De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
het Saillant | Amerika en China
In tegenstelling tot wat velen – progressief dan wel conservatief – verwachten, zal Amerika, en niet China, de dominante natie zijn van de eenentwintigste eeuw.
Men zegt wel eens dat de negentiende eeuw van Groot-Brittannië was, de twintigste eeuw van de Verenigde Staten, en de eenentwintigste van China zal zijn. Maar dat zal niet gebeuren. Daarvoor is de kracht van Amerika, gebaseerd op een enkele lange termijnfactoren eenvoudig te groot.
In de huidige wereld zijn er maar twee kandidaten voor de positie van dominante natie, Amerika en China. Daarbij zijn drie factoren in China’s voordeel: het enorme aantal mensen, de financiële macht van de Chinese staat die daarbij niet gehinderd wordt door democratische controle, en de lage kostprijzen van de productie. Deze macht is groot, maar hij zal niet genoeg zijn.
Amerika’s huidige problemen zijn immens. Financieel ligt het land op apegapen. De werkloosheid is nu boven de 10 procent uitgekomen, en dat is iets waar een grote meerderheid van de mensen in de eerste plaats naar kijkt. Vele Amerikaanse producten, niet in de laatste plaats auto’s, kunnen niet meer goed concurreren op de wereldmarkt. En doordat geld en het internet samen een verlammende invloed op de politiek uitoefenen kunnen belangrijke besluiten niet of maar met moeite genomen worden.
GC’s oppositiepartij van het jaar: En de winnaar is…

Voordat ik bekend maak welke politieke partij zich vanaf vandaag GC’s oppositiepartij van het jaar 2009 mag noemen, vat ik eerst samen wat zich de afgelopen weken heeft afgespeeld. Dat is vrij onnodig, maar verhoogt de spanning. Hoewel u die spanning waarschijnlijk omzeilt door dit stuk tekst over te slaan en direct op “lees verder” te klikken. Afijn. Deze serie begon met het selecteren van vragen die u, onze lezers, wilde stellen aan de oppositiepartijen. Die vragen hebben we met onze eigen vragen opgestuurd naar de acht oppositiepartijen. Nadat de antwoorden (van de meeste partijen dan toch) waren binnengedruppeld, kon u die lezen en beoordelen. Daarna kon u stemmen op uw favoriete oppositiepartij. Hier kunt u alles nog eens nazien.
Dan nu: de uitslagen!
De cijfers
Allereerst de cijfers. GroenLinks heeft het hoogste cijfer voor de beantwoording van de vragen, maar zit heel dicht tegen de nummers twee en drie aan. Het hoogste cijfer levert GroenLinks evenwel niet de overwinning op. Opvallend is het cijfer van de SGP. Hoewel er regelmatig stevige religiekritiek voorbijkomt op GC, is het cijfer voor de partij van Bas van der Vlies een respectabele 7,46.
De PVV had geen antwoorden ingeleverd en kreeg hiervoor een 5,36. Dat de PVV meer dan een vijf scoorde was te danken aan enkele tienen en een negen. Zo zie je maar, sommige partijen hebben helemaal niets nodig om toch door sommigen gewaardeerd te worden.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Medialandschap op zijn kop

(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
Indiase overheid: eet geen koe om klimaat
De Indiase minister van Milieu: Jairam Ramesh daagt de wereld uit het (goede) voorbeeld van miljoenen hindoes te volgen en voortaan geen rundvlees meer te eten om zo de CO2-uitstoot te verminderen (SMH). Ramesh heeft opzich wel een punt, de productie van 1 kilo steak zorgt voor min of meer vier maal zoveel CO2-uitstoot dan de productie van 1 kilo kipfilet (klikken scrollen). Maar als hindoe heeft hij natuurlijk wel makkelijk praten, hij heeft immers nog nooit het genot van een goede biefstuk geproefd. Hij weet niet wat ie mist?! Voor Argentijnen of Paraguayanen is een maaltijd zonder lap koeienvlees een vegetarische maaltijd (ook al eten ze kip of varken) dat is het andere extreem. Europeanen bevinden zich qua ‘roodvleeszucht’ gemiddeld ergens tussen latino’s en hindoes in. Voor een postmoderne flexitariër in Europa is het minderen van de ‘koeconsumptie’ een haalbare kaart. Eet bijvoorbeeld enkel nog Schotse Hooglander uit een natuurgebied bij u om de hoek: weinig CO2-miles en niet altijd beschikbaar zodat u vanzelf minder eet.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.