dagsluiting | Eleanora Fagan
opgedragen aan Teresa Lewis
Mooie beelden bij Andere Tijden gisteravond. In een uitzending over de "dissidenten" in het CDA in het kabinet Van Agt (1977-1981) zagen we beelden van het CDA-congres begin jaren tachtig, waar de 10 CDA-kamerleden die kritisch waren over de coalitie met de VVD en een standpunt over kernwapens niet deelden, flink onder vuur lagen van CDA-leden. Een Friese mevrouw riep dat ze maar eens naar Friesland moesten komen. Uit haar slecht verstaanbare betoog kon ik opmaken dat de heren dissidenten in ieder geval hun einde zouden vinden onder de gierkar. Een daverend applaus volgde. Zou een dergelijke oproep tegen de huidge spijtoptanten onder de CDA-kamerleden op net zoveel steun kunnen rekenen? Op een CDA-congres waarschijnlijk niet. Sterker nog, tegen zo iemand zou aangifte wegens bedreiging gedaan worden. Gelukkig konden politici in die tijd tegen een stootje.
opgedragen aan Teresa Lewis
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.
Voormalig burgemeester van Amsterdam Job Cohen wordt al enige maanden vermist. Dat bevestigde een politiewoordvoerder vandaag. De 62-jarige Cohen is op 9 juni voor het laatst door familie en vrienden gesignaleerd. Zijn naaste familieleden en bijna 1,5 miljoen kiezers maken zich ernstige zorgen over de verdwijning van de lijsttrekker van de Partij van de Arbeid, en zijn ten einde raad. “We hopen dat iemand hem na die dag nog gezien heeft, en kan laten weten waar hij is.”
Cohen was tot 9 juni een veelgezien figuur in Amsterdam en Den Haag. Hij had een grote groep vrienden en ging veel de deur uit. Op 10 juni kwam daar echter een abrupt einde aan. Het lijkt erop dat hij nooit zijn opwachting in de Tweede Kamer heeft gemaakt. Een sporenonderzoek in zijn oude ambtswoning aan de Amsterdamse Herengracht leverde volgens bronnen niets op.
Collega’s maken zich ernstige zorgen. Emile Roemer, fractievoorzitter van de SP: “Ik probeer inderdaad al weken contact te zoeken. In eerste instantie stoorde het me dat hij zich niet wilde uitspreken voor een linkse coalitie. Maar inmiddels begin ik me toch wel zorgen te maken: Ik heb al gebeld, sms-jes gestuurd, langs de deur geweest, maar ik hoor niets meer. Ik hoop niet dat er iets ergs is, dan zou ik me toch schuldig voelen.” Anonieme bronnen binnen de partij vermoeden dat Cohen zich heeft teruggetrokken om in de Zwitserse Alpen een intensieve cursus macro-economie te volgen. De politie verzoekt eenieder met tips over de mogelijke verblijfplaats van de PvdA-fractievoorzitter om zich te melden. “Wij hopen gewoon dat alles goed gaat met Job. Het zou fijn zijn als hij iets van zich liet horen”, aldus de gehele linkerkant van het politieke spectrum.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat vandyke met een stuk over de migratiemythes van Joost Niemöller. Het stuk verscheen eerder in aangepaste vorm op zijn weblog, maar is door redacteur Johanna en vandyke herschreven voor GeenCommentaar.
De migratiemythes van rechts
In rechts Nederland doen allerlei mythes over migratie de ronde, die over het algemeen niet op waarheid berusten maar wel een eigen leven leiden. Denk aan Wilders en de massa-immigratie uit moslimlanden, Mark Rutte en de vergeten EU-immigratie en Sietse Fritsma’s immigratieramp, over wie ik al eerder schreef. Deze keer richt ik mijn pijlen op Joost Niemöller, publicist bij onder meer de Dagelijkse Standaard, Het Vrije Volk en Artikel 7. Hij publiceerde vorige maand het artikel Immigratie NL: de schokkende feiten, een titel die de lading niet dekt, zoals we zullen zien.
