Een Duits sociaalwetenschappelijk instituut concludeert uit onderzoek dat religieus, met name islamitisch fundamentalisme in West-Europa geen randverschijnsel is. Het verhaal is in de Nederlandse pers niet onopgemerkt gebleven, schrijft Bart Voorzanger. Tweederde van de voor dit onderzoek telefonisch geïnterviewde moslims vindt de gedragsregels van hun geloof belangrijker dan de wetten van het land waar ze wonen, en driekwart meent dat de Koran slechts op één manier kan worden uitgelegd. Relatief veel moslims menen dat het westen uit is op vernietiging van de islam, en joden en homo’s zijn in hun kringen niet erg populair. Reden voor zorg? Mij lijkt van niet, maar dat verwachtte u wellicht al.
ACHTERGROND - Jeremy Heimans is o.a. betrokken bij de zeer succesvolle internationale beweging Avaaz.org. In deze korte video geeft hij enig inzicht in hoe je een massabeweging kunt opzetten.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
COLUMN - In de vierdelige documentaireserie Zwart Wit blikt journalist Marco de Vries terug op ‘het integratiedebat’. In aflevering 2 gaat hij Op zoek naar Mohamed Rasoel, de mysterieuze schrijver van De Ondergang van Nederland.
Mohamed Rasoel. Wie kent ‘m nog? De Boywonder van de PVV schijnt er een groot fan van te zijn. Een paar jaar geleden heeft hij de staatssecretaris van Onderwijs zelfs nog voorgesteld om Rasoels boek ‘De Ondergang van Nederland, land der naïevve dwazen’ (PDF alert!) gratis op alle scholen te verspreiden. De ganse PVV-fractie stemde voor. De rest van de Kamer tegen.
Mohamed Rasoel en zijn boekje zorgden in de jaren ’90 voor de nodige ophef. Niet dat ik daar destijds ook maar iets van heb meegekregen (ik was bezig mijn schaamharen te tellen, drie in totaal), maar later, in de nasleep van de moord op Theo van Gogh heb ik mij een heel klein beetje in de affaire verdiept. Ik las een aantal bladzijden uit het boekje, vooral om te kijken of ik er ook de stijl van Gerrit Komrij in herkende, zoals taalwetenschapper Teun van Dijk in volle overtuiging beweerde. Wat ik mij herinner was dat nooit met zekerheid is achterhaald wie er nu schuilging achter Mohamed Rasoel.
ANALYSE - Gisteravond verscheen op Das Kapital, het economische blog uit de GeenStijl-familie, een bericht dat je GEWOON HARTSTIKKE RIJK wordt als je met het hele gezin de bijstand ingaat.
Volgens Das Kapital zouden twee ouders plus twee kinderen (van achttien en twintig jaar, alle vier in de bijstand), exclusief huurtoeslag, gezamenlijk maar liefst € 3255 netto per maand binnenharken. Volgens de nieuw voorgestelde kostendelersnorm – waarbij meerdere uitkeringsontvangers in één huishouden ieder een deel van hun uitkering moeten inleveren omdat ze toch goedkoper uit zijn – zou hier nog altijd € 2638 van over blijven (wederom exclusief huurtoeslag). Dat klinkt natuurlijk behoorlijk comfortabel, maar klopt dit bedrag ook een beetje?
Nee. Want bij Das Kapital waren ze even vergeten dat een alleenstaande van 18, 19 of 20 jaar maar recht heeft op een bijstandsuitkering van € 231 per maand en dus niet € 890 zoals Das Kapital beweert. Totdat die kinderen 21 jaar zijn, wordt de uitkering gewoon afgeleid van de kinderbijslag.
Uitgaande van het