Vechten tegen voedselverspilling

Bijna de helft van wat we in het Westen kopen aan voedsel, gooien we weg. En in minder ontwikkelde landen wordt voedsel verspild door inefficiënte productie- en transportmethoden. Dat blijkt uit een IME-rapport dat vandaag uitkwam. Ooit had ik een bijbaan in de catering. Wat ik er precies leuk aan vond weet ik niet meer, maar wat ik er niet leuk aan vond staat me nog glashelder voor ogen. Aan het einde van de avond, als de feestgangers, de deelnemers aan het zakendiner of de genodigden van het congres naar huis gingen, was het tijd om op te ruimen. Doorgaans stonden er nog schalen vol voedsel op de buffetten. Die werden stuk voor stuk weggegooid. Ik kon dat bijna niet over mijn hart verkrijgen. Ik groeide op in een huishouden waar een halve aardappel nog op een bordje in de koelkast werd gelegd om later op te eten. Dat er veel voedsel verspild wordt, wisten we natuurlijk allemaal allang. Maar dat het om bijna de helft van het geproduceerde voedsel gaat, dat was voor mij een schok. Het Britse Institution of Mechanical Engineers (IME) bracht vandaag een rapport (pdf) uit waaruit blijkt dat 30 tot 50 procent van het beschikbare voedsel in de wereld verspild wordt. Dat is verschrikkelijk zonde, maar ook een probleem. Volgens prognoses van de Verenigde Naties (VN) leven we in 2075 met 9.5 miljard mensen op deze aardbol. Al die monden te voeden wordt al een extreme uitdaging, en heeft alleen kans van slagen als we wat zuiniger met voedsel omgaan.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

#Dezeweek | #cut4maassen

COLUMN - Het was een drukke week op Twitter. Over Justin Bieber, roken, plassen en Theo Maassen.

Vorige week schreef ik in mijn voorspellingen voor 2013 onder andere dat dit het jaar zou worden waarin Justin Bieber doodgesnoven op een pooltafel gevonden zou worden. Nou goed, hij leeft nog, maar Justin deed al een stap in de goede richting. Het popidooltje deed wat wel meer jongens van zijn leeftijd doen. Hij nam een hijs van een joint. Oeps.

Voor het eerst ervaart the Biebster de echte nadelen van idool zijn. De wereld lag aan zijn voeten, net als jonge bakvissen en mooie sneakers. Blowen is in Illinois, de staat waarin Bieber het vloei tussen de lippen nam, gewoon legaal. Maar het wordt de jonge artiest behoorlijk kwalijk genomen. Hij neemt zijn taak als rolmodel niet serieus. Beliebers zetten massaal heroïnespuiten in de arm.

Tenminste, niet helemaal. Niet alle Beliebers volgen Justins pad. Sterker nog, ze zetten hem op een nogal discutabele wijze onder druk. Op Twitter verschijnen onder hashtag #cut4bieber lugubere foto’s van met scheermesjes bewerkte armen. Dikwijls vergezeld door het verzoek of Justin alsjeblieft geen junkie meer wil zijn. Kun je nagaan, een weekje geleden werd er nog een fotograaf doodgereden toen hij een kiekje van de zanger wilde nemen. De druk op Bieber groeit. In deze situatie is het een kwestie van tijd tot hij zich kaal scheert, zich aansluit bij Scientology om vervolgens twaalf Afrikaanse kinderen te adopteren. #KutVoorBieber

Foto: Shirley de Jong (cc)

Rechtbank Amsterdam laat studenten in de kou staan

ANALYSE - Studenten rechtsgeleerdheid proberen via de civiele rechter het verhoogde collegegeld voor een tweede master van de baan te krijgen, terwijl minister Plasterk met andere zaken bezig is.

Terwijl minister Plasterk zich vastbijt in de gekozen burgemeester, proberen studenten zich van de erfenis van zijn vorige ministerschap te ontdoen: het idee om voor een master rechtsgeleerdheid als tweede studie geen 1500 maar een dikke 10.000 euro in rekening te brengen. Daartoe hebben de studenten een stichting opgericht en de universiteiten voor de civiele rechter gedaagd. Al eerder probeerden de universiteiten van de procedure af te komen met een beroep op het risico van dubbele procedures. Iedere individuele student kan namelijk bij het College van Beroep voor het Hoger Onderwijs (CBHO) terecht als hij bezwaar heeft tegen het collegegeld dat hij moet betalen. Als elders een met voldoende waarborgen omklede rechtsgang open staat, dan is de civiele rechter niet snel geneigd ook een loket te openen.

In eerste instantie vond de rechtbank dat onvoldoende vaststond dat het CBHO ook echt naar de argumenten van de studenten zou kijken. Maar nu is de rechtbank daar dan kennelijk toch van overtuigd geraakt. Weliswaar kan de vaststelling van de hoogte van het collegegeld niet rechtstreeks worden voorgelegd aan het CBHO (het is immers een algemeen verbindend voorschrift), maar het CBHO kan zich er wel indirect over uitlaten. Technisch heet dat “exceptieve toetsing.” Via een uitvoeringsbesluit gaat het toch over de verbindendheid van de regeling waar het uitvoeringsbesluit op is gebaseerd.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende