Weet u het nog? De islamitische wereld kan geen Gerard Reve opleveren, zo verkondigde Geert Wilders afgelopen februari, met de stelligheid van iemand die de geschiedenis heeft bestudeerd. Nu was al duidelijk dat Wilders’ beweringen over de intrinsieke achterlijkheid van de islamitische cultuur nonsens waren, maar zoals de Reve-special van het literaire tijdschrift Tirade uit 1983 duidelijk maakt, heeft de Nederlandse dichter zijn meest godslasterlijke uitspraken regelrecht overgenomen van een islamitische mysticus. Abû al-Hasan al-Shustarî (1212-1269) werd in Andalusië geboren. Hij maakte aanvankelijk carrière als zoon van een welgestelde ambtenaar, maar bekeerde zich echter tot het soefisme, de mystieke tak van de islam. Shustarî gaf zijn rijkdom op en maakte vele omzwervingen, waaronder enkele bedevaarten naar Mekka. Hij zou uiteindelijk in Egypte komen te overlijden.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Dwangmatige drammers, copy-paste profeten, mensen die totaal immuun voor feiten of waarheidsvinding lijken en in discussies op het internet enkel uit zijn op het framen van hun tegenstander. Hun favoriete onderwerpen zijn: klimaatverandering, islamisering en de Linkse Kerk in het algemeen. U kent ze vast wel. Wij ook, er is er zelfs eentje die we een permanente ban hebben moeten geven omdat zijn/haar aanwezigheid iedere zinnige discussie onmogelijk maakte. Je kan zulke mensen negeren of bannen. Maar de vraag waarom deze mensen dit gedrag vertonen blijft daarmee onbeantwoord. Het fanatisme doet soms vermoeden dat ze betaald krijgen en/of dat er een organisatie achter zit. Hoe houden ze het anders vol, want het gaat vaak om duizenden reacties op tientallen blogs en fora? De film (Astro) Turf Wars nam dit fenomeen onder de loep en wat bleek: in Amerika spenderen bedrijven miljoenen dollars aan het organiseren van fake burgerbewegingen. De Australische filmmaker Taki Oldham dook in de wereld van de Tea Party, klimaatontkenners en tegenstanders van de Health Care hervormingen. Stuk voor stuk lijken ze op het eerste gezicht authentieke grassroots bewegingen: boze burgers opgestaan uit de samenleving. Maar in werkelijk zijn het strak georkesteerde protesten waar bedrijven veel geld inpompen. Geen grassroots maar kunstgras dus, oftewel in het engels: astroturf. Onlangs bleek nog dat de financiering van de klimaatontkenningslobby acht maal het budget van de milieubeweging overschrijdt. (Astro) Turf Wars laat zien hoe toekomstige trollen worden geïnstrueerd hoe ze ‘polls kunnen fucken’ en internetdiscussies verstoren. “We manipulate the medium … that’s how you control the online dialogue” zo stelt een van de instructeurs en zo verzuipen wij in de propaganda, wordt echte democratie praktisch onmogelijk en groeit de plutocratie.
Ik heb het niet zo op met dat hele Godwingebeuren, eerlijk gezegd. Ik word er langzaamaan een beetje moe van – en dan is 4 mei pas over een dikke week… Wat me tegenstaat is niet eens de tenenkrommende stompzinnigheid van de vergelijking, of de morele hypocrisie van de Godwinsirene die vervolgens onvermijdelijk afgaat, maar eerst en vooral de mate waarin beide ‘kampen’ voor eigen parochie preken: men spreekt publiekelijk schande, verkneukelt zich aan beide zijden om het eigen gelijk, en bekommert zich niet om wat de ander wél probeert te zeggen. Het is niet eens een parodie op maatschappelijk debat. Het is een democratisch falen. Falen, want een democratie werkt – zeker in Nederland – alleen als je bereid bent te luisteren naar wat andersdenkenden vinden. En luisteren, dat doen er momenteel toch verdomd weinig.
Natuurlijk is het bizar om, zoals Michael Blok doet Wilders op basis van een zelfbedacht lijstje van ‘criteria’ met Adolf Hitler te vergelijken. De criteria zijn vooral heel suggestief, en over menig kruisje in de tabel kan men nog wel een uur of wat soebatten. Vanwaar bovendien de fixatie op Hitler? Waar zijn Stalin, Mussolini, Mao en Franco, om maar een paar willekeurige voorbeelden te noemen? Als Hitler relevant is, zijn zij dat evenzeer. Maar dat is nou net het hele punt: historisch gezien is niet de vergelijking met zeventig jaar geleden primair relevant, maar de vergelijking met Europese politici die in onze tijd, en in onze wereld een rol spelen of speelden. Denk aan Jean Marie Le Pen. Jörg Haider. Umberto Bossi. Silvio Berlusconi, wellicht. Pim Fortuyn – zeker. Filip DeWinter. Pia Kjaersgaard….
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Edward Echwalu doet visueel verslag van de ontwikkelingen in Oeganda en Zimbabwe. Beklemmend dicht op de gebeurtenissen sleurt hij ons mee. Kleine berichtjes in onze kranten zijn afstandelijk. Zijn werk is direct. Neem een kijkje.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Niet de politie, maar GeenStijl maakt uiteindelijk van ons allemaal brave burgers.
Dat was vast niet de oorspronkelijke bedoeling van de oprichters van Geenstijl. Maar wel een leuk neveneffect. Dreigen met het versturen van een foto naar Geenstijl maakt van bontkraagjes brave burgers.
