Over internet stemmen en wielen uitvinden

Hoorde u dat? Daar ging weer een bak met geld het raam uit omdat een organisatie geprobeerd heeft opnieuw het wiel uit te vinden zonder te weten wat de definitie van "rond" is. Oftewel, de landelijke waterschapsverkiezingen 2008 mogen niet plaatsvinden via internet. Waarom niet? Omdat het systeem kraakt aan alle kanten. Daar hoefde Rop Gonggrijp alleen maar voor te kijken, niet eens te hacken. Vervolgens werd dat bevestigd door een onafhankelijke partij. Goed overigens dat het besluit genomen is. Een van de oudst nog bestaande democratische organen mag je niet corrumperen met kwetsbare stemsystemen. Het probleem is alleen dat het nooit zover had hoeven komen. Wel begrijpelijk, daar niet van. De Waterschappen hebben last van dezelfde tekortkoming als veel overheidsorganen (en sommige bedrijven): Ze denken dat ze uniek zijn. En omdat ze dat denken, vinden ze ook dat ze dus zelf maar een oplossing moeten verzinnen om dat technisch te ondersteunen. Zo kwam Het Rijnland Internet Election System (RIES) ter wereld. En zo werd dus opnieuw het wiel uitgevonden. Terwijl er al een zeer werkbare en veilige oplossing is.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer voor ¡eXisto!, een boek over trans mannen in Colombia

Fotograaf Jasper Groen heeft jouw hulp nodig bij het maken van ¡eXisto! (“Ik besta!”). Voor dit project fotografeerde hij gedurende meerdere jaren Colombiaanse trans mannen en non-binaire personen. Deze twee groepen zijn veel minder zichtbaar dan trans vrouwen. Met dit boek wil hij hun bestaan onderstrepen.

De ruim dertig jongeren in ¡eXisto! kijken afwisselend trots, onzeker of strak in de camera. Het zijn indringende portretten die ook ontroeren. Naast de foto’s komen bovendien persoonlijke en vaak emotionele verhalen te staan, die door de jongeren zelf geschreven zijn. Zo wordt dit geen boek óver, maar mét en voor een belangrijk deel dóór trans personen.