Re-integratie van werkzoekenden kan en moet beter

Vele tientallen miljoenen zijn eraan besteed, maar te weinig langdurig werkzoekenden zijn in de afgelopen jaren aan een baan geholpen. Een betere, efficiëntere re-integratie is mogelijk, maar kan er alleen komen als het uitgangspunt van methoden en professionals verandert.  Het verliezen van een baan heeft vergaande economische, lichamelijke en psychische consequenties, niet alleen voor de persoon zelf, maar ook voor familie en andere betrokkenen. Vooral in de huidige crisis is het vinden van een andere baan een moeilijke, en voor veel mensen nieuwe taak waarbij ze moeten omgaan met kritiek, teleurstellende ervaringen en afwijzingen. Dit geldt voornamelijk voor degenen die al jaren werkloos zijn en aangewezen zijn op een bijstandsuitkering. Van deze langdurig werkzoekenden verwacht de politiek dat ze weer gaan participeren in de maatschappij, bijvoorbeeld door vrijwilligerswerk te verrichten en actief op zoek gaan naar een betaalde baan.

Door: Foto: jborsboom (cc)
Foto: Jenny Bradford (cc)

Ruim baan voor carrièremoeders

, door

COLUMN - Oud Zeikwijf schopt de bal terug naar minister Bussemakers veldhelft.

Het grootste dilemma dat ik ervoer tijdens het schrijven van Dilemma’s, waarin ik een lans breek voor de wens van de Nederlandse moeders om in deeltijd te werken, was of ik het moest schrijven of niet. Het wel schrijven zou koren op de molen zijn van conservatieven die moeders maar al te graag achter de koters willen plakken (en hen, als ze hun houdbaarheidsdatum hebben overschreden, het liefst inruilen voor een nieuw – lees: jong – exemplaar). Maar niets antwoorden aan de kortzichtige en egoïstische oproep van minister Bussemaker zou de stem van het merendeel van de Nederlandse moeders negeren, die keer op keer laten zien dat ze niet gediend zijn van zulk dwingelandij, van moeders die én willen werken, én zelf willen zorgen voor hun kinderen.

We hadden het dus over het merendeel van de Nederlandse moeders. De (toch wel omvangrijke) rest, onder wie ikzelf, voelt er niets voor om minder te werken om op baby’s te passen. Je moet het kunnen, en je moet ertegen kunnen. Je moet het ook willen. Tegen je zin thuis gekluisterd terwijl je studiegenoten met rasse schreden de maatschappelijke ladder beklimmen lijkt me geen zinvol bestaan. Niet dat een bestaan perse zinvol moet zijn. Persoonlijk ben ik van mening van niet, maar dat is een andere discussie.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Serge de Beer (cc)

Burgerbrieven aan OCW

, door

ACHTERGROND - Kijk, dat vind ik nou leuke statistieken. OCW ontving in 2012 per dag gemiddeld 2600 brieven van burgers. In 2011 waren dat er nog 2100 per dag. Ik zie een hele grote postkamer voor me, maar de brieven kunnen ook in de vorm van e-mails binnenkomen.

Onder de term ‘burgerbrief’ wordt volgens de definitie van de Nationale ombudsman verstaan: Elk schriftelijk stuk dat een overheidsinstantie van een burger ontvangt. Het medium (brief, fax of e-mail) maakt daarbij niet uit. Ook het begrip burger is breed. Hieronder worden niet alleen individuele burgers verstaan, maar ook groepen burgers en organisaties.

In het rapport worden de soorten brieven verder toegelicht. Het aantal aanvragen is het sterkst gestegen, maar dat heeft te maken met een adminstratieve verandering bij DUO.

Bron: OCW (2013). DEPARTEMENTALE RAPPORTAGE BURGERBRIEVEN 2012.

Bij het beleidsdepartement OCW gingen de meeste vragen (de ‘top 10’) over:
1. Hoe dien ik een klacht in over een basisschool of een school voor voortgezet onderwijs?
2. Waarom moet ik een startkwalificatie hebben?
3. Wie houdt toezicht op de leerplicht?
4. Wanneer heb ik recht op studiefinanciering en een studenten ov-chipkaart?
5. Wanneer zijn de schoolvakanties?
6. Hoeveel collegegeld moet ik betalen als langstudeerder in het hoger onderwijs?
7. Waar dien ik een klacht in over een instelling voor beroepsonderwijs?
8. Mag ik mijn kind buiten de schoolvakanties mee op vakantie nemen?
9. Wat is de rol van de vertrouwensinspecteur in het onderwijs?
10. Waar vind ik een overzicht van erkende opleidingen?

