Overzicht

serie

Closing Time

Foto: Ted (cc)

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Vaarwel Lars Göran Petrov

, door

De “Chief Rebel Angel”, zoals de overgebleven bandleden van Entombed A.D. hem liefkozend noemden, is niet meer. Lars Göran Petrov, zanger bij Entombed en, na gedoe, bij Entombed A.D., heeft het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld. “Rest in festering slime”, stond er op de voorkant van Entombed’s debuutalbum Left Hand Path, maar ik mag hopen dat LG Petrov een aangenamer hiernamaals heeft. Deze versie van Chief Rebel Angel is een live-opname met het koninklijk ballet van Stockholm, en hoewel ik daar geen verstand van heb (ballet) vind ik de cross-over prima geslaagd. Zet wel even het volume wat hoger, want de opnamekwaliteit is niet optimaal.

Closing Time | Else Marie Pade

, door

Er kwamen hier al eens een paar pioniers op het gebied van elektronische muziek voorbij – Clara Rockmore die in de jaren ’20 van de vorige eeuw waarschijnlijk de eerste populaire vrouwelijke artiest in dit genre was, en Daphne Oram die haar eigen synthesizer bouwde en eind jaren ’50 bij de BBC de eerste vrouwelijke oprichter en directeur van een elektronische muziekstudio werd, bijvoorbeeld. Vlak voor Oram was er Else Marie Pade, een Deense pionier in Musique Concrète, waarbij alledaagse geluiden verwerkt worden tot composities. Syc Cirkler (Zeven Cirkels) was het eerste elektronische muziekstuk dat op de Deense radio te luisteren was en staat op het veel later (in 2001) samengestelde album Et Glasperlespil.

Cosing Time | She Is A Goddes On A Highway

, door

Mercury Rev. Daar heb ik al tijden niks meer van gehoord, (dat ligt aan mij en niet aan hen) maar eind jaren negentig luisterde ik vaak naar die plaat van hen: Deserters Song. En She Is A Goddes On A Highway was misschien wel de favoriet. Vanwege die cadans van dat nummer en die ijle zang van Jonathan Donahue. En het melancholieke karakter van de song: And I know it ain’t gonna last. Op wiki lees ik nu dat deze song notabene haast vergeten was, hij werd teruggevonden op een oud cassettebandje en belandde gelukkig alsnog op de plaat. De single Goddes On A Highway, heeft nog een Nederlands tintje: Anton Corbijn heeft de zwart/wit videoclip gefilmd.

Closing Time | The Great Gig In The Sky

, door

Dat kun je soms hebben, dat je denkt: woorden, wie heeft ze nodig, vandaag even niet. Vandaag doen we het zonder woorden, alleen klanken. Woorden leiden alleen maar af. Zit je weer met een betekenis, of interpretatie. The Great Gig In The Sky wordt natuurlijk gemaakt door de zang van Clare Torry. Er bestaan verschillende versies over hoe dit nummer precies tot stand is gekomen, maar feit is wel dat het improvisatie was. Ze kwam in de studio en vroeg wat de bedoeling was. Maar er was niks klaar, er was geen tekst uitgeschreven. Doe maar wat. En dat deed ze. En het was gelijk raak.

Closing Time | Arch Enemy

, door

Melodieuze death metal is een genre dat me erg aan het hart gaat. Arch Enemy is momenteel een grote band in het genre, en The Eagle Flies Alone komt van hun laatste album Will to Power. Dat het al meer dan 70 miljoen keer bekeken is op YouTube suggereert dat er meer mensen zijn die dit wel mooi vinden. Wellicht gelijk een verklaring voor al die blauwharige dames die je tegenwoordig op straat ziet…

Closing Time | I’m Not Your Dog

, door

Baxter Dury, Dury, Dury, waar ken ik die naam van. Toch niet toevallig familie van Ian Dury? Het is zijn zoon. En hij was al in 1977  te zien als vijfjarige op die LP hoes van New Boots And Panties!! Naast zijn vader, Ian Dury. Baxter staat links, Ian rechts. Die foto is gemaakt voor de Ondergoed & Lingeriewinkel Axfords. Voor de fans: 306, Vauxhaull Bridge Road, Westminster, London.

