Politiechef Julían Leyzaola wéér in opspraak, dit keer in Juárez

Onlangs nam ik hem al op in het lijstje the Bad in deze opsomming van het goede/slechte/lelijke van Mexico in 2010. Maar Julían Leyzaola, voormalig politiechef van Tijuana en sinds kort bekleder van dezelfde functie in Ciudad Juárez, leert het blijkbaar nooit. Nu wordt zijn politiekorps amper een maand na zijn aantreden beschuldigd van het doen verdwijnen van 4 personen in Juárez.

Niet dat het als een hele grote verrassing komt. Leyzaola is een van de meest omstreden politiefunctionarissen van Mexico. Tijdens zijn korte periode aan het roer in Tijuana werd hij talloze malen beschuldigd van mensenrechtenschendingen. Hij zou leger en politie opdracht hebben gegeven op arbitraire wijze mensen te laten oppakken op basis van vage ‘aanwijzingen’ dat ze iets met de drugshandel te maken zouden hebben. Tientallen ‘verdachten’ zouden in opdracht van Leyzaola vervolgens zijn gemarteld in de militaire basis van Tijuana.

Compromisloos
Maar Leyzaola kreeg ook positieve kritiek. Zijn keiharde optreden in Tijuana (hij hanteerde een zero tolerance beleid tegen drugscriminelen) zou de stad na de geweldsexplosie van 2008 weer veilig hebben gemaakt. Vanuit de Verenigde Staten werd hij zelfs geprezen als het soort politieman dat Mexico nodig heeft: compromisloos, hard, confronterend.

Oh ja? Cijfervreter en topblogger Diego Valle denkt daar heel anders over. Hij deed zijn gebruikelijke duik in de statistieken en kwam met hele andere cijfers: 2009 was juist gewelddadiger dan de voorgaande jaren. Ook ontvoeringen, bankovervallen en gewelddadige berovingen namen toe.

Zorgen
De realiteit lijkt dus werkelijk diametraal tegenovergesteld aan de reputatie van Leyzaola. Als de cijfers van Valle kloppen (en ik heb nog nooit gezien dat ze dat niet doen), dan is de nieuwe politiechef van Juárez dus helemaal niet de aangewezen man om in Mexico’s gewelddadigste stad het politiekorps te leiden. Niet alleen is hij totaal niet effectief, hij staat ook nog op grote schaal mensenrechtenschendingen toe.

En nu zijn er dus, amper een maand na zijn aantreden, vier mensen naar verluidt ontvoerd door de politie. De inwoners van Juárez hebben reden zich zorgen te maken.

[jan-albert]

  1. 1

    Die politiek correcte cijfertjes weer…. Die bewijzen, dat 2009 juist gewelddadiger dan de voorgaande jaren was, en ontvoeringen, bankovervallen en gewelddadige berovingen toe namen, maar ze zeggen niets over het gevoel van veiligheid, dat hard straffen geeft aan mensen, die nooit met dat geweld, of ontvoeringen, bankovervallen en berovingen te maken hebben. En het zegt ook niets over de bevrediging van de wraakgevoelens van slachtoffers en de mensen, die zich indenken ook ooit slachtoffer te kunnen worden en bereid zijn al bij voorbaat wraak te nemen.

    Hoewel… ik geloof toch maar eerder die pc cijfertjes. ik ken Zuid Italië vrij goed, en weet, dat de gewone mensen zich daar niet veiliger voelen door de harde straffen, die de mafia uitdeelt, en dat vendetta´s tussen mafiaclans dat gevoel van veiligheid ook niet bevorderen.

  2. 2

    @Pedro: Je kan het politiek correct noemen, maar uiteindelijk zijn het de enige concreet meetbare feiten die je voor kan leggen. Ik ben het helemaal met je eens dat statistiek weinig zegt over een gevoel van onveiligheid, maar gevoel van onveiligheid is moeilijk te meten. Zeker niet in gebieden in Mexico waar mensen uit angst voor eigen leven liever hun mond houden. Gelukkig hebben we dan wel cijfers voor handen!

