Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Peter R. en de gestolen USB-stick

, door

Peter R. de Vries had weer iets moois in handen gekregen: huurmoordenaars die met een verborgen camera hun eigen onderhandelingen hadden gefilmd. Ze hadden bedacht deze beelden aan Peter te kunnen slijten voor een halve ton, maar toen ze bij hem op kantoor waren viel de politie plotseling binnen. De USB-stick met de beelden ‘bleef achter’, en werd door Peters team gratis leeg getrokken. Later werd de USB-stick wel in beslag genomen door de politie. Dat is niet raar, want het is bewijsmateriaal. Dat de politie het stickje niet meteen meenam is wel raar. Maar het zal de deal met Peter zijn geweest dat hij eerst even zijn gang mocht gaan. In ieder geval was er goed materiaal voor een uitzending, en de SBS-machine begon te teasen. Peter zelf schoof her en der aan om de geesten op te warmen. Maar toen greep de rechter in, en ging het feest niet door. Daar moet zo’n rechter dan wel heel goede redenen voor hebben, denk je dan.

Dat kunnen we nu beoordelen, want het vonnis is beschikbaar gekomen. Hoofdbestanddeel van de argumentatie: Peter heeft die beelden van de USB-stick gejat. En dat mag natuurlijk niet. Niet van het Wetboek van Strafrecht. En ook niet van de journalistieke code, waarin staat dat journalisten geen gegevensdragers mogen ontvreemden. Kort en goed:

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Bij de dood van Envisat

, door

Envisat was sinds de lancering in 2002 de meest geavanceerde aardobservatie-satelliet. De naam komt van Environment Satellite, de satelliet die het milieu bewaakt. Op 8 april verloor ESA het contact met haar kroonjuweel. Na 10 jaar trouwe dienst gaf de zender er de brui aan. Envisat zal nog jarenlang rondcirkelen zonder gegevens door te zenden.

De gegevens van Envisat werden gebruikt voor meer dan 4000 onderzoeksprojecten, vooral op het gebied van milieu- en klimaatonderzoek. Het smelten van gletsjers en zeeijs, het kappen van regenwoud, het opdrogen van meren werd voor het nageslacht vastgelegd.

Envisat was één van de satellieten, die de stijging van de zeespiegel in de gaten hield. De afgelopen jaren weken de zeespiegelmetingen van Envisat steeds meer af van de andere satellietmetingen (van Jason-2). Volgens Envisat nam de zeespiegelstijging af tot 0,6 mm per jaar; het langjarig gemiddelde van andere satellieten bedraagt 3 mm per jaar. Vanaf april 2012 is de Jason-2-satelliet weer de enige satelliet, die de zeespiegel in de gaten houdt.

In de uitzending van ESA Live TV van 13 april wordt gezwegen over de problemen met Envisat. De uitzending gaat over een Envisat-foto van het Tibetaans plateau, een plek waar de klimaatverandering grote gevolgen kan hebben.

http://www.youtube.com/results?hl=nl&q=boekenbal+1956&bav=on.2

Schrijven in de luwte

, door

Literatuur en publiciteit, hoe verhouden zich deze twee fenomenen zich tot elkaar? Kun je een goede dichter zijn terwijl je voortdurend in de spotlights staat? Laat je de bron waaruit je put dan niet te veel vervuilen? Of loop je zelfs het risico dat de bron raakt opgedroogd? Sinds het lezen van de biografie van M. Vasalis, geschreven door Maaike Meijer, houden deze vragen me bezig.

M. Vasalis (1909-1998) was in de vorige eeuw misschien wel de meest aansprekende dichteres van ons land. Bekend is bijvoorbeeld haar gedicht over de Afsluitdijk. Er verschenen van haar drie dichtbundels: Parken en woestijnen (1940), De vogel Phoenix (1947) en Vergezichten en gezichten (1954).  In de jaren zestig constateerde ze dat haar inspiratie niet groot genoeg meer was om tot goede gedichten te komen en verklaarde ze M. Vasalis dood. Ondanks de stilte verdween de belangstelling voor haar poëzie niet. Haar werk werd bekroond met de Constantijn Huygensprijs (1974) en P.C. Hooftprijs (1982). Na haar dood verscheen er postuum een vierde bundel: De oude kustlijn (2002).

