Zoekresultaten voor

'privacy'

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

In discussie met het consultatiebureau

Mijn dochter Nadia is ruim een week oud. En hoewel ze haar bedje nog nauwelijks is uit geweest, vinden haar persoonsgegevens al een weg in de vele databanken die haar leven zullen boekstaven. Deze week komt een moment waar ik al een tijdje tegenop zie: Nadia krijgt een Elektronisch Kind Dossier, of zoals die tegenwoordig heet, een Digitaal Dossier Jeugdgezondheidszorg. In gedachten heb ik al een aantal keren het intake-gesprek met de verpleegkundige gevoerd, laten we haar Marga noemen om haar een gezicht te geven. Dat gesprek gaat ongeveer zo.

Marga – Zoals u weet mijnheer Tokmetzis maken we voor Nadia een digitaal dossier aan, geeft u hier toestemming voor?

Ik – Kunt u toelichten wat in dat dossier staat en hoe het werkt?

Marga – Het dossier is niets meer dan een digitale versie van het oude papieren dossier. Uw privacy is uiteraard gewaarborgd. Zonder uw toestemming worden er geen gegevens verwerkt.

Ik – Wat u zegt, is maar ten dele waar. Ja het dossier is een digitale versie van het oude dossier, maar ook veel meer dan dat. Het is in de eerste plaats een risicoprofileringssyteem. En daar heb ik wel moeite mee. Daar wil ik eerst meer van weten.

Foto: copyright ok. Gecheckt 18-10-2022

Digitale schaduw: poppetje van nullen en enen?

Het idee dat onze gegevens worden opgeslagen en gedeeld is al jarenlang een hot topic in Nederland. Onder ICT’ers en digitale burgerrechtenactivisten is de term ‘digitale schaduw’ al langer bekend. Maar ‘gewone burgers’ zoals ik snappen er vaak de ballen van. Hoe bedoel je een digitale identiteit? Is dat een soort poppetje gemaakt van en nullen en enen? Wat betekent het voor mij? En wat kan ik er zelf aan doen, vraagt Mariette Hummel zich af.

In juni 2011 begon ik met het DigiMe-project. Met dit onderzoek – gecrowdfund via Nieuwspost.nl – wil ik meer inzicht krijgen in mijn digitale schaduw. De term ‘digitale schaduw’ zal ongetwijfeld bekend zijn onder de Sargassolezers, dankzij hoofdredacteur Dimitri Tokmetzis en zijn nieuwe boek. Toen ik mijn project op Nieuwspost zette was het debat omtrent het Elektronisch Patiënten Dossier nog in volle gang, ook was er net een wetsvoorstel voor een landelijke DNA-bank afgewezen. Mijn Facebook newsfeed stond op dat moment vol met discussies over onze privacy en hoe we deze langzaam aan het verliezen zijn. Maar zoals Dimitri al vaak schreef: dit debat over privacy is eigenlijk achterhaald. Onze gegevens zijn namelijk al overal opgeslagen. Ze worden doorverkocht aan bedrijven of gekoppeld door overheden.

Mijn zoektocht begon met het meest voor de hand liggende: ik googelde mijzelf. En ik schrok me kapot: op mijn scherm verscheen een kaartje, met een virtuele punaise op mijn huis gericht – op de meter nauwkeurig. Naast het kaartje stonden mijn mobiele telefoonnummer en mijn privéadres. Het klopte als een bus. Deze informatie was via de website van TomTom op internet gekomen. Maar ik had geen TomTom; sterker nog: ik had geen auto en zelfs geen rijbewijs. Ik mailde ex-rechercheur Wilfred van Roij van het digitaal opsporingsbedrijf Com-Connect en vroeg hem hoe die gegevens bij TomTom waren gekomen. “Kamer van Koophandel”, schreef hij. Verrek, dacht ik, als freelance journalist sta ik inderdaad ingeschreven bij de KvK. Deze verkoopt je adresgegevens en telefoonnummer dus door, tenzij je nadrukkelijk aangeeft dat je dat niet wilt. Toen ik mij in 2010 bij de KvK inschreef, is mij dat niet verteld. Het bleek vervolgens een hels karwei om mijn privégegevens weer privé te krijgen. TomTom heeft mijn adres uit het systeem gehaald maar in no time had een volgend bedrijf mijn adres en mobiele nummer weer gepubliceerd.

