Voorpagina

Zoekresultaten voor

'privacy'

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Korps Landelijke Politiediensten wil bots op internet laten surveilleren

, door

Op Sargasso is regelmatig ruimte voor een gastbijdrage. Dit keer heeft de redactie zelf gevraagd om een stuk te mogen overnemen. Het gaat hier om een artikel van het weblog van Corcom Security Analysing. In het licht van de discussies over de ontwikkelingen op het vlak van privacy alhier, leek dit artikel ons wel een aardige bijdrage.

De Nederlandse politie werkt aan allerlei nieuwe tools. Zo kan de politie straks via bots het internet afstruinen om fenomenen en trends in kaart te brengen. Het Korps Landelijke Politiediensten (KLPD) levert dan de tools en ondersteund bij het gebruik daarvan. De tactische rechercheurs zullen meestal zelf de analyse doen. Ook zijn er tools in ontwikkeling om sites met persoonsprofielen te analyseren. Dit zou relaties binnen criminele netwerken zichtbaar moeten maken. De tool zal ook worden ingezet bij onderzoeken naar corrupte en lekkende politieambtenaren die vanaf hun prive computer thuis of elders deals sluiten met criminelen. Dat de tool wordt ingezet tegen eigen politie personeel is niet verwonderlijk. Vorig jaar werd in Nederland een intern onderzoek gedaan naar 1495 agenten. In 180 gevallen was er sprake van een gepleegd strafbaar feit en werden 113 agenten ontslagen.

Website’s analyseren

Wie veel vrienden heeft, heeft op die sites veel status. De Nederlandse politie kan dan kijken wie op internet een vriend van wie is en wat voor relatie zij hebben. Op die manier komt de politie mogelijk ook nieuwe personen tegen die ze nog niet in beeld heeft. De politie kan deze nodale oriëntatie bijvoorbeeld uitvoeren op bepaalde groepen verdachten. Bovendien komt zij daarmee misschien tot strategieën om te voorkomen dat meelopers de overstap naar de criminaliteit maken. Ook is het mogelijk om eventuele criminele contacten via internet in kaart te brengen. Met de bots kan de politie straks elke willekeurige website analyseren inclusief het e-mail contact.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Identificatieplicht internetcafé’s?

, door
Internet cafe (Foto: Flickr/jared)

Begin vorig jaar was ik in Cuba, een fantastisch land met uitermate vriendelijke inwoners. Maar overal merkte ik de hand van de staat. Bijvoorbeeld toen ik even wilde internetten. Dan werd ‘netjes’ je paspoortnummer opgeschreven. ‘Daar herken je de dictatuur aan’, dacht ik toen nog. In Nederland zal zoiets nooit gebeuren. Verkeerd gedacht, zo blijkt nu uit berichtgeving van het NRC Handelsblad.

Uit een officieel nog geheim rapport, dat in handen viel van het NRC, blijkt dat rechercheteams in Amsterdam, Haarlem, Den Haag en Rotterdam bepleiten om ook in Nederland een identificatieplicht in te stellen voor het gebruik van een internetcafé.
419-Fraude
En waarom? Om de zogenaamde 419-fraude aan te pakken. Dat is fraude waarbij iemand vanuit een internetcafé in bijvoorbeeld Nederland zich voordoet als de vertegenwoordiger van een stinkend rijk persoon (bij voorkeur ex-dictator) uit Afrika, die een erfgenaam zoekt. Miljoenen worden beloofd, maar je moet dan wel eerst zelf een bankrekening activeren of iets dergelijks door er 1000 euro op te storten. Drie keer raden wat er met dat geld gebeurt, en wie er geen cent ziet.

Op zich zijn deze fraudeurs uiteraard een probleem. Maar het is wel weer een goed voorbeeld van het schieten met een kanon op een mug. Het is alsof je constateert dat er af en toe mensen worden beroofd bij een geldautomaat en vervolgens stel je voor alle geldautomaten te beveiligen door er een kluis omheen te zetten en iedereen die in de buurt komt te vragen om identificatie. Totaal inefficiënt en het is wachten tot het moment dat een crimineel een gat in het systeem ziet.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Grenzeloos incompetent

, door

De opperspeurneuzen van enkele bovenregionale rechercheteams hebben een plannetje opgesteld. Wat zou er moeten gebeuren zodat zij effectief boeven kunnen vangen? Je weet wel, dat gedoe met criminelen dat zij in hun functieomschrijvingen hebben staan. Anoniem internetten, bellen en transacties doen zouden ze sowieso willen verbieden, volgende stap is natuurlijk de onderhuidse GPS chip die alles en iedereen in Nederland moet controleren. Liefst natuurlijk aangevuld met actieve camera’s in elke ruimte. Dit alles om opsporing van enkele Afrikaanse oplichterbendes makkelijker te maken.

Na het uitkomen van Steeph’s “prachtige” lijst met privacy schendende maatregelen die deels het werk van opsporingsdiensten wat makkelijker moeten maken, zijn er alweer nieuwe maatregelen genomen. Zo gaan de grotere providers “vrijwillig” sites die kinderporno bevatten censureren, nadat er gedreigd werd met een verplichting. Zo rap als de internetcensuur in China wordt afgebroken, lijkt deze in Nederland te worden opgebouwd. In een klein geblindeerd achterafkamertje wordt bepaald wat goed is voor de hardwerkende Nederlander/Chinees. Natuurlijk zonder enige democratische controle. Erger werd het, toen bleek dat een aantal van de sites die op de eerste lijsten stonden en vrijwillig door UPC geblokt werden, gewoon in Nederland gehost werden. Blijkbaar is het eenvoudiger voor de hardwerkende rechercheur om achter de PC een extra veldje aan te maken op de blocklist dan serieus actie te ondernemen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quotes van de Dag: registreren kentekens

, door
Het is ongericht en willekeurig. Natuurlijk moet het mogelijk zijn om verdachte personen in de gaten te houden, maar met dit systeem wordt een hele samenleving geobserveerd. Dat is illegaal.

Aldus Gert Onne Klashorst, CBP Als je criminelen wilt vangen, moet je soms onorthodoxe methoden gebruik- en. Privacy is belangrijk, maar in dit geval is die gewaarborgd.

Aldus Minister Ter Horst

Camera´s op de snelwegen rondom Zwolle registreren de kentekens van alle langsrijdende auto´s. De gegevens worden voor drie dagen bewaard en daarna vernietigd. Met het verzamelen van deze gegevens wil de “inzicht krijgen in de gangen van criminelen”.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Samenleving in de gevarenzone

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor P.J. Cokema, die op zijn eigen weblog een artikel over hetzelfde onderwerp heeft staan, maar met een geheel andere strekking.

Foto:Flickr/geertr

Hoe moet de overheid sturing moet geven aan een samenleving in de gevarenzone? Het Congres der Bestuurskunde, meent dat technologische ontwikkelingen niet alleen veel moois oplevert, maar dat ze ook risico’s met zich meebrengen. Dit moderniseringstraject, zoals de bestuurskundigen het noemen, heeft geleid tot een risico- maatschappij. Reden om een tweedaags congres te starten, waarbij drie vragen aan de orde komen:

1. In hoeverre hoort de overheid of de burger verantwoordelijk te zijn tot het beperken of wegnemen van de risico’s?

2. De meeste risico’s zijn tamelijk complex. Is de overheid wel in staat risico’s uit te sluiten of te beperken?

3. Bepaalde maatregelen kunnen ten koste gaan van de vrijheid van de burger. Hoever mag een overheid hierin gaan?

Laten we dat congres eens een handje helpen. Om een goed antwoord op de vragen te kunnen geven, moet je wel weten over welke risico’s het gaat. Als moderne technologie een Apache-helikopter oplevert, die een hele polder van de stroom afsluit, dan is het antwoord op vraag 1: ja, de overheid is verantwoordelijk. Als een autobestuurder meer op zijn TomTom zit te turen dan op de weg, dan is die burger natuurlijk verantwoordelijk.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

OV chipkaart, bestuurlijke zombie?

, door

Een paar weken geleden schreef ik al op mijn blog over de OV-chip farce als ‘een geloof in de platte Aarde’. De werkelijkheid is echter nog erger dan een 21ste-eeuwse staatssecretaris die Middeleeuwse denkbeelden aanhangt. De OV-chipkaart is net een zombie in een low-budget film. Iedere keer als je denkt dat hij nu écht dood is omdat het niet meer lachwekkender en ongeloofwaardiger kan, staat de bloederige vleesklomp toch weer op om grommend nog een wannabe-acteur te lijf te gaan.

Het is opvallend dat de afgelopen dagen vrijwel niemand heeft bericht over het verschijnen van een rapport (PDF) van Inno-V, een adviesbureau voor duurzame mobiliteit. Alleen Kassa en Webwereld besteedden er aandacht aan. Of zou het zijn dat werkelijk niemand deze ‘gebakken lucht’ nog serieus genoeg neemt? Of heeft de meerderheid zich inmiddels neergelegd bij de overwinning van de OV-zombies?

