Miss Teen Brain
Iemand nog een wereldkaart over?
De naam doet eerder vermoeden dat we hier met een metalband te maken hebben, maar niets is minder waar. Het genre waarin We vs Death namelijk bivakkeert heet post-rock en eigenlijk vraag ik me al jaren af wie die term ooit heeft bedacht. Waarheid gebiedt te zeggen dat het als label goed fungeert, maar inhoudelijk raakt de term kant noch wal. De muziek is soms namelijk filmisch te noemen en wat dat betreft past de betiteling soudscapes beter. Hoe dan ook, post-rock muziek is vaak instrumentaal en kent een opbouw van melodieuze, melancholische gitaarlijnen die langzaam toewerken naar een climax waarbij alle registers open worden getrokken. Bekendste exponenten van deze muzieksoort zijn Mogwai, Godspeed You! Black Emperor en Do Make Say Think. Het mooie van We vs Death is dat ze het cliché van die climax van gitaargeweld achterwege laten. Het Utrechtse vijftal maakt wel gebruik van tempowisselingen en distortion, maar legt deze er nooit te dik boven op. Afgelopen zaterdag speelden ze in De Nieuwe Anita in Amsterdam en dat concert was een ware streling voor het oor. We vs Death bestaat namelijk uit vijf rasmuzikanten die gebruik maken van de nuance in hun spel en van daaruit in een strakke synergie het tot een geheel weten te smeden. Voorop staat het spel van de twee gitaristen Thomas Sohilait en Wouter Kors die tokkelen dat het een lieve lust is in verschillende tempi. Daaromheen is een effectieve ritmesessie gebouwd die regelmatig wordt aangevuld door de trompet van Wouter Hoek (en tussendoor diens droogkomische commentaar).
Iemand nog een wereldkaart over?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Okay, als ik het goed begrijp voeren we dus een oorlog tegen de drugs. Drugs zijn namelijk een bedreiging voor de samenleving. Dat we deze oorlog al tientallen jaren voeren en niet winnen doet even niet ter zake.
Wel is het zo dat deze oorlog ervoor zorgt dat de prijs van drugs hoog is en dat er veel mensen buiten het legale circuit zijn die er grote financiële belangen bij hebben. Zo groot zelfs dat hun gedrag weer bedreigend is voor onze maatschappij.
En dan hebben we aan de andere kant de oorlog tegen terrorisme. In die oorlog zijn we bijvoorbeeld Afghanistan binnen gevallen om die creeps daar te verjagen. Niet dat het echt gelukt is, maar dat doet even niet ter zake. Wat wel een aardige constatering is, is dat de opiumproductie in Afghanistan nog nooit zo hoog is geweest. Heel begrijpelijk met die marktprijzen door die andere oorlog. Beetje jammer wel dat een deel van de inkomsten uit die opiumhandel naar de terroristen gaat die vervolgens weer slachtoffers onder onze soldaten maken.
Kortom, de ene oorlog frustreert de andere oorlog. En in beide oorlogen vallen slachtoffers. Veel slachtoffers.
Ergens mis ik iets kennelijk. Waarom voerden we die oorlogen ook alweer?
Het leven van ?mongooltjes? is in Rusland doorgaans erbarmelijk. Dit weblog besteedt aandacht aan hun situatie voorafgaand aan en tijdens de Red Square Charity Bike Ride van Downside Up, een organisatie die opkomt voor kinderen met het syndroom van Down.
Met trots – en met waanzinnige spierpijn – kan ik jullie bevestigen dat ik de Bike Ride niet alleen heb overleefd maar ook heb uitgereden. Een kus met het asfalt bleef dit jaar bovendien achterwege.
De Red Square Charity Bike Ride van Downside Up eindigde dit jaar sowieso zonder noemenswaardige schade. Behalve dan voor de chauffeur van bus 3 die op de heenweg al binnen Moskou verdwaalde en ons pas na vijfenhalf uur afleverde bij ons sovjetsanatorium aan de Oka-rivier. Voor hem hebben we een kuil in het bos gegraven.
Dit jaar telde de Bike Ride ongeveer 130 deelnemers, onder wie acht Nederlanders. Hoewel het traject in principe en masse wordt afgelegd, benoemde Downside Up wederom de beste mannelijke en vrouwelijke deelnemer. Evenals vorig jaar ging de hoofdprijs in de eerst genoemde categorie naar een Nederlander: deze keer mijn goede vriend Hayo Bootsma. Hij komt al voor het derde jaar speciaal vanuit Nederland over voor de Bike Ride, waarvoor hulde.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
En wordt mogelijk vervangen door Michael Chertoff

Foto’s van de overstromingen van afgelopen week in Minnesota.
Geen flauwe grappen over SUV’s en het broeikaseffect, please….
Europese diplomaten vernielen eeuwenoud fossiel
Met de vlammen in de pijp…