Zorgsysteem lokt overconsumptie uit

Meer dan de helft van de Nederlandse huisartsen vindt dat patiënten te veel zorg ontvangen. Gezamenlijk – huisartsen, patiënten en andere zorgaanbieders – kunnen ze de consumptie terugdringen. Uit een internationaal vergelijkend onderzoek naar ervaringen van huisartsen en patiënten in de gezondheidszorg blijkt dat maar liefst 57 procent van de Nederlandse huisartsen vindt dat hun patiënten te veel zorg ontvangen. Dat cijfer is internationaal gezien hoog. Alleen in Duitsland is een nog groter percentage (59 procent) van de huisartsen van mening dat patiënten te veel zorg ontvangen. Daar staat tegenover dat in het Verenigd Koninkrijk slechts 12 procent van de huisartsen zegt dat patiënten te veel zorg ontvangen en dat liefst 39 procent van de Nieuw-Zeelandse huisartsen juist vindt dat hun patiënten te weinig zorg krijgen.

Door: Foto: Hans Westbeek (cc)

Geen bal op tv | Abdicatie Benedictus

, door

COLUMN - Max is bezig met verhuizen, dus heeft de laatste dagen geen seconde tv gekeken. En ook dat hele internet heb-ie min of meer links laten liggen. Vandaar onderstaande sfeerimpressie van een historisch dagje op de redactie van de NOS.

Godverdomme mensen! We gaan vlammen vanavond: ik hoor net dat Paus Dinges dood is. Niet? Hij treedt af! Waarom moet die rotmof nu aftreden? Waarom gaat ie niet gewoon dood? Het is verdomme de plaatsvervanger van God op aarde? God zelf treedt toch ook niet af? Wat een zak! Daar gaat ons draaiboek. 

Goed. Geen paniek. Vorige week trad Beatrix af. Toen hebben we er ook een geweldige avond van kunnen maken. Stuur Karhof maar naar Den Bosch. Kijken of er nog wat huilende katholieken van de Sint Jan springen. Wat? ’t Durp Oeteldonk? Is het carnaval? Des te beter. Geen loslippiger volk dan bezopen katholieken. Zijn er al carnavalskrakers gecomponeerd? Ah, de Oeteldonker Droaîdeuren hadden toevallig een lied uitgebracht. Mooi. Maak een reportage en zet het eronder. Aanstootgevende tekst? Hoe aanstootgevend kan het zijn? Zeg het maar, ik ben wel wat gewend. ‘Jouw priesters hebben aan mijn piemeltje gelikt dus / Brand lekker in de hel Paus Benedictus.’ Hm. Ik zie wat je bedoelt. Gooi er toch maar onder. Een beetje controverse is nooit weg op zo’n dag. De Wereld Draait Door zal Prem wel weer van de apenrots in Artis hebben geplukt. Die gaat ongetwijfeld zeggen dat de Paus een gore pedofiel is en dat hij ‘m laatst nog op bezoek zag bij Jean-Pierre van Geelen. Laat dat maar aan Prem over. Nee? Geen Prem? Roderick Vonhögen? Wie in Godsnaam is Roderick Vonhögen? Hitler Jugend-maatje van Ratzinger? O, die zak aardappelen. De Twitterende priester. Prima. Hebben we niks van te duchten. Die gaat waarschijnlijk vertellen dat de Paus van Dire Straits houdt en elke zaterdagochtend keihard Sultans of Swing door het Vaticaan laat schallen en dat ie dan die hele gitaarsolo mee neuriet. En wat doen Pauw en Schetemannetje? Jesse Klaver? Het honingdropje van GroenLinks? Die heeft toch niks over de Paus te vertellen? Paul van Geest… Ken ik niet. Kerkhistoricus. Aha. Mooi. Daarmee slaan ze dus ook geen deuk in een pakje boter. Prima. Ik zou zeggen: maak een leuk portretje, nodig wat deskundigen uit en over tot de orde van de dag, mensen, er schijnen paardenlullen als biefstuk te zijn verkocht!

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Desirae (cc)

Antioxidanten zijn goed. Toch?