Het rapport is een oefening in bestuurlijk doordouwen van iets dat niemand meer wil. Legitieme problemen worden gebagatelliseerd of genegeerd. Privacy- en veiligheidsissues worden afgedaan als ‘media-hypes’. Hoewel het rapport de laatste TNO-uitspraken zonder meer overneemt, wordt het Britse contra-expertiserapport genegeerd ‘omdat het nog niet beschikbaar was’. Curieus, want het Britse rapport, dat vriendelijk doch kordaat gehakt maakt van eerdere TNO-studies, was publiekelijk beschikbaar op 15 april. Het persbericht van OV-ambassadeur Jeltje van Nieuwenhoven over het rapport is van 17 april en het bestand op de site van Inno-V dateert van 21 april. Als je in de 6 dagen tussen de Britse studie en het uitbrengen van het rapport de nieuwe inzichten had meegenomen in de overwegingen, was er wellicht nog een spoortje van geloofwaardigheid te bekennen geweest. Nu komt het rapport op mij op z’n best over als geklungel en op z’n slechts als moedwillige selectieve informatievoorziening. En dat op een dossier waar TNO al keer op keer de plank volkomen missloeg.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Privacy is een keuze

, door
Gouden kooi (Foto: Flickr/Kerrigan ..)

Huub en Claire zijn getrouwd. Wie? Nou, Huub en Claire uit de Gouden Kooi. De serie komt binnenkort tot een einde. De winnaar krijgt een villa en het mag duidelijk zijn dat Huub en Claire zich nadrukkelijk in de kijker spelen.

De deelnemers van de Gouden Kooi hebben twee jaar lang hun privacy opgegeven. Dat wil zeggen, als ze privacy wilden, moesten ze die expliciet opzoeken (voor zover je sex onder een dekbed privacy kunt noemen – u weet het filmpje zelf wel te vinden, hè?). Privacy is een keuze, iets dat je opzoekt als je wat te verbergen hebt. Zo slaapwandelen we de surveillance society binnen.

Een interessante vraag is waarom mensen dat niet erg lijken te vinden. Volgens de Britse filosoof John McGrath komt dat omdat camera’s de beleving intensiveren. McGrath onderzocht vooral kunstenaars, omdat die heel bewust bezig zijn met de effecten van hun expressies. Choreografen, bijvoorbeeld, projecteren beelden van de dansers tijdens de voorstelling, omdat ze gemerkt hebben dat zowel dansers als toeschouwers er een diepere beleving aan overhouden.

De youtube-generatie probeert actief haar privacy op te heffen. Mensen maken sextapes van zichzelf en zetten die op internet. Sommigen zetten hun webcam aan om hun zelfmoord vast te leggen, stelt McGrath tot zijn verbazing vast. Het hele hebben en houden mag op hyves, myspace en facebook. Niet langer is privacy de norm, maar openbaarheid.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Heel véél verkeerd met Wet Gegevensopslag

, door

In het kader van de lopende discussie over privacy in het algemeen en de aankomende wet op het bewaren van telefoon- en internetgegevens gedurende 18 maanden in het bijzonder, hier weer een bijdrage van D66 Europarlementariër Sophie in ’t Veld. Dit is een reactie op het ingezonden stuk “Niets verkeerd met het bewaren met het bewaren van telefoongegevens” in het NRC van 7 april jl.

De overheid verschaft zich steeds vaker toegang tot klantbestanden van bedrijven. In een salamitactiek van maatregelen krijgt de overheid een steeds completer profiel van elke individuele burger, met onze telecommunicatiegegevens (telefoon, sms, e-mail), surfgedrag op het web, bankgegevens, reisbewegingen (vliegtuigpassagiers, OV chipkaart, vastleggen van passerende kentekens op snelwegen, rekeningrijden, lokaliseren via mobiele telefoon, RFID chips), koopgedrag (credit card, klantenkaarten, internetaankopen) en zelfs welke boeken we lenen in de bieb. Camera’s, microfoons, en satellieten registreren niet alleen, maar identificeren ons en analyseren ons gedrag. Ook gevoelige gegevens als medische gegevens, religie, vakbondslidmaatschap, politieke voorkeur of seksuele oriëntatie liggen vast in allerlei databestanden.

Al onze gegevens hebben we afgegeven in ruil voor een dienst of product. De meeste mensen realiseren zich niet dat al die informatie ook beschikbaar komt voor de overheid. De rechtsbescherming van burgers is slecht geregeld, vooral als gegevens worden gebruikt door landen gebruikt buiten Nederland en de EU. Bedrijven worden zo steeds meer ingezet bij wetshandhaving en veiligheid. De (stijgende) kosten daarvan worden afgewenteld op de bedrijven zelf. Vanzelfsprekend krijgt de overheid in het geval van een concreet onderzoek naar een verdachte of zaak beschikking over de benodigde informatie, waarbij aangetoond moet worden dat er een gerede aanleiding is.

Maar nu krijgt de overheid onbeperkt toegang tot hele bestanden, en kan zonder aanleiding onderzoek doen, vaak door geautomatiseerde zoektochten als data mining en profiling, waarbij iemand die aan het verdachte profiel voldoet maar moet uitleggen waarom hij onschuldig is. Voor de preventie van terrorisme of misdaad is dit een buitengewoon zwak middel, en heel vaak gebruikt de overheid de persoonsgegevens voor andere zaken. Klassiek is het in de smiezen houden van politici, journalisten en politiek bewogen kunstenaars, maar ook demonstranten, mensen met bijvoorbeeld HIV of aspirant-adoptieouders kunnen in het vizier komen. De overheid legt nauwelijks verantwoording af over het gebruik van persoonsgegevens en de effectiviteit daarvan, met een niet onderbouwde verwijzing naar “nationale veiligheid”. Ook de uiterst gebrekkige beveiliging is reden tot zorg (denk aan rondslingerende USB sticks of CD roms die zoek raken in de post).

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KSTn – Wet om 18 maanden verkeersgegevens te bewaren

, door

Logo kamerstukken van de dagIn het overzicht van wetten en maatregelen die de laatste 10 jaar in NL genomen zijn die de privacy aantasten, stond er eentje met “ontwerp” erachter. Dat gaat over de dataretentiewet. Binnen Europa is afgesproken dat alle verkeersgegevens van telefonie en internet minimaal 6 maanden bewaard moet worden voor onderzoek naar misdaden en terrorisme. De Nederlandse regering wil deze periode oprekken naar 18 maanden.
Vandaag verscheen in het NRC een reactie van twee “wetenschappers” op een eerder ingezonden stuk van vijftien andere “wetenschappers”. Die laatste groep vind de dataretentiewet een te grote inbreuk op onze privacy. De eerste twee wetenschappers kraken vervolgens het stuk af als zijnde “niet wetenschappelijk”. Big deal zou je zeggen. Maar het is toch wel interessant om dan de belangrijkste stelling van de twee wetenschappers eens tegen het licht te houden.
De subkop van het stuk zegt:
“Nieuwe technieken maken meer toezicht mogelijk tegen geringe kosten en met niet geringe opbrengsten.”
En in dat laatste stuk zit nu juist de grootste fout uit deze hele klucht. Dat is namelijk niet bewezen, integendeel.

Er is welgeteld 1 (één) onderzoek gedaan naar het mogelijke effect van het langer bewaren van verkeersgegevens op misdaadbestrijding. Dat onderzoek, “Wie wat bewaart heeft wat” van de Erasmus Universiteit wordt ook aangehaald door de regering in haar motivatie voor de 18 maanden:
“In het rapport geven de onderzoekers aan dat een termijn van drie maanden doorgaans voldoende zal zijn voor niet al te complexe opsporingsonderzoeken die op districtsniveau worden verricht, maar dat een dergelijke termijn onvoldoende is voor de langlopende, complexere opsporingsonderzoeken op regionaal en nationaal niveau.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Privacyschending is geen science-fiction

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag voor Aukje van Roessel, die het onderstaande stuk eerder schreef voor de Groene Amsterdammer.

Privacy? (Foto: Flickr/armcurl)Nederlanders komen niet in opstand als overheden en bedrijven het recht op respect voor het privé-leven afbreken. Het is te abstract en overkomt altijd ?de ander?. Totdat een gewone, blanke Nederlander aan de beurt is. Dan pas schrikken we ons rot, te laat.

STEL U VOOR. Uw zoon gaat naar school, hij kan alleen het schoolgebouw binnen als na een irisscan daarvoor toestemming is gegeven. Gemakshalve wordt via die scan meteen vastgesteld of uw zoon die dag last heeft van agressieve gevoelens en medicijnen moet slikken om te voorkomen dat hij doorslaat. Of u loopt over straat, er stopt een politiewagen en de u onbekende agent spreekt u onmiddellijk aan met uw naam, omdat hij dit dankzij een chip op uw identificatiekaart al wist nog voordat u de auto zag aankomen. Of u reist via de Verenigde Staten naar Canada, maar u wordt gearresteerd, omdat uw naam voorkomt op een lijst van verdachte personen waarvan u geen idee had dat u daar op stond, laat staan waarom, maar u wordt onder zware politiebegeleiding naar een land gestuurd waar ze zacht gezegd minder vriendelijk met gevangenen omgaan.

Vorige Volgende