Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Christine and the Queens

, door

Meet Christine and the Queens. Een nogal verwarrende naam, want het is geen band maar gewoon een zangeres. Die ook nog eens geen Christine heet, maar Héloïse Létissier. Toen ze voor het eerst optrad deed ze dat met een stel drag queens, en hoewel die inmiddels van haar podium zijn verdwenen, heeft ze de naam gehouden. Ze is behalve zangeres vooral ook danseres, en dat is terug te zien in al haar performances, waarbij ze zich meestal omringt met een groep dansers.

Closing Time | Paradise Lost

, door

Nee. Dit is eigenlijk onvergeeflijk. Dat een instituut als Paradise Lost, dat al meer dan 30 jaar bestaat, grote invloed heeft gehad op verschillende subgenres in de metal, 15+ albums heeft uitgebracht, er een paar miljoen verkocht heeft, nog steeds op de podia staat, hier nog nooit een CT’tje heeft gehad.

Belachelijk.

Hier, om het goed te maken, nog een hele cd:

Closing Time | Muddy Waters – Mannish Boy

, door

Jeansbroekenfabrikant Levi Strauss maakte een aantal dagen geleden bekend (tijdelijk) te stoppen met het maken van reclame op Facebook en Instagram in de Verenigde Staten, omdat Facebook en Instagram niet genoeg doen tegen haatzaaien. In 1988 gebruikte ditzelfde Levi’s in televisie reclames onder andere het nummer Mannish boy van Muddy Waters (1913 – 1983).

Muddy Waters nam het nummer Mannish boy in 1955 op als vervolg op zijn hit Hoochie Coochie Man en als reactie op Bo Diddleys I’m a man. Op het eerste gehoor gaan alle drie de nummers over mannen die opscheppen over hun seksuele dadenkracht. Wanneer we nog eens naar het refrein luisteren horen we ook een andere betekenis:

https://www.youtube.com/watch?v=o5bEih0Unas

Closing Time | LP – Strange

, door

Ik heb het al eens eerder over LP gehad, en toen ik dit nummer in een serie hoorde wist ik vrijwel meteen zeker dat dit ook van haar hand is. Die stem is onmiskenbaar. En wat een prachtig nummer, die tekst spreekt me ook heel erg aan. Toevallig hadden we het er in mijn vriendinnenkletsclub (in WhatsApp, duh) pas nog over hoe gestoord de wereld is, en hoeveel mensen met zichzelf worstelen. Maar ook dat wíj er altijd voor elkaar zijn, en hoe fijn dat is. Zeker in deze bevreemdende tijd, is elk houvast zo welkom.

Closing Time | Chan Chan

, door

Midden jaren tachtig droomde de Cubaanse muzikant Compay Segundo een wijsje. Hij was al een oude knar, Segundo is van 1907.

Hij heeft Chan Chan in een aantal versies opgenomen. Begin jaren negentig zou hij er wereldberoemd mee worden, in de formatie Buena Vista Social Club.

Closing Time | Krampus

, door

We hebben het hier op Sargasso regelmatig gehad over Krampus (kijk maar!), maar dat ging dan toch meestal over de alternatieve knecht van de goedheiligman. Terwijl het ook een alleraardigst Italiaans folkmetalgezelschap is, dat zich naar deze duivel heeft vernoemd.

Closing Time | Handle with care

, door

Trump mag het ‘I won’t back down’ van Tom Petty niet gebruiken ter meerdere eer gen glorie van zichzelf. Volstrekt logisch want dat nummer beoogt heel iets anders dan waar Trump voor staat.

Nu kunnen we dat nummer vanavond wel voor u opvoeren, maar ’Handle with care’ lijkt ons toepasselijker in deze tijden.

Het origineel is van The  Traveling Wilburys, bijeen geraapt door George Harrison en Jeff Lynne. Het bandje bestond verder uit…

Closing Time | Boyaye

, door

Ik had al een poosje niet aan Burundi gedacht, toen ik in de krant las dat de president overleden was aan een ‘hartaanval’. Dat kon ook niet anders, want de president had zelf verklaard dat covid-19 het land niet zou treffen, omdat het onder bescherming van God stond. Wat bij mij de vraag deed rijzen: hebben ze daar hun gospel een beetje op orde? Het antwoord is ja.

Vorige Volgende