Het zijn een paar opmerkelijke weken in Duitsland. Vrijwel vanuit het niets staat bij onze Oosterburen het anti-islam debat opeens hoog op de agenda. Een boek van SPD-politicus Thilo Sarrazin over de immigratie van moslims en de gevolgen voor de Duitse samenleving sloeg in als een bom. En nu richt een ex-CDU-politicus een nieuwe ?Vrijheidspartij? op. Rene Stadtkewitz werd eergisteren uit zijn fractie gezet, omdat hij Geert Wilders had uitgenodigd voor een debat in de Duitse hoofdstad. Wilders is de inspiratiebron voor de nieuwe Berlijnse partij. Rene Stadkewitz zit nog als eenmansfractie in de Berlijnse gemeenteraad, maar de persconferentie om zijn nieuwe partij te presenteren organiseert hij in een Italiaans restaurant om de hoek. Het is een veel te klein zaaltje voor de tientallen journalisten. Onder de Duitse collega's ook een handvol Nederlandse correspondenten.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Toen ik nog bij mijn ouders in het dorp woonde, mochten mijn vader en ik graag de folders doorploegen waarin dagtochten naar Duitse steden tegen bodemprijzen werden aangeboden (om de een of andere mysterieuze reden krijg ik ze niet in Amsterdam in de bus). De ’talloze voordelen’ waren mooi opgesomd. De enige werkelijke garantie die de operator kon bieden was vermoedelijk het aantal taalfouten, maar wat was het hartverwarmend. Extra’s als warme maaltijden, kopjes koffie, porseleinen poppen voor de dames en gereedschapskisten voor de heren en natuurlijk de gewraakte verkoopdemonstratie van reumadekens. En dat slechts voor 49 gulden! En deze knalaanbiedingen zullen tot in het einde der tijden bestaan, rara hoe kan dat? Het tv-programma Groeten van Max liet het zien.
In deze onbedoeld vrij briljante uitzending is een echtpaar naar eigen zeggen in de val gelokt door een operator die hen een driedaagse busreis aanbood. ‘Al gauw blijkt dat de reis niet helemaal deugt. Per persoon moet men 98 euro betalen voor driemaal een 2-gangen menu. Doen ze dit niet, dan mogen ze niet meer mee met de busreis. Het eten blijkt ontzettend slecht en ook de excursies naar Berlijn laten te wensen over. De reizigers mogen slechts een uurtje de bus uit. Een slechte ervaring rijker komen ze moe thuis van drie dagen in een bus.’
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.
Na aanslagen in wereldsteden als London, Bali, Madrid en natuurlijk New York is er onder Duitse politici onlangs opgemerkt dat Duitsland volledig buiten schot lijkt te blijven. Klaus Wowereit, burgemeester van Berlijn, heeft in een interview aangegeven ’teleurgesteld te zijn’ in het gebrek aan serieuze aanslagpogingen op zijn stad.
“Begrijp me niet verkeerd,” aldus de burger- vader, “terreur is iets verschrikkelijks, en wij proberen het koste wat het kost te vermijden. Maar toch steekt het. Er is hier nog niets geprobeerd. Nog niets! Berlijn is toch een wereldstad? Een politiek epicentrum? Behalve een wat tegenvallende incident in 2000 hebben we in dit opzicht weinig om trots op te zijn. Nu wil ik niet zeggen dat we op een aanslag hopen, absoluut niet. Maar aan de andere kant zien wij ook het belang van het hebben van een invloedrijk profiel. En dit zegt toch iets over ons.”
‘Wowi’, zoals de eerste burger van de wereldstad ook wel liefkozend genoemd wordt, ziet naast de bekende nadelen een aantal potentiële voordelen. “Iedereen weet dat Berlijn financieel niet al te lekker draait. En je staat verbaasd hoeveel middelen er ineens vrijkomen als je alleen al een terreurdreiging hebt.”
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Na een lange radiostilte dook onze oud-correspondent Ecuador op in Berlijn. Vanaf heden zal Don Ruben zo nu en dan bijdragen sturen vanuit de Duitse hoofdstad. Eerder was oud-blogger Caprio al even correspondent in Berlijn, hieronder volgt de eerste Berlijnse bijdrage van Don Ruben:
Afgelopen weekend vond eindelijk weer de ‘GemüseSchlacht’ plaats in Berlijn. Het handelt zich hier om een oude volkstraditie die terug gaat tot 2001. Dat was, twaalf jaar na de val van de muur, het tijdstip dat de stadgedeeltes Kruezberg (West-Berlijn, en bekend om zijn heftige kraker scene en andere linkse rebellen, en checkpoint charlie) en Friedrichshain (Oost-Berlijn, waar alle alternatieven en creatieven naar toe vluchtten toen Kruezberg te duur werd) besloten om samen te gaan. De Kruezberger waren het daar niet mee eens maar wisten reeds dat het politiek zo besloten was. Als ludiek protest hadden ze daarom de lui aan de andere kant van de Spree uitgedaagd voor een `GemüseSchlacht`. Wegens groot succes is het nog een aantaal malen herhaald maar in 2005 viel het doek.
Gelukkig werd het dit jaar weer opgepikt en was uw lang en vergeten correspondent op de plek des spektakels. Hier een beschrijving van de bizzare show:
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De woordenwolk van de speech van Geert Wilders vandaag in Berlijn spreekt duidelijke taal.
Berlin Block Tetris from Sergej Hein on Vimeo.
Sergej Hein, Berlin Block Tetris, 2009
“The idea is based on a kind of parody of the former Socialist building style. They used to build whole cities where each house was designed identically to create cheap housing for workers. These ‘blocks’ were so similar that in Soviet times, you could easily wake up at a friends place in another city and still feel like you are in your flat. Even the furniture was the same.”
“No one knows which Obama will show. Will it be the ideological, left-wing Democratic primary candidate who vowed to ‘end’ the war rather than win it, or the Democratic nominee who dismisses the progressing coalition victory as a ‘distraction’? Will it be the American populist who has told supporters in the United States that he will demand more from our allies in Europe and get it, or the liberal internationalist hell-bent on being liked in Europe’s salons?”
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.