Politiek Kwartier | Achterdeurbeleidsmakers

, door

COLUMN - Ondanks de stoere taal tegen coffeeshops verwacht Klokwerk dat legalisering van wietteelt snel geregeld kan worden.

Nee, Klokwerk is bepaald geen fan van het huidige kabinetsbeleid op justitie. Een beleid van kostbare symboolmaatregelen die  contraproductief werken bij criminaliteitsbestrijding.

Dit beleid heeft natuurlijk alles te maken met de angst van de VVD om kiezers te verliezen aan de PVV. Daarom kiest de partij voor harde maar inhoudsloze taal in plaats van liberale pragmatiek. Men trommelt als een gorilla op zijn borst… maar stuurt criminelen daarna met een enkelbandje naar huis. Ondertussen worden andere mensen zeker niet incidenteel hun fundamentele rechten onthouden.

De symbolische kers op deze slagroomtaart zijn de stoere taal en maatregelen aangaande het drugsbeleid. Maar alles wijst erop dat het in dat geval inmiddels gelukkig om achterhoedegevechten gaat.

Terwijl in ons land de notoire besluiteloosheid aangaande softdrugs blijft voortduren, verandert namelijk de wereld om ons heen. Bezit van marihuana wordt in Europa inmiddels getolereerd door onze drie buurlanden, Spanje en Zwitserland. Ondertussen worden niet alleen in exotische staten als Uruguay, maar zelfs in twee staten van de VS de kweek, handel en het bezit van marihuana al volledig gelegaliseerd… wat leidt tot een hardere roep om verdere legalisering.

Foto: Mario Vercellotti (cc)

Feit of fabel: Eenzaamheid

, door

ACHTERGROND - Halbe Zijlstra (VVD) zei in Buitenhof vorige week dat ‘In dit land hebben we enorm veel zaken die via de overheid geregeld worden, en toch hebben we in dit land ook anderhalf miljoen mensen die eenzaam zijn. En hoe kan dat nou samengaan?’ 

Dat is een…

maar:

deze uitspraak is lastig te controleren. Eenzaamheid is een gevoel, waardoor het moeilijk objectief te meten is.

Een bekende naam op het gebied van wetenschappelijk onderzoek naar eenzaamheid is professor De Jong Gierveld. Zij heeft een zogenaamde ‘eenzaamheidsschaal’ ontwikkeld, waarin aan de hand van 11 stellingen een beeld kan worden verkregen van of iemand eenzaam is. Aan de hand van de stellingen van De Jong Gierveld doet TNS Nipo, in opdracht van Coalitie Erbij, jaarlijks onderzoek naar eenzaamheid in Nederland.

Uit de laatste editie (2012) blijkt dat 11% van de Nederlanders zich sterk eenzaam of zeer sterk eenzaam voelt. Het onderzoek is gedaan onder volwassen Nederlanders. Dat waren er in 2012 13,2 miljoen. 11% daarvan komt inderdaad neer op 1,5 miljoen eenzame mensen. 11% van de totale bevolking komt neer op 1,8 miljoen mensen.

Tellen we echter ook de mensen mee die zich ‘matig eenzaam’  voelen, dan is zelfs meer dan de helft van de Nederlanders eenzaam.

Foto: Dennis van Zuijlekom (cc)

OHM & other 3-Letter-Agencies

, door

This summer the Dutch hacker community, with help from friends all over the world, will organise the seventh hacker festival in a series that started in 1989 with the Galactic Hacker Party. The world has changed massively since then (we’ll get to that) but the goal of these gatherings remains the same: to share knowledge and ideas about technology and its implications for our world, have heated discussions on what we should do about the problems we see (sometimes well before many others see them), generally have fun in communicating without keyboards, and being excellent to each other.