Onlangs publiceerde het CBS de voorlopige cijfers over de immigratie in de eerste helft van 2010, aanleiding voor Niemöller om er zijn artikel, ruim vijf pagina’s lang, te schrijven. Ik zou een veelvoud nodig hebben om álle mythes te weerleggen en beperk me daarom tot de zes belangrijkste onderwerpen. Ik geef u per onderwerp de feiten, gevolgd door relevante citaten van Niemöller. De links leiden u naar mijn bronnen en mijn berekeningen vindt u in deze Excel-file.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De tijd van de koude oorlog heeft veel invloed op ons politieke debat. De centrale vraag die nu over de wereld waait is: “nu de vrije markt door de crisis heeft bewezen, dat het zonder regulering niet gaat, wat is de rol die de overheid moet spelen?” Of is het feit dat de financiële wereld zijn hebzucht niet kan of kon bedwingen, niet van belang voor het denken over de rol van de staat? De landen met “staatskapitalisme” (China, India, Rusland) komen beter door de crisis, dan wij in het westen. Kennelijk gaan de dingen beter, als er enige autoritaire sturing plaats vindt; maar wat is de goede maat daarin?
Het is maar een vraag: de Koude Oorlog ging tussen de vrije ondernemingsgewijze productie en een geleide staatseconomie. Die oorlog werd door het westen gewonnen en hete vrede was ons deel, het ”einde van de geschiedenis” werd uitgeroepen (Fukuyama). Maar spoedig ging de discussie verder: wat was nu de juiste vorm van staatsingrijpen? Die vraag werd overheerst door een economische terminologie, die het politieke debat overwoekerde: wat is efficiënt, wat is doeltreffend, wat geeft het beste rendement?
Tony Judt, historicus, begon zijn testament met de verzuchting dat we de prijzen kennen, maar de waarden niet. We hebben een deugd gemaakt van het najagen van ons eigen materieel belang. We hebben een discursief probleem, meent Judt. Het economenbargoens is ongeschikt voor het bespreken van politieke onderwerpen. Judt is hierom gekritiseerd, maar mij bevalt het wel. Een beetje moralisme in het openbaar debat, kan het denken behoorlijk scherper maken. Van mij mogen historici moralisten zijn: graag zelfs, want is de geschiedenis niet bij uitstek de discipline die de menselijke tekorten bestudeert?
Op 24 september 1991 bracht Nirvana grungeklassieker Nevermind uit. In een klap werd Nirvana van een obscuur dertien in een dozijn bandje uit het afgelegen Seattle tot een wereldact. Het fenomenale succes was vrijwel geheel op het conto te schrijven van de eerste verpletterende single Smells Like Teen Spirit, dat uitgroeide tot het lijflied van de grunge-generatie. Niet alleen betekende Nevermind voor Kurt Cobain, Krist Novoselic en Dave Grohl de doorbraak naar een miljoenenpubliek. Ook voor ander bands uit de underground scene van Seattle zoals Pearl Jam, Alice In Chains en Soundgarden effende het doorslaande succes van Nevermind de weg naar een internationale heldenstatus.
Cobain gaf later eerlijk toe dat Smells Like Teen Spirit zwaar geïnspireerd was door een van de meest invloedrijke bands van de late jaren 80, de Bostonse Pixies, met Black Francis als drijvende kracht:
I was trying to write the ultimate pop song. I was basically trying to rip off the Pixies. I have to admit it. When I heard the Pixies for the first time, I connected with that band so heavily that I should have been in that band— or at least a Pixies cover band. We used their sense of dynamics, being soft and quiet and then loud and hard.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
D66: opheldering over opslaan creditcard gegevens EU burgers door VS
Sophie in ´t Veld wil snel opheldering van de Europese Commissie over het nieuws dat de VS creditcard gegevens van Europese burgers een jaar lang opslaat.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.