Parijsblog vs. Le Figaro

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers, deze maal voor Olivier van Beemen, weblogger en GPD-correspondent te Parijs. Het stuk verscheen eerder in twee delen op zijn weblog. Dit in reactie op de recente verhalen waar webloggers rekeningen kregen omdat ze stukken illegaal hadden overgenomen. Omgekeerd blijken de oude media ook nog niet helemaal te snappen wat plaatsen op het internet betekent.

Foto: Olivier van Beemen - Parijsblog.nl (CC)Hmmm, op zich is het wel een compliment, maar echt blij ben ik er niet mee. Vorige week kwam ik erachter dat de site van Le Figaro, het grootste landelijke dagblad van Frankrijk, zonder toestemming, zonder bronvermelding en uiteraard zonder betaling een foto van mijn blog heeft gepikt. Kijk maar, geen twijfel mogelijk. Het gaat om een foto van het nieuwe station Saint-Pancras International, dat morgen officieel in gebruik wordt genomen door de treinen van Eurostar.

Hierop heb ik een aangetekende brief gestuurd naar de hoofdredactie van de krant. Hier is de letterlijke tekst daarvan.

Tot mijn grote verbazing ontdekte ik dat de redactie van de grootste landelijke krant van Frankrijk auteursrechten schendt. Ter illustratie van uw artikel “Eurostar déplace le centre de Londres? heeft een van uw redacteurs een foto gebruikt van mijn blog, zonder mij toestemming te vragen, zonder bronvermelding en zonder betaling.

Bijgevoegd vindt u de rekening voor de publicatie van deze foto, die u kunt voldoen per cheque.


Niet bijzonder vriendelijk, maar ook niet onbeleefd in mijn ogen. Zojuist werd ik gebeld door de chef van de fotoredactie van Le Figaro. Zij was gechoqueerd door de agressieve toon (violent zei ze) en zei dat Le Figaro nooit auteursrechten schendt. De foto komt namelijk van agentschap Gamma en is gemaakt door een fotograaf van wie ze de naam niet wilde spellen. Alle informatie komt per post mijn kant op.
‘Maar heeft u mijn weblog dan bekeken? Ziet u niet dat die foto bij mij vandaan komt’, vroeg ik haar. Die moeite had ze niet genomen. ‘De foto is van Gamma, meneer. De informatie komt naar u toe.’
‘Kunt u mij dan de naam van de fotograaf spellen’, vroeg ik.
‘Nee, dat doe ik niet.’
‘En uw naam?’
‘****, dag meneer’
Toen gooide ze de hoorn erop, zonder dat ik iets terug kon zeggen.

Wellicht tijd een advocaat in handen te nemen.

Naschrift: Na informeren bleek dat Gamma de foto niet in voorraad heeft. Meer updates op Parijsblog.nl

  1. 1

    Nou, tamelijk eenvoudig. Even contact opnemen met Gamma, of is dat soms te ingewikkeld? Zo heel veel foto’s zal Gamma niet in het archief hebben van dit station. De fout kan ook daar liggen, nietwaar? Als Le Figaro bij zo’n bureau vraagt om een foto en een verstrooide redacteur grasduint wat op internet, om de grote klant Le Figaro tevreden te houden… Enz.

  2. 6

    Nou ja, het is wel een verbolgen toon, ja. Dat kan ik al beter begrijpen nu ik weet dat Gamma niet fout lijkt te zitten. Maar dat kon ik niet lezen in het eerste stuk, waarbij ik als lezer dan ga denken: zoek t eerst eens echt uit en wacht t schriftelijk verweer van Le Figaro af voordat je je relaas in de media gooit.
    Verder sta ik natuurlijk achter iedere fotograaf wiens werk gejat wordt. Dat lijkt me logisch.