COLUMN - Four years ago a somewhat unknown Australian hacker with some new ideas about the future of journalism gave the opening keynote at HAR2009. His site was called Wikileaks and some of us had a hunch that this concept might be going places. We had no idea just how far that would be.

Not long after the first gathering in the Netherlands in 1989, the Berlin Wall came down. While we can claim no connection, the interminable Cold War had finally ended and many of us felt, with the optimism so typical of youth, that world peace might just be possible in our lifetimes. We would go back to making rockets that went up instead of straight-and-level and other great things would follow.

De laatste maanden van Zach Sobiech

, door

Korte mooie documentaire – en ja een echte tearjerker – over de jonge Zach Sobiech (17) die kanker heeft en zich geconfronteerd ziet met het feit dat hij nog maar een paar maanden te leven heeft. Wat hij na wil laten is muziek.

Foto: Rick Hall (cc)

De Chinezen komen niet: Ian Buruma over Azië als mythe

, door

VERSLAG - Waarin Ian Buruma tijdens een lezing in het Radboud stelt dat de mythes die er over Azië bestaan niet zo heel veel zeggen over Azië en vooral het zicht ontnemen op wat er werkelijk speelt.

De Chinezen komen niet. Of beter: ze komen wel, maar ze hebben geen enkele behoefte hun wereldbeeld aan ons op te dringen. Ze hebben namelijk geen mission civilisatrice, zoals Napoleon, de missionarissen en de Amerikanen dat hadden. En in het geval van de Amerikanen: dat nog steeds hebben. Van de Chinezen hebben we, kortom, dus niets te vrezen.

Tenminste, als wij Ian Buruma mogen geloven, die afgelopen woensdag in het Radboud te Nijmegen een lezing gaf, getiteld Azië als mythe: westerse fantasieën over het oosten, waarna hij werd geïnterviewd door een plaatselijke filosoof en vragen uit het publiek ging beantwoorden. Een dag voordat Merkel van dezelfde universiteit haar eredoctoraat ontving. 

Hij (Buruma dus, niet Merkel, dat is een zij) zag er in het echt wat minder scherp uit dan op de foto’s die ik van ‘m kende. Wat weldoorvoeder ook. Rood geschoren nek. Zware bril. Underbite. Duidelijk een intellectueel zwaargewicht van internationale allure. Hij zat er ontspannen bij. Had z’n verhaal voor de gelegenheid een beetje bij elkaar gekrabbeld op lijntjespapier.

http://www.youtube.com/watch?v=Xt0XdyQ5wUs&feature=youtu.be

Homorechten in veel landen nog niet vanzelfsprekend

, door

ELDERS - Gelijke behandeling voor homoseksuelen is in veel Europese landen nog lang niet gerealiseerd. De reactie roert zich stevig.

Het Britse Lagerhuis stemde deze week voor de invoering van het “homohuwelijk”. Beter gezegd: voor gelijkheid in de huwelijkswetgeving zodat ook paren van hetzelfde geslacht officieel kunnen trouwen. Het was voor premier Cameron geen onverdeeld genoegen. Een deel van zijn conservatieve partij stemde tegen en dat is bij alle ontevredenheid in die kringen over de regeringscoalitie een extra tegenslag. En het is nog maar de vraag of de wetswijziging het gaat redden in het Hogerhuis. De Anglicaanse Kerk is fel tegen en daar kunnen de wetgevers in Groot-Brittanië niet omheen. De Church of England is nog steeds een staatskerk en de kerkelijke canons die deel uitmaken van de Britse wetgeving bepalen dat een huwelijk alleen tussen een man en een vrouw gesloten kan worden. Daarom is de kerk expliciet uitgesloten van de nieuwe wetgeving. Ook de katholieke kerk ziet af van medewerking aan een huwelijk van mensen van hetzelfde geslacht. Het homohuwelijk geldt voorlopig alleen voor Engeland en Wales. De Schotten werken aan een eigen wet en het Noord-Ierse parlement heeft het onlangs afgewezen.

Frankrijk heeft de wetgeving over het homohuwelijk deze week afgerond met de handtekening van president Hollande. De maandenlange felle en massale oppositie tegen de wet kreeg dezelfde dag nog een morbide en bizar einde in de zelfmoord van de extreem-rechtse schrijver Dominique Venner voor het altaar van de Notre Dame.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende