Overzicht

serie

Closing Time

Foto: Ted (cc)

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Your Ancestor

, door

Bij nomaden in Mongolië zag Nynke Laverman hoe de mens met de natuur kan samenleven vanuit het besef dat de mens onderdeel is van de natuur, en er niet los van staat. Sindsdien gaat haar muziek daarover. Zo ook haar album Plant, dat vergezeld gaat van een podcastreeks en een theatertour. De theatertour is inmiddels afgelopen maar het album en de podcasts zijn nog beschikbaar én aanraders!

Zelf beschrijft de artiest Plant als een indringende muzikale trip, waarin kwetsbare, ijle soundscapes worden afgewisseld met beats en spoken word. Nou, indringend is het zeker, zo indringend dat ik nog niet alles heb geluisterd en er graag de tijd voor neem om dat te doen. (Zoals Nynke zelf ook het album in een ‘slow album release’ uitbracht.)

Closing Time | Carbon

, door

Artiesten Koenraad Ecker en Frederik Meulyzer lieten zich voor hun album Carbon inspireren door de wereldzadenbank op Spitsbergen. Deze zadenbank wordt wel de ‘Doomsday vault’ genoemd. Waar andere zadenbanken kwetsbaar zijn voor vernietiging door oorlogen of natuurrampen, zou de zadenbank op Spitsbergen vanwege de locatie en constructie in de permafrost bestand zijn tegen apocalyptische gebeurtenissen en wereldwijde rampen. Maar door klimaatverandering warmt Spitsbergen snel op en komt ook de Doomsday vault in gevaar. In 2017 was er al een overstroming bij de ingang van de kluis door smeltend ijs. Voor hun album Carbon gebruikten Ecker en Meulyzer field recordings van de locatie. De muziek die je hoort in deze korte documentaire is een nummer van het album.

https://www.youtube.com/watch?v=ZLPYL45Zbf4&ab_channel=NetflixNederland%26Belgi%C3%AB

Closing Time | Wednesday – Paint it Black

, door

RECENSIE - Heb ik toch weer een serie-muziekje! Waarmee ik dus ook gratis reclame maak voor – in dit geval – Netflix, maar dat moet dan maar even. Want wát een serie! Ik heb het natuurlijk over Wednesday, de nieuwste Addams Family spin-off. Nou ben ik niet zo’n groot fan dat ik alle films en series over dit notoire gezin heb gezien (het zijn er toch heel wat), maar dit is wel een pareltje. Visueel prachtig, heel grappig en ook best spannend en verrassend. Met recht genomineerd voor een Golden Globe.

Closing Time | Ezmeralda

, door

“When you slow down the cumbia, the ghosts start to emerge,” zegt Ezmeralda over zijn muziek. Ezmeralda aka Nicolás Vallejo uit Bogota maakt een soort donkere ambient door het vertragen van de ritmes en melodieën van cumbia, de traditionele Colombiaanse muziek- en dansstijl waarin Spaanse muziek zich vermengt met de muziek die Afrikaanse tot slaaf gemaakten meebrachten.

Closing Time | Respect The Meat

, door

‘America burns too much oil’

Een gloedvolle soulsong met daarin een millieu-aanklacht tegen Amerika, dan kan deze Closing Time vast wel in de lopende klimaatreeks Moeder Aarde.
Had ik eindelijk een favoriete televisie serie, houdt-ie na vier seizoenen ermee op. Terwijl allerlei andere series, die niet half zo geestig zijn, tot in den treure op de televisie te zien zijn.

My Name Is Earl was mijn favoriet destijds vanwege de humor, natuurlijk. En ook vanwege de personages. Die onnozele broer van Earl, Randy, die (ex-) vrouw van Earl, Joy, haar nieuwe geliefde: Darnell, en Catalina met haar charmante accent. Allemaal personages om van te houden. Maar wat Earl ook bijzonder maakte was de aandacht die binnen de serie was voor mensen met een beperking, een handicap, een rugzakje. Die hadden volwaardige rollen in de afleveringen, zoals een prostituee, of een vrouw met een kunstbeen.

Closing Time | Newtok (Alaska)

, door

Newtok is een dorp waar zo’n 400 inheemse Yup’ik uit Alaska wonen. Het dorp verdwijnt door opwarming van de aarde, wat zorgt voor overstroming, erosie van de rivieroever en het smelten van de permafrost waarop het dorp is gebouwd. Hun voorouders wonen al meer dan tweeduizend jaar in het gebied. In 1996 werd duidelijk dat de inwoners er niet konden blijven wonen, al zou het zo’n 20 jaar duren voordat er een plan voor herlocatie kwam omdat er geen structurele overheidsfinanciering is voor slachtoffers van ‘slow moving disasters’. De geleidelijke verhuizing naar Mertarvik, 14 kilometer verderop aan de overkant van de rivier, betekent dat de gemeenschap jarenlang gescheiden zal moeten leven.

Closing Time | Angelo Badalamenti

, door

Componist Angelo Badalamenti maakte de muziek voor Twin Peaks maar ook voor diverse David Lynchfilms. Legendarisch zijn natuurlijk de Twin Peaks-themesong en ‘Laura Palmers theme’ (heerlijk verwerkt in dat nummer van Moby), maar Lynch wilde niet gewoon stemmige donkere muziek voor de serie maar vroeg Badalamenti om “cool jazz” die “slightly off-center” zou klinken – nummers zoals ‘Audrey’s Dance’. Badalamenti stierf op zondag 11 december op 85-jarige leeftijd.

Closing Time | Klangstof

, door

Ik had geloof ik gemist dat de band Klangstof vanaf hun eerste album al werd vergeleken met Radiohead – kennelijk werd gezegd dat de band “Netherland’s answer to Radiohead” was en hun huidige label, Mind of a Genius, benaderde hen omdat ze op zoek waren naar “the new Radiohead.” Maar sinds ik recent las dat het laatste album gemixt is door de producer van Radiohead, kan ik de gelijkenis niet meer niet horen en dat doet toch wat af aan het luisterplezier. Op Klangstofs debuutalbum Close Eyes to Exit is dat dan in elk geval nog het minst gecultiveerd, denk ik dan maar.

Closing Time | Songs of Disappearance

, door

Op Australian Frog Calls hoor je precies dat: de roep van Australische kikkers, en meer specifiek de roep van 43 soorten die met uitsterven worden bedreigd. Songs of Disappearance maakt met dit nummer en bijbehorend album de diversiteit van deze soorten direct hoorbaar en benadrukt wat er op het spel staat als we geen actie ondernemen. De Australische kikkers worden in hun voortbestaan bedreigd door habitatverlies, ziektes en klimaatverandering.

Closing Time | Excuse Me Mr. (Acoustic)

, door

Protestsongs. Lastig onderwerp voor mij. Waarom? Niet omdat ik niet van het protest ben. Of niet omdat ik me zelden opwind over iets, of kwaad maak of me ergens aan erger, of mijn tanden knars over een irritant personage (hetzij privé, hetzij anderszins), nee, ik ben het er ook vaak niet mee eens. En Poetin moet gewoon dood natuurlijk en alle auto’s moeten vanaf morgen op pindakaas rijden, en die sukkels die hun McDonalds verpakkingstroep in de berm flikkeren mogen natuurlijk een gevoelig bedragje overmaken als ze betrapt worden – maar. Op de een of andere manier is het uiting geven van het onbehagen tegen deze wantoestanden middels een liedje, altijd, bij mij tenminste, een heikel punt.

Vorige Volgende