, door

ACHTERGROND - Op steeds meer levensmiddelen, cosmetica en voedingssupplementen staat het in vette letters: mét antioxidanten. Zo worden we overgehaald om dat duurdere, maar ogenschijnlijk gezondere pak vruchtensap te kopen. Want antioxidanten zijn goed. Toch?

Zoals zo vaak blijkt het niet zo eenvoudig. Ja, antioxidanten kunnen veel goeds betekenen voor ons lichaam. Ze neutraliseren vrije radicalen: reactieve zuurstof-bevattende moleculen. Deze zijn betrokken bij allerlei lichaamsprocessen, maar ze kunnen ook schade veroorzaken aan bijvoorbeeld DNA. Dit kan celdelingprocessen verstoren, soms met kanker als gevolg. Gelukkig beschikt ons lichaam over mechanismen om celschade door vrije radicalen te beperken. Cellen met een overschot aan vrije radicalen worden door geprogrammeerde celdood opgeruimd. Antioxidanten helpen bij deze zuurstofradicaal-neutraliserende mechanismen.

Antioxidanten hebben de reputatie dat ze kanker kunnen voorkomen. Hoewel onderzoek dit effect vaak niet bevestigde of zelfs ontkrachtte, is de algemene indruk ‘beter teveel dan te weinig’. Iedereen wil immers kanker voorkomen en vooral als het gevaar met een pilletje geweken is. Het is de vraag of dat een handige benadering is. Antioxidanten hebben mogelijk ook negatieve effecten.

Dr. James Watson waarschuwde onlangs in Open Biology dat overmatige consumptie van antioxidanten mogelijk meer kwaad dan goed doet, vooral voor kankerpatiënten. Watson kreeg in 1962 samen met dr. Francis Crick en dr. Maurice Wilkins de Nobelprijs voor het ontrafelen van de moleculaire structuur van DNA. Dat levert natuurlijk respect op van vakgenoten, hoewel hij ook een controversiële reputatie geniet: hij doet nogal eens ongenuanceerde uitspraken (André Boorsma schreef er recent ook over). Zijn huidige betoog houdt hij echter na decennialange ervaring in kankeronderzoek en daarmee het overwegen waard.

Foto: Maxim K (cc)

Benedictus XVI hield het nog best lang uit

, door

DATA - Het is opmerkelijk dat Paus Benedictus er na acht jaar de brui aan geeft. Toch heeft hij het nog best lang volgehouden.

Zelfs de perschef van de Heilige Stoel stond gisteren met zijn mond vol tanden bij het zelfverkozen ontslag van Paus. Het is een opmerkelijke stap, al eeuwen niet vertoond, want Paus ben je totdat je sterft. Ik bedoel, Jezus heeft ook netjes zijn rol vervuld en liep daarover niet te miepen (al wilde Andrew Lloyd Webber ons anders doen geloven). Dus wie denkt Benedictus wel dat hij is door er na acht jaar al tussenuit te piepen?

Het lijken dan acht schamele jaartjes, maar de plaatsvervanger van Christus heeft het eigenlijk nog best lang volgehouden.

Ik heb eens de zittingsperioden van Pausen opgezocht en gekeken naar hoe lang ze Jezus mochten vertegenwoordigen op dees’ aardkloot. Een kleine complicatie is dat niet van alle Pausen precies bekend is wanneer ze zijn begonnen en wanneer ze zich bij hun lieve Heer mochten voegen. Daarnaast zijn er nogal wat tegenpausen geweest (Avignon).

Uit het overzicht blijkt dat het vak van Paus niet zonder gevaren was. Vooral in de vierde, zesde, tiende en elfde eeuw ging het er flink aan toe en konden in een jaar nog wel eens een paar Pausen stuivertje wisselen. Met zijn acht jaar, doet Benedictus het nog niet zo slecht (hij zit ongeveer halverwege de lijst).

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Flickr/Fotos_Gratis

Zuid-Amerika: devaluatie, paria, carnaval

, door

ELDERS - Deze week een langverwachte valuta-ingreep in Venezuela, Argentinië raakt weer in buitenlandpolitieke controverse en als toetje: het Braziliaanse carnaval.

Het zat er al een tijdje aan te komen: de sterk overgewaardeerde Venezolaanse Bolívar is gedevalueerd, van 4.30 naar 6.30 per dollar. Nog altijd is er een grote kloof tussen de zwarte-marktwaarde – voor de devaluatie ging de munteenheid voor een vierde van de officiële prijs over de toonbank – maar de maatregel, die komt terwijl Hugo Chávez nog altijd niet beter is, wordt gezien als teken van pragmatisme.

Minder pragmatisch lijken de zuiderburen van Venezuela: zo interpreteert The Economist althans de toenadering die Argentinië zoekt bij Iran in het onderzoek naar een twintig jaar oude terreuraanslag. De samenwerking die de regeringen zijn aangegaan om de AMIA-bomaanslag in Buenos Aires uit 1994 te onderzoeken, zal volgens het blad onherstelbaar kwaad bloed zetten bij met name Israël. Het is een zoveelste voorbeeld van de voortdurende ruzies en ruzietjes waar Argentinië in haar buitenlands beleid in verwikkeld raakt: zo zijn er naast deze meest recente ontwikkeling de veenbrandjes met schuldeisers, het IMF en het Verenigd Koninkrijk (meest recente update: volgens de Argentijnse minister van Buitenlandse Zaken, Hector Tímerman, staan de Falklandeilanden binnen twintig jaar weer onder hun gezag).

Foto: Hindrik Sijens (cc)

Vertrouwen en samenwerking essentieel voor duurzame innovatie

, door

OPINIE - In de gemeente Barneveld werd vorige week een kleinschalige biomassavergasser in gebruik genomen. Jan Paul van Soest gaf een toespraak bij de feestelijke opening.

In het dorp waar ik woon is een supermarkt. Dat is niet bijzonder. Wel bijzonder is dat de winkelwagens geen onderpandmuntje hebben. En dat ze desondanks altijd netjes worden teruggebracht. Niemand zal het in zijn hoofd halen ze zomaar ergens te laten slingeren, of zelfs mee te nemen, wat in de steden zou gebeuren als er geen onderpandmuntstukken zouden worden geheven.

De winkelwagentjes staan symbool voor vertrouwen, dat in een kleine gemeenschap nog volop aanwezig is.

U denkt dat dit niets met een innovatieve biomassavergasser te maken heeft? Mis. Voor innovatie is vertrouwen een cruciale factor. Dat zeg ik niet, dat zegt professor Bart Nooteboom, en die kan het weten. Hij was hoogleraar innovatiewetenschappen aan de universiteiten van Groningen, Rotterdam en Tilburg, en lid van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. Hij is econoom van origine, dus u voelt wel: als een econoom tot de conclusie komt dat vertrouwen van onschatbare waarde is, dan is er iets bijzonders aan de hand.

Dat geldt voor veel innovaties, denk aan de samenwerking tussen Philips en Douwe Egberts, die samen de Senseo ontwikkelden. Of de koffie eruit ook lekker is laat ik maar in het midden, maar een interessant voorbeeld van een vernieuwend innovatieproces is het wel. Samenwerking als sleutelfactor geldt nog veel meer voor innovaties voor het nut van het algemeen, for the common good, oftewel voor het behoud van onze gemeenschappelijke natuurlijke hulpbronnen, ons natuurlijk kapitaal. Denk aan een stabiel holoceenklimaat, behoud van de productiviteit van ecosystemen zoals oceanen, denk aan aantrekkelijke landschappen, denk aan de ozonlaag die ons tegen UV-straling beschermt, en zo meer.

Waan van de dag

De man die Osama bin Laden doodschoot

, door

INTERVIEW - Esquire brengt in samenwerking met het Center for Investigative Reporting deze maand een verhaal over de voormalige Navy Seal die Osama bin Laden doodschoot. En hoe de Amerikaanse overheid heeft gefaald in het faciliteren van een normale terugkeer in de samenleving.

Vorige Volgende