  3. 4

    @Jan-Albert: ik was een beetje sarcastisch. Het is waar, dat statistiek weinig zegt over een gevoel van onveiligheid, maar dat gevoel zegt niets over de werkelijkheid en het is domme volksmennerij om beleid op dat gevoel te baseren.

    En in het huidige tijdperk mogen we dat hier al bijna niet meer zeggen, want dan beperken we de vrijheid van meningsuiting. We moeten dat gevoel van onveiligheid en de onvrede daar uit serieus nemen, en we moeten maatregelen nemen om die gevoelens weg te nemen, omdat die mensen de cijfers niet geloven en ze weg zetten als politiek correcte manipulatie door de linkse elite.

    Je artikel vind ik een goede beschrijving van de reden, waarom hard straffen heel vaak helemaal geen goede oplossing is. Het komt aardig overeen met mijn ervaringen in Zuid Italië.

  4. 5

    Ik vind het wel een goed stuk, maar waarom wordt er herhaaldelijk verwezen naar mensenrechten? Is dat nog wel relevant als je midden in een drugsoorlog bent beland?

  5. 6

    @Pedro: Zoiets vermoedde ik al ;-) Ik hoor de parallellen met Zuid-Italië wel vaker, en ik denk dat je, in het geval van Sinaloa, die vergelijking goed kan maken. Ik heb op mijn blog gisteren een stuk geschreven met daarop 5 maatregelen die iin mijn optiek Mexico een veiliger land kunnen maken. Harder straffen staat daar niet bij. Wel: betere politie, betere rechtsstaat, meer aandacht voor mensenrechten. Enfin, lees het hier :-P http://bit.ly/hVncvP

    @xx: Dat is een hele belangrijke vraag. Ik vind van wel, om de simpele reden dat dit geen oorlog is, maar een uit de hand gelopen criminaliteitsgolf. Een civiele situatie dus, en dan blijven mensenrechten van wezenlijk belang. Daarbij is het wellicht naïef, maar geen enkele situatie, ook oorlog niet, maakt in mijn optiek mensenrechten ineens irrelevant.

  6. 7

    @6: bedankt voor de link. Je voorgestelde maatregelen zijn wel erg specifiek op het hoofdstuk veiligheid op de korte termijn gericht, maar lijken mij zeker een verbetering ten opzichte van de huidige toestand, zoals je die beschrijft en beschreef.

    Op de langere termijn moet de mensen vooral perspectief geboden worden: de jongeren moeten de hoop hebben, dat zij ook buiten de kartels om een redelijk goed leventje op kunnen bouwen, en dat de keuze voor hen niet is de keuze tussen een leven in armoedige werkloosheid en de mafia / de kartels (zoals helaas de waarheid ook is in een aantal dorpen in Zuid Italië). Er moet gewoon werk komen, m.a.w.

    Daarnaast zou een zekere mate van legalisering (niet gelijk aan volledig vrij geven!) de winstgevendheid van de drugshandel naar beneden drukken, maar daar kan niemand in Mexico veel aan doen, omdat die handel nu eenmaal zo lucratief is door de vraag uit de VS.

  7. 8

    @Pedro: Dank! Dat heb ik overigens ook in de laatste paragraaf duidelijk gemaakt (onder het kopje En verder…). Ik heb me even bij de veiligheidssituatie gehouden, omdat de rest allemaal lange termijnwerk is. Je moet toch ergens beginnen.

    Legalisatie vindt in Mexico al informeel plaats: wie kleine hoeveelheden marijuana of coke op zak heeft, wordt niet meer opgepakt of zelfs maar beboet, zonder merkbare gevolgen voor de veiligheidssituatie. Als we nu alles vrij zouden geven, zou het een chaos worden. Dat moet geleidelijk en in samenwerking met de VS, daar zit hem uiteraard de crux.