Closing Time | Jeroen van Merwijk

, door

Het werd vanmorgen in ons café ook gemeld: Jeroen van Merwijk is gestorven. Te jong (65), aan darmkanker, terwijl het een heel aardig jaar was…

Behalve cd’s en boeken is er ook zijn digitale nalatenschap: A) in de zoekmachines en B) VanMerwijksTube en Jeroen van Merwijk – Onderwerp. Hopelijk blijft zijn website ook nog lang in de lucht.

Hij laat ook een enorme berg “laatste woorden” na. Onder andere in interviews naar aanleiding van het vorig jaar november uitgebrachte boekje ‘Kanker voor beginners”.

Closing Time | Denk was Du willst

, door

Ah, een liedje met een rustig begin.
-Nee, het blijft een rustig liedje, helemaal.
Dus er komt niet over vier maten een beat onder?
-Nee.
En die gitaar barst ook niet uit in verscheurende solo? En er komt ook geen piano die met het liedje op de loop gaat?
-Ook niet. Het blijft zo met dat rustige ritme en die kalme zang. In de laatste minuut komt er wel een heel licht drummetje onder, haast kwastjes, maar dat is het.
Is het een band uit Duitsland?
–Zwitsers.
Beetje gipsy, zou ik zeggen, alsof het een tango wil worden. Ingehouden hartstocht hoor ik, en een beetje pijn.
-Leidenschaft, heet dat ook zo mooi in het Duits: hartstocht en lijden gevat in één woord.
Ja, ik hoor het. Sterkte meiden.

Closing Time | Mia

, door

Gorki was een Belgische band die stopte met bestaan toen de zanger Luc de Vos overleed in 2014. De band liet in ieder geval één klassieker achter: Mia. In 2003, 2004, en 2005 stond Gorki met Mia op 1 in de De Tijdloze van Studio Brussel.

Meskerem Mees is een jonge Vlaamse singer songwriter die solo optreedt met haar gitaar of  samen met de celliste Febe Lazou. Zij schrijft haar eigen liedjes maar ze kan ook moeiteloos, lijkt het wel, covers zich eigen maken. Dus hierboven was haar versie, in het Engels, van Mia en hieronder covert zij Nina Simone.

https://www.youtube.com/watch?v=w4NhT8jrjdI

Closing Time | Rosie

, door

Ja okay, ik was jong, ik had waarschijnlijk voor de eerste keer alcohol gedronken, en ik had gel in mijn haar gedaan, en ik had misschien, heel misschien, een trekje of twee, drie hoogstens dan hoor mam, genomen van dat jointje en ik had dat giletje van mijn oudere broer, zonder te vragen,  geleend – stond wel stoer, vond ik zo voor de spiegel. Gelijk even die dansmoves geoefend. De mouwen van mijn shirt had ik opgerold tot mijn ellenboog, stond ook wel stoer, hoopte ik. Dat hoedje moest het afmaken. Dan zou ze vast wel met me gaan dansen op dat reggae-liedje van Joan Armatrading op dat feest. En daarna zoenen. Was de planning. Hey, Rosie. Gaaf nummer blijf dat toch.

Closing Time | I‘ll Be Your Mirror

, door

Art Brut, heet dat in de kunstwereld, ongeschoolde, primitieve kunst. Kunst met ruwe randjes, beetje kinderlijk op het doek gebracht, gemaakt door outsiders, autodidacten die zich weinig aantrekken van de regels, de mode of de trends: ze doen precies wat ze zelf willen. En dat kunnen ze heel gedreven, volhardend en hartstochtelijk doen. En zo kunnen ze soms behoorlijk afwijken van wat gangbaar is. Soms wordt hun werk dan ook ‘gek’ gevonden. Niet zelden dat er een psychische stoornis is bij de maker. Of een sociale. Maar dan wel een die kunst oplevert. Even voor de duidelijkheid, voordat ik mensen kwets: ik hou er van, van Art Brut. Van die primaire kleuren, van die kinderlijke beelden, van die tot in de hoekjes volgekrabbelde tekeningen, fascinerend.

Vorige Volgende