De vrouw achter Vasalis was Margaretha Drooglever Fortuyn – Leenmans. De dichteres was wel aanwezig bij de prijsuitreikingen, maar verder wilde ze beslist geen aandacht voor haar persoon, niet alleen omdat ze lang heeft geaarzeld heeft tussen een loopbaan als psychiater of als schrijfster, maar vooral omdat ze van mening was dat haar gedichten voortkwamen uit haar persoonlijke leven. Dat privéleven was de belangrijkste bron voor haar poëzie. Ze wilde niet afgeleid worden door de media. Als die eenmaal beslag op je legt, dan ben je niet meer van jezelf. En daarboven: een gedicht overkomt je, daar hoef je verder geen verantwoording over af te leggen. Wie haar wilde leren kennen, die moest haar werk maar lezen. Vasalis is slechts één keer geïnterviewd, door P.H. de Ritter jr. Hij verschafte zich toegang tot haar door zich voor te doen als patiënt. Frits Abrahams heeft aan dit voorval nog eens een mooie column aan gewijd. Overigens bezocht Vasalis wel meerdere keren het Boekenbal, onder andere in 1956.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Aantal wijzigingen achternaam neemt sterk af

, door

DATA - Steeds minder mensen wijzigen hun achternaam. Vorig jaar werden er in totaal 1269 achternamen veranderd, dat is een afname van 17 procent ten opzichte van het jaar daarvoor. De flinke afname is al langer gaande. In 2010 waren er ten opzichte van 2009 30 procent minder naamswijzigingen. Dat blijkt uit cijfers die het ministerie van Justitie en Veiligheid verstrekte aan het ANP en Sargasso.nl.

,,De oorzaak van de daling is vermoedelijk de verhoging van de kosten om een naam te wijzigen”, zegt een woordvoerder van het ministerie. Voor 2009 was men daar nog 390 euro aan kwijt, in dat jaar stegen de kosten naar 487,50.

Per 1 september 2011 is de prijs nog verder gestegen, naar 835 euro. ,,De verhoging van de leges ging in stappen van twee jaar. De prijs die nu geldt is kostendekkend”, aldus de woordvoerder. Het ministerie verwacht een verdere afname van het aantal naamswijzigingen voor 2012.

Een achternaam veranderen is aan voorwaarden verbonden. In 2011 kwamen er 2247 aanvragen binnen, waarvan 56 procent voldeed aan de voorwaarden. Dat percentage schommelt door de jaren heen tussen de 55 en 70 procent.

De meeste aanvragen betreffen kinderen die de naam van een andere ouder of verzorger willen krijgen, ruim 1100 per jaar. Ook bij volwassenen vormt dit type aanvraag de grootste groep. Echtscheiding van de ouders is de belangrijkste reden om dit te doen. De ouder van wie het kind de nieuwe naam krijgt, moet in de periode direct voor de scheiding minstens 3 tot 5 jaar voor het kind hebben gezorgd.

Walgelijke filmpjes leiden eigen leven. Duh!

, door

Jongeren brengen heel veel tijd online door. Zijn lid van alle sociale netwerken. Rollen lachend over de vloer bij filmpjes op Dumpert. Hebben apps op hun telefoon waar je ‘memes’ – internetgrappen, meestal in plaatjesvorm – mee maakt. Doen hartelijk mee aan het rondsturen van gênante foto’s en filmpjes van vreemden.  En dan kregen ze op school ook nog een paar verplichte lesjes ‘internetwijsheid’ – een hot item onder docenten waarmee ze hun leerlingen bewust willen maken van de gevaren van internet.

Je zou toch denken dat slimme 17-jarigen weten hoe de online wereld werkt?

Afgelopen week kwam er een filmpje langs van een 17-jarig meisje uit Den Haag dat nogal aangeschoten een hond oraal ‘bevredigt’. Haar ‘vrienden’ op de achtergrond roepen luid haar naam en moedigen haar aan. Dit filmpje is zo walgelijk dat het een eigen leven is gaan leiden. Het zwierf rond op Twitter, belandde op websites en werd heftig doorgestuurd via alle andere mogelijkheden. Duh!! Uiteraard!!

Van de websites is het filmpje op verzoek van de politie verwijderd. “Ze vonden het net wat zieliger voor het meisje dan voor het hondje.” Maar het leed was al geleden. Je googlet wat rond en het filmpje duikt op. Dat krijg je niet meer weg

Vorige Volgende