Foto: copyright ok. Gecheckt 10-03-2022

Hoe blijft de verpleging betaalbaar?

Het gebruik van verpleging en de verzorging voor mensen thuis of in instellingen zal de komende jaren blijven doorgroeien. Van 11 miljard in 2009 zal dit bedrag groeien tot 25 miljard in 2030. Gesteld dat we dit als een probleem zien, wat kunnen we ertegen doen? Een verhoging van de eigen bijdrage zal geen soelaas bieden, menen Evelien Eggink en Debbie Oudijk, beiden werkzaam bij het Sociaal en Cultureel Planbureau.

In 2009 gebruikten 940.000 mensen een vorm van publiek gefinancierde thuiszorg, verpleeghuiszorg of verzorgingshuiszorg. De vergrijzing zal het beroep op deze zorg opstuwen. Wij hebben becijferd dat er in 2030 intotaal 1,25 miljoen gebruikers kunnen worden verwacht. Dit betekent een stijging van ongeveer 1,5 procent per jaar. De meer intensieve vormen van zorg, met name van de instellingen, zullen sterker toenemen dan de lichtere en goedkopere zorgvormen.

Op basis van de vergrijzing hadden we wel een veel sterkere stijging van het gebruik verwacht. Zo komt de groei van het aantal 65-plussers tot 2030 uit op 2 procent per jaar, en die van het aantal 80-plussers zelfs op 2,5 procent per jaar. Het zorggebruik wordt gedempt doordat ouderen steeds langer in goede gezondheid verkeren en door een hoger inkomen en opleidingsniveau minder afhankelijk zullen zijn van publiek gefinancierde zorg. Bij deze berekeningen is geen rekening gehouden met moeilijk te voorspellen effecten van beleid of veranderde voorkeuren van gebruikers.

Foto: Jay Phagan (cc)

Privacy is dood | laten we het over levenskansen hebben

Het huidige privacydebat is te beperkt. Het gaat er niet alleen om of we ‘iets te verbergen’ hebben. Het verzamelen, verwerken en gebruiken van onze persoonsgegevens is van grote invloed op onze levenskansen. Zeker in een bange samenleving als de onze.

Ben je een ‘bonafide’ reiziger? Dat klinkt misschien raar, maar die vraag kan wel eens heel relevant worden. De Nederlandse overheid werkt aan slim grensmanagement. Op Schiphol zullen de komende jaren steeds meer poortjes verschijnen zonder beambten. Eerst wordt u geïdentificeerd op basis van uw biometrische gegevens, zoals vingerafdrukken en/of een gelaats- of irisscan.

Als duidelijk is dat je daadwerkelijk bent wie je bent, vindt een tweede controle plaats in een database. Er worden geen vragen gesteld, maar louter gekeken naar je risicoprofiel. Heb je een laag risicoprofiel, dan ben je een ‘bonafide’ reiziger en wenst een blikken stem je een prettige reis. Heb je een hoog risicoprofiel dan wordt je doorgestuurd naar de lange rij voor een handmatige controle.

Die profielen zijn gebaseerd op je persoonsgegevens, die tegenwoordig ruim voorradig zijn door bestandskoppelingen en digitale boekingsinformatie. Je hebt misschien contant betaald voor je ticket. Misschien heb je onlangs Pakistan bezocht. Of je staat op één van de omvangrijke zwarte lijsten van een van de Nederlandse en Europese opsporings- en veiligheidsdiensten. Dat kunnen allemaal risicofactoren zijn.

Foto: copyright ok. Gecheckt 27-09-2022

Mijn iPhone, mijn zelf

Techniekfilosoof Bibi van den Berg denkt dat gepersonaliseerde informatie zal gaan bijdragen aan de vorming van onze identiteit. Een nieuwe aflevering in de serie Intieme Technologie van het Rathenau Instituut.

‘Identiteit’ is een van de meestbesproken thema’s van het afgelopen decennium, in de media, de politiek en in de wetenschap. Wie zijn wij, hoe is dat zo gekomen, en waarom? In welke mate bepaalt onze biologische systeem wie wij zijn, en in hoeverre spelen opvoeding en omgeving een rol? En wat is de impact van grote sociaal-maatschappelijke veranderingen, zoals de opkomst van globalisering, de toenemende individualisering, het afkalven van een traditioneel ankerpunt zoals religie, en het toenemen van persoonlijke vrijheid?

In tijden van technologische hoogspanning dringt zich bovendien de vraag op of onze identiteiten aan veranderingen onderhevig zijn als gevolg van het gebruik van technologie, of in relatie tot technologie. Zijn wij andere mensen geworden door ons intensieve gebruik van het internet, of drukken we andere kanten van onszelf uit nu we allemaal zijn uitgerust met een iPhone of een andere slimme telefoon? En hoe gaat dat verder met onze identiteiten, naarmate onze wereld steeds verder getechnologiseerd wordt, naarmate we steeds ‘intiemer’ met technologie gaan leven?

Belangrijke anderen

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wat valt er te hacken aan armoede?

DATA - Weblog Sargasso houdt samen met ANP morgen (vrijdag 9 maart) een armoede-hackathon. Wat is dat en wat komt daarbij kijken?

Om meteen maar met de deur in huis te vallen: de armoede hackathon is in de eerste plaats een experiment. Is het mogelijk om met een diverse groep deskundigen – programmeurs, ontwerpers, journalisten en statistici – uit grote datasets te destilleren hoe de economische crisis in Nederland huishoudt?

De laatste maanden wordt veelvuldig gesproken over de beloften van datajournalistiek. En dat werd tijd. Daar waar haast iedere sector inmiddels heeft ontdekt dat het bedwingen van big data tot waardevolle inzichten leidt, raken journalisten – informatiebewerkers pur sang – al in paniek bij het openen van een spreadsheet.

Dat is jammer en onnodig. Er is ongelooflijk veel data beschikbaar en waarom zouden journalisten zelf er niet mee aan de slag gaan? Er zijn maar weinig journalisten die kunnen programmeren, of een database kunnen opzetten, maar dat hoeft ook niet, tenminste nog niet. Er zijn genoeg programmeurs die op zoek zijn naar een leuke klus of een mooi project. Sargasso maakt daar al vaker gebruik van. We brengen verschillende disciplines en groepen bij elkaar – hackers, academici, NGO’s –  zodat we gebruik kunnen maken van elkaars expertise.

Op zoek naar goede data

Hackathons worden al vaker georganiseerd, maar tot nu toe niet rondom een nieuwsthema. Meestal zijn de data leidend voor wat wordt gemaakt. Toen we besloten om een hackathon over armoede te houden, moesten we dus eerst op zoek naar goede data. Armoede is geen toevallig thema geweest: we wisten dat er veel over wordt vastgelegd.

Allereerst moet je natuurlijk je vraag beperken. We hebben ervoor gekozen om te proberen eenduidige informatie te krijgen over:

  • Economische indicatoren
  • Van 2005-2011
  • Op gemeenteniveau (liefst lager)
  • Naar geslacht, herkomstgroep (allochtoon, etc), CBS leeftijdscategorie, opleidingsniveau en beroepsgroep (ook CBS definitie)

Het verkrijgen van de data was relatief eenvoudig. Het CBS beschikt natuurlijk over veel. Maar we wilden de data op zo’n laag mogelijk aggregatieniveau – liefst postcodes, leeftijdsgroepen, herkomstgroepen, opleidingsniveau, etc. Het CBS levert vooral op gemeenteniveau, of nog hogere aggregaties.

Het UWV heeft meer. Die heeft zijn bronsystemen aangesloten op een online applicatie waarmee je zelf rapportages kunt maken op een zeer laag aggregatieniveau: je kunt zover doorklikken dat je bijna op het niveau van de werkzoekende kan komen.

