a man, you never see him screaming or crying with fear (imagine Arnold’s character in Predator doing that), but with women, it’s required. For the most part, we won’t sympathize with her unless she spends a certain amount of time helpless and terrified.”

Foto: copyright ok. Gecheckt 25-09-2022

De beste boekverfilmingen

Vorige week vroeg de redactie van Sargasso naar de beste en de slechtste boekverfilmingen. Daarop kwamen leuke discussies los. Het valt niet mee om een echte top aan te wijzen. Er waren meer nominaties dan reaguurders en daarboven leken sommigen het nodig te vinden om zowat alle boekverfilmingen te bespreken die ze ooit hadden gezien. Om toch tot een degelijke top-5 te komen heb ik een truc toegepast:  ik heb de nominaties van de zes deskundigen meegerekend. Dat zijn de drie schrijvers (Jan Siebelink, Peter Buwalda en Oscar van den Boogaard) en de drie filmmakers (Pieter Verhoeff, Ben Sombogaart en Paula van der Oest); zij debatteerden op initiatief van De Bezige Bij tijdens het Nederlands Film Festival over het proces van boek naar film.

Hier de uitslag:

1. de beste verfilmingen

Under the Volcano werd op Sargasso twee keer genoemd en Dood in Venetië één keer en omdat ik de suggesties van het panel even zwaar weeg delen deze twee films de eerste plaats.

2. ook niet slecht

Een gedeelde tweede plaats is er voor De helaasheid der dingen, De naam van de roos en Trainspotting.

3. een andere favoriet

Op een gedeelde derde plaats zet ik 2001: A space odyssee, drie keer genomineerd op Sargasso, maar er was ook kritiek.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: copyright ok. Gecheckt 18-10-2022

Herhaling: Is het boek beter?

Noot van de redactie: er begint zich zowaar een top vijf van beste en slechtste boekverfilmingen af te tekenen. Wie zijn ei nog kwijt wil… graag in de comments.

Wanneer liep je voor het laatst de bioscoop uit met de gedachte: ‘Het boek is beter!?’ Ik ga niet vaak naar boekverfilmingen. Ik houd meer van originele films. Geef mij maar Woody Allen, Franҫois Ozon of Alex van Warmerdam.

Toch is er in Nederland een traditie van het verfilmen van literaire boeken en daarom organiseerde De Bezige Bij in samenwerking met het Nederlands Film Festival een discussiemiddag onder de titel Het Boek is beter!? Drie filmmakers (Paula van der Oest, Ben Sombogaart, Pieter Verhoeff) en drie schrijvers (Jan Siebelink, Peter Buwalda, Oscar van den Boogaard) waren uitgenodigd om onder leiding van Felix Rottenberg te debatteren over het proces van boek tot film. De Hekman Foyer van De Stadschouwburg in Utrecht was goed gevuld, ondanks de zomerse temperaturen.

In de ochtend hadden schrijvers al de mogelijkheid gekregen om hun boeken bij de filmmakers onder de aandacht te brengen, dit als experiment. Paula van der Oest merkte aan het begin van het debat op dat het niet de gewoonte is dat schrijvers pitchen. Filmmakers lezen zelf ook boeken. En daarmee sloeg ze de spijker op de kop. Ik durf zelfs nog een stapje verder te gaan: schrijvers horen helemaal niet te pitchen. Een goede schrijver heeft alles gegeven om zijn verhaal naar het publiek te brengen. Als er al boeken gepitched moeten worden, dan kunnen de commerciële afdelingen van de uitgeverijen dat beter doen. En uiteindelijk is de filmmaker ook een verteller, die zoekt zelf zijn inspiratiebronnen, literair of niet.

Foto: copyright ok. Gecheckt 15-11-2022

‘Ik ben een moslim en heb een fokkin Gouden Kalf in mijn hand!’

“Deze Kalf staat ook voor het overwinnen van angsten ..want die heb ik nogal ..en afgezien dat ik die heb heeft Nederland die ook ..we worden tegenwoordig geïnjecteerd met angst ..een paar maanden geleden las ik een artikel waarin minister Verhagen aangaf dat de angst voor buitenlanders heel begrijpelijk is ..nou meneer Verhagen ..en met u ook Geert Wilders en al die mensen die achter u staan ..ik ben een Nederlander ..ik ben heel trots op mijn Marokkaans bloed ..ik ben een moslim en ik heb een fokkin Gouden Kalf in mijn hand!

Nasrdin Dchar wint een Gouden Kalf voor Beste Acteur en spreekt een ontroerend dankwoord uit waarin hij de verziekte sfeer in de Nederlandse samenleving vlijmscherp duidt, maar waarin ook de veerkracht van Nederlandse moslims en hoop op een betere toekomst weerklinkt.

Foto: copyright ok. Gecheckt 11-03-2022

Trailer: The Dictator

De ultieme kerstfilm van 2011, soort van… Sacha Baron Cohen speelt in The Dictator een despoot uit het Midden-Oosten. Het verhaal is gebaseerd op een boek van Saddam Hussein: Zabibah and the King en vergelijkingen met Moamar Gaddafi liggen er dik bovenop. In The Dictator gaat Cohen los in New York en duikt het bed in met actrice Megan Fox. Achteraf meldt hij: ‘You were worth every penny’. Voor als je houdt van seksie lächlen, fout lachen en no-brainers. FILMPJE!

Vorige Volgende