In Nederland bleek vorige week dat bijna veertig procent van de Nederlanders de doodstraf wil herinvoeren om Robert M. te kunnen straffen. In Zwitserland startte men onlangs een handtekeningenactie om een referendum te houden over de herinvoering van de doodstraf. Tegelijkertijd riep drie jaar geleden de VN Mensenrechtenraad op tot een moratorium op executies en tot het beperken van het aantal vergrijpen waarvoor de doodstraf kan worden opgelegd, een standpunt (item 68b) dat onlangs in het derde comité van de 65e vergadering van de VN opnieuw werd bekrachtigd met 107 stemmen voor. Ten opzichte van 2007, toen 99 landen voorstemden een behoorlijke vooruitgang. Afgelopen dinsdag werd het moratorium voor de derde keer sinds 2007 voorgelegd aan de Algemene Vergadering van de VN, met als resultaat dat 109 landen voor en 41 tegen stemden, en 35 landen zich onthielden van stemming. Temidden van dat alles kopte Trouw deze week ‘Aantal executies in VS gedaald’. Het artikel berichtte over een daling van het aantal met twaalf procent in 2010. Dat is goed nieuws, maar het laat een aantal belangrijke feiten buiten beschouwing.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De Argentijnse journalist Jacobo Timerman interviewde, midden jaren zeventig, een officier over de recente terdoodveroordeling en executie van een dissident. Het feit dat dit gebeurd was, was pas achteraf bekend geworden. Timerman was voorzichtig, en zei niet dat hij het met het oordeel oneens was. Het enige wat hij zich afvroeg was, waarom deze landverrader niet publiekelijk berecht was. Dat was toch een veel betere manier geweest om zijn misdaad aan de kaak te stellen.
“Dat was helaas niet mogelijk,” zei de officier. “Als we hem publiekelijk veroordeeld hadden zou de paus om gratie verzocht hebben.”
“En wat maakt dat uit?”
“U weet heel goed dat wij een verzoek van de Heilige Vader niet kunnen weigeren.”
Aan deze anekdote moest ik denken toen Amnesty International een paar dagen geleden een rapport over de doodstraf in 2009 (.pdf) openbaar maakte. In grote lijnen gaat het hierbij om een goed nieuws-show. Voor het eerst in de geschiedenis was heel Europa, inclusief alle staten van de voormalige Sovjet-Unie, doodstraf-vrij. We weten nu dat in 2010 Wit-Rusland alweer executies heeft uitgevoerd, maar het blijft een goed teken. De doodstraf is in heel Latijns-Amerika afgeschaft, en naast de Verenigde Staten voerde alleen het kleine St. Kitts en Nevis een executie uit. Ook in de Verenigde Staten is de trend qua veroordelingen en executies dalende, en ook in Afrika beneden de Sahara waren er maar twee landen (Soedan en Botswana) waar executies werden uitgevoerd. Landen waar relatief veel executies plaatsvonden waren in veel gevallen staten met een sterke mate van politieke onrust, zoals Pakistan, Afghanistan, Irak, en Iran. De gedachte dat de doodstraf in vredestijd een probaat middel is om criminaliteit te bestrijden is duidelijk op zijn retour.
Op Sargasso is regelmatig plaats voor gastbijdragen. Dit maal weer een stuk van Ivo Evers. Hij blogt momenteel zelf op South African Ivanhoe en loopt stage The Herald in Port Elizabeth.
Als het aan ANC-president Jacob Zuma ligt, komt er een referendum over het weer invoeren van de doodstraf in Zuid-Afrika. Vooruitlopend op deze beslissing hield de nationale omroep South African Broadcasting Corporation (SABC) een poll. Wat bleek? 98% van de stemmers is voor. Is dat schokkend? Valt wel mee.
De doodstraf zal waarschijnlijk niet komen (er is een grondwetswijziging nodig om het door te voeren, iets waar dit land niet snel aan beginnen zal) maar het geeft wel aan dat er naar draconische maatregelen gezocht wordt om de groeiende ciminaliteitsproblemen waarmee het land kampt het hoofd te bieden. Zuma nam zelfs het woord crisis in de mond toen hij deze week sprak over de misdaadcijfers in zijn land. Wapens ter zelfverdediging verbieden is onacceptabel, want hoe moet je dan overleven in de straten van bijvoorbeeld Johannesburg?
Het nieuws in dit land wordt beheersd door rechtszaken. Moord en verkrachting zijn aan de orde van de dag. De daders tonen zelden spijt en veel mensen denken dat levenslang niet niet de gepaste straf is. Bovendien zitten veel criminelen niet hun volledige straf uit (ook in moordzaken) en een gevangenis wordt als luxueus gezien. Psychologische hulp voor de daders is schaars; ze komen vaak terug in de samenleving zoals ze eruit zijn gehaald.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Tariq Aziz ter dood veroordeeld
Voormalig Irakees minister van Buitenlandse Zaken en rechterhand van Saddam Hoessein is veroordeeld vanwege de vervolging van islamitische partijen in Irak onder het bewind van Saddam.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.