De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Ontwikkelingssector moet keuze maken
Ontwikkelingssamenwerking staat al jaren onder druk. Vooral aan de effectiviteit wordt door veel mensen getwijfeld. Dat is voor een deel terecht, vindt Stefan Verwer, directeur van lokaalmondiaal, maar zegt hij: “Als er dan bezuinigd moet worden, schrap dan de niet effectieve hulp”.
Het heilige huisje ontwikkelingssamenwerking bestaat niet meer. Natuurlijk: lang niet iedereen is het er überhaupt mee eens dat er bezuinigd moet worden, maar als er bezuinigd moet worden, dan moet ontwikkelingssamenwerking er volgens een meerderheid van de Nederlanders aan geloven.
In de afgelopen dagen was de aanstaande bezuiniging op ontwikkelingshulp dan ook een geliefd onderwerp in de discussieprogramma’s, talkshows en actualiteitenrubrieken op de Nederlandse televisie. 1Vandaag trapte af: ‘Bezuinigen op ontwikkelingssamenwerking is geen taboe meer’ en in Pauw & Witteman was het de oud-VVD politicus Frits Bolkestein en parlementair verslaggever Frits Wester, die betoogden dat het wel wat minder kon.
Dit weekend was het de beurt aan Arie Boomsma: in zijn programma Debat op Zaterdag kwamen voor- en tegenstanders aan het woord. Opvallend was de manier waarop hulp aan de allerarmsten in de wereld werd vergeleken met steun aan de minder bedeelden in Nederland. Terecht merkten Tom van der Lee (Oxfam Novib en in de uitzending voerde hij het woord namens brancheorganisatie Partos) en oud-minister voor Ontwikkelingssamenwerking Jan Pronk op dat beiden niet tegenover elkaar gesteld zouden moeten worden. Het maakte echter weinig indruk op het kritische publiek.
Het Wehkamp-effect (NSFW)
Vanaf heden plaatsen we geregeld artikelen van Luna. Op haar site Climaximaal blogt ze over seks en genot. En op Maanisch over zo’n beetje alles.
Ik verbaas me regelmatig over de teksten waarmee vibrators en andere seksspeeltjes worden aangeprezen. Te wollig, te zweverig, te cheesy, te corny, teveel om-de-hete-brei-heen-draaien, teveel lost in translation, te vaag, te bloemerig, te of the point of te onbegrijpelijk. Een kleine greep uit het grote aanbod aan bullshit teksten.
‘Dit is een aantrekkelijk, verleidend product, tartend naar een prikkeling. Hij verplaatst zich in de werkelijkheid en heeft daarom ook de meeste overeenstemming met de realiteit.’
‘De frisse kleur neemt je mee in de verrijkende wereld van de erotische stimulatie.’
‘Haar mooie ronde vormen en haar stevige en krachtige vibratie zijn uitgebalanceerd op het vrouwelijk lichaam.’
‘Deze vibrator is voor diegenen die iets verder willen en durven, en daardoor de meer energieke sensatie van het mannelijke orgasme willen verkennen.’
‘Zijn zijdezachte oppervlak is volkomen compatibel met het lichaam.’
‘Dit speeltje is naast spannend ook taboe doorbrekend.’
‘Door de kwaliteit van dit product staat zorgeloos genieten centraal.’
‘Gebruik dit subtiele kinky, maar toch ingetogen product om grenzen te verleggen.’
‘Geluid, smaak en gevoel komen samen in een mix van nieuwe ervaringen en sensuele momenten.’
‘Dit product is een beleving op zich en tilt je naar een geheel nieuw niveau van plezier. Een gevoel. Puur genot.’
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De crisis is een mooie kans voor mannen
Mannen gaan waarschijnlijk meer last van de crisis krijgen dan vrouwen. Dit geeft een geweldige kans om taken (binnenshuis) te gaan herverdelen, betoogt psycholoog Vincent Duindam. Uit onderzoek dat hij deed komt naar voren dat mannen graag vaderschap en werk willen combineren. Dan is een part-time baan dus een ideaal perspectief.
Waarschijnlijk weten niet veel mensen dat de aanleiding voor de eerste Internationale Vrouwendag (Kopenhagen 8 maart, 1910) een massale staking was waarin Amerikaanse vrouwen eisten dat ze niet méér dan 8 uur per dag hoefden te werken. Behalve minder uren werken wilden ze betere arbeidsomstandigheden en kiesrecht. Er is veel veranderd in de afgelopen eeuw. En de hierboven genoemde eisen zijn in het Westen in elk geval grotendeels werkelijkheid geworden.
Sinds de jaren zestig is (vrouwen)emancipatie veel breder geworden. Het heeft te maken met zelfbeschikking: mogen beschikken over je eigen lichaam (inclusief seksualiteit, voortplanting, ouderschap), je eigen keuzes kunnen maken (vrije partnerkeuze, betaalde arbeid, zorg, relaties, onderwijs, politiek).
In 1978 hing Joke Kool Smit een affiche op met TIEN VOORDELEN VAN DE 5-URIGE WERKDAG. Voor vrouwen én mannen wel te verstaan. Ook hier dus een radicalisering van de eisen uit 1910. Alle tien de voordelen zijn m.i. nog steeds actueel. Hieronder geef ik er drie van de tien:
Meer 40-plussers met soa bij poli
DATA -
Soa-poli’s constateren steeds vaker geslachtsziektes bij heteroseksuelen van 40-plus. Zij zien vooral vaker chlamydia en genitale wratten langskomen. In 2010 had 5,9 procent van de geteste vrouwen tussen de 45 en 49 jaar chlamydia. In 2008 was dat nog 3,6 procent. Bij mannen is een lichte stijging te zien in de leeftijdscategorie 40-44 en 55-plus. Dit blijkt uit een analyse door ANP en Sargasso.nl van cijfers van het RIVM.
,,Het is hiermee niet gezegd dat er ook meer risicogedrag vertoond wordt door de 40-plussers. De vraag is wat deze groep eerder deed met hun SOA. Misschien bleven ze er toen mee doorlopen en vinden ze nu beter de weg naar de soa-poli”, zegt Jan van Bergen, huisarts en verbonden aan Soa Aids Nederland. ,,Een andere oorzaak kan zijn dat ‘herintreders’, gescheiden mensen die weer wisselende seksuele contacten hebben, minder opgegroeid zijn met campagnes over veilig vrijen. Door het internet is het ook eenvoudiger geworden om seksuele contacten te leggen.”
Behalve chlamydia komen ook genitale wratten vaker voor. De sterkste stijging zit bij mannen tussen de 45 en 49 jaar. In 2008 viel van de mannen met genitale wratten nog 3,2 procent in deze leeftijdscategorie, in 2010 was dat al 5,4 procent. Bij vrouwen tussen 40 en 49 jaar is een lichte stijging te zien.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Politie lekt gegevens 200 “burgerrechercheurs”
Vliegtuig in problemen boven Schiphol
Spinnenvluchtelingen
The severe flooding in Australia isn’t just impacting humans, it’s also forcing spiders to vacate their homes along swollen riverbanks. Here are creepily pretty photographs of a sort of spider refugee camp near an inland residential area.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.