Een nadeel van de applicatie is dat we de extractie niet kunnen automatiseren. Meestal werkt het zo. Je komt een mooie database tegen, schrijft een ‘scrape’ en laat een programmaatje de data naar binnen halen die je zoekt. Bij het Kadaster is dat gelukt, maar het UWV heeft een zeer ingewikkelde java applet die haast onscrapebaar is. Gelukkig heeft een ijverige vrijwilliger alle data handmatig van de site gehaald.

Privacybezwaren

We hebben ook toegang gekregen tot het insolventieregister. Hierin staan alle gerechtelijke uitspraken omtrent faillisementen en schuldsanering. De informatie wordt op individueel niveau geleverd. Dit is open data en dus voor iedereen beschikbaar. Er zijn echter wel privacybezwaren om dit zomaar open te stellen, dus werken we nog aan een manier om de data veilig en geanonimiseerd te ontsluiten, zonder dat de analyses eronder lijden.

Dit zijn maar een paar flinke databronnen. Als het ons lukt om de data goed schoon te maken, goed te bewaren in een database en goed te ontsluiten, kunnen we allerlei analyse s uitvoeren – dat is tenminste de hoop. We kunnen kijken hoe de economische situatie zich in een gebied heeft ontwikkeld en hoe het stemgedrag in de laatste verkiezingen is geweest. Levert dit nog een lead op voor een onderzoekverhaal?

Er zijn zeker beperkingen aan wat we met de data kunnen doen en het is goed om die van tevoren helder te hebben. Het belangrijkste is dat de data hooguit een correlatie laten zien. Er zal altijd aanvullend onderzoek nodig zijn om te zien of ook sprake is van een causale relatie tussen twee datasets. Het kan best zijn dat een regio ineens veel linkser is gaan stemmen en terzelfdertijd economisch harde klappen heeft gekregen. Maar er kunnen ook andere verklaringen zijn, lokale omstandigheden die grotere zeggingskracht hebben.

Niet alle datasets zijn gratis beschikbaar

Jammer genoeg hebben we niet alle data kunnen krijgen. Persoonlijk vond ik het teleurstellend dat een aantal datasets niet geleverd werden, met name door academici. Op zich was er wel de wil om data vrij te geven, maar daar moest dan wel flink voor betaald worden. We kunnen in ieder geval maar hele beperkte sets gratis krijgen. De data zijn bezit van onderzoeksgroepen of kennisinstituten, zoals het COELO (gemeentelijke lasten) en ROA (arbeidsmarktvoorspellingen). Ik begrijp dat die centra ook ergens hun geld vandaan moeten halen, maar in mijn bescheiden optiek dient alle data die met belastinggeld is geproduceerd openbaar te zijn.

Volgende week bericht ik over hoe de hackathon is verlopen en of het experiment is geslaagd.

Foto: copyright ok. Gecheckt 05-10-2022

Kantoorhumor

The cubicle is a partially enclosed workspace, separated from neighboring workspaces by partitions. Although cubicles are often seen as being symbolic of the human condition of working in a modern office setting due to their uniformity and blandness, they actually afford the employee a greater degree of privacy and personalization than was found in the previous work environment.

At some companies people are allowed to modify their cubicle. Here are 40 hilarious and provocative cubicle modifications.

Foto: copyright ok. Gecheckt 10-02-2022

Hoe de naaktscanner te omzeilen

De full body scans waren nodig om de wereld veiliger te maken. Straling, privacy-wetgeving – we zetten het overboord om ons te wapenen tegen terroristen die vliegtuigen willen opblazen. De technologie, miljoenen waard, heeft echter één belangrijke flaw. De beelden van mensen die er door worden gescand, onthullen niet alles. De beelden zijn wit tegen een zwarte achtergrond en daar maakt journalist/ingenieur/reiziger Jonathan Corbett (TSA Out of Our Pants)handig gebruik van. Hij plakt zijn contrabande aan de zijkant van zijn shirt. En loopt vervolgens, tot twee keer toe op twee verschillende Amerikaanse vliegvelden, door de poortjes. Tec journalism avant la lettre. Goed werk, helder uitgelegd, overtuigend gebracht. Zie video naar de doorlees.

Vorige Volgende