Overzicht

serie

Closing Time

Foto: Ted (cc)

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Colleen

, door

Misschien dat Colleen zelf het gevoel had dat ze door een donkere tunnel moest om dit album te maken – ze begon ermee in 2018 en werd toen geveld door ziekte – maar het album The Tunnel and the Clearing lijkt vooral dat moment dat de boel opklaart te willen vatten. Door de echoënde orgels, het rustige ritme en Colleens dromerige stem stap je steeds, van begin tot eind, vanuit het donker in het heldere licht.

Closing Time | Apocalyps

, door

 Het was niet echt/echt niet mijn bedoeling om een hele cd als Closing Time te doen in plaats van een enkele song, maar het gebeurde dat ik aan het luisteren was, en voordat ik het wist was ik drie kwartier verderop in de tijdlijn van mijn leven. En ik ken Bill Callahan al een tijdje, wij gaan ver terug, toen hij nog musiceerde onder de naam Smog. Bill Callahan heeft ook daarna (2005) veel mooie liedjes gemaakt, zoals het Too Many Birds. Is het de complete rust, de relaxedheid die zijn muziek uitstraalt, de Zen? Is het zijn bronzen bariton? Zijn het zijn teksten die ingenieuzer in mekaar zitten dan je zou denken?

Closing Time | Once Human

, door

Once Human maakt een soort van kruising tussen melodieuze death en groove metal. Ach, het beestje moet maar een naam hebben, nietwaar? Noemenswaardig zijn de getalenteerde en veelzijdige zangeres Lauren Hart, het feit dat gitarist en oprichter Logan Mader voorheen speelde bij Machine Head, en dat gitarist Max Karon een gastsolo inspeelde op het geweldige Monolith van Fear Factory’s laatste album Agression Continuum – een unicum want Fear Factory doet eigenlijk helemaal niet aan gitaarsolo’s. Leuk bandje dit!

Closing Time | I’d Rather Go Blind

, door

Op een zonnige zondag in september, bezochten M&M de buitenexpositie/expeditie Into Nature in het veengebied geklemd tussen Bargerveen en de Duitse grens.

Kaartverkoop en tevens startpunt van de kunstroute was een tent bij natuurijsbaan De Döörlopers in Weiteveen. ‘Als jullie aan het eind van de middag hier weer terugkomen, dan is er live-muziek, een zangeres’, zei de dame van de kaartverkoop, ‘en kunnen jullie nog een drankje drinken, jullie zijn welkom.’

Closing Time | Wicked World

, door

Het is al een tijd terug dat ik die doos met daarin die zes cd’s van Daniel Johnston kocht: Story of an artist. Oude muziekopnames met ruis en brom, getik – lofi. Een box voor de liefhebber. En dat ben ik.

Ik dacht dat ik zo in 1992 voor het eerst de muziek van Daniel Johnston hoorde. En ik was op slag fan. En dus kocht ik de cd’s Fun, Fear Yourself en Artistic Vice. En ik heb hem één keer zien optreden. Helaas was hij toen niet in goede doen: hij was veel te dik, had last van een hevige tremor, er ontbrak een tand in zijn gebit, zijn joggingbroek zakte af en hij had last van speekselvloed en niet elke song klonk zoals die behoorde te klinken. Gedurende de set liep er publiek weg, werd er verontwaardigd gesist (het was een festival, men wist misschien niet wie men te horen zou krijgen), maar wat was ik blij dat ik erbij was. Een Daniel Johnston op een mindere dag is nog altijd beter dan haast welke andere singer/songwriter ook.

Closing Time | Tenger Cavalry

, door

Op zoek naar een lekkere crossover tussen Mongoolse volksmuziek en metal? Dan is vandaag je geluksdag! Tenger Cavalry maakt namelijk precies dat! Het past ook nog eens in de traditie die gestart is door dhr. Jongeneel, om hier op Sargasso aandacht te geven aan Mongoolse volksmuziek met keelzang, al dan niet gemengd met stevige rock. Tenger Cavalry heeft helaas zijn laatste charge gemaakt, en rijdt niet meer, maar blijft een inspirerend voorbeeld van hoe je folk (ook niet westerse) kan mengen met metal en zo toch iets vets kan krijgen. En hey, ze hebben bijgedragen aan de soundtrack van Civilization VI* en Doom Eternal – en dan ben je een hele grote.

Closing Time | Tomu DJ

, door

Het debuutalbum van Tomu DJ, FEMINISTA, is een afwisseling en combinatie van laid-back melodieën en snelle ritmes, zonder dat het lounge- of dansmuziek wordt, omdat er steeds een sombere ondertoon in doorklinkt, of klinkt alsof ze haar eigen muziek niet helemaal serieus neemt.

Closing Time | We Care a Lot

, door

Een klassieker, die waarschijnlijk weinig toelichting behoefd. Als die wel nodig is, dan ben je waarschijnlijk jong (gefeliciteerd) of heb je een stuk algemene ontwikkeling gemist – maar dat is niet erg, dat kan iedereen gebeuren, en wij helpen graag om dit gemis goed te maken. Klik hier voor meer info over Faith no More, hier voor meer info over de toenmalige (en helaas overleden) frontman Chuck Mosley, maar hoe dan ook zet het geluid wat harder en klik op play. Mooi? Dan is deze bijvoorbeeld ook zeer de moeite waard. Geen dank!

Closing Time | Shining

, door

Shining, ook wel Shining (NOR) om verwarring te voorkomen met de Zweedse Shining-buren, maakte akoestische, instrumentale jazz. En toen gingen ze experimenteren, en meer experimenteren, en toen kwam er een zanger bij en… eh… kwam dit. Geen idee hoe ik het moet noemen, het komt van het album ‘Blackjazz‘, en ik hoorde het ook net voor het eerst. Ik hoor er ook wel wat computerspelletjesmuziekinvloeden in, maar dat kan aan mij liggen. Ik denk dat ik er, na een paar luisterbeurten en wat wennen, wel vrolijk van ga worden. Wat u?

Closing Time | Green Grass

, door

Nog een keer Tom Tom Waits? Die was er gisteren ook al? Ja, maar toen is Tom Waits tekort gedaan door mij. Dat was een beet je van ‘grote stappen, snel thuis’, sorry Tom. De man heeft zo’n machtig oeuvre en zo’n zwerm trouwe fans, dat het niet bij één liedje kon blijven.  Dus keek ik op de musicmeter waar de Tom Waits liefhebbers hun lijstjes met favoriete nummers op een rijtje hebben gezet. En dat bleek dus een erg tijdrovende (maar erg interessante)  link te zijn: want ik heb het merendeel van de songs beluisterd.

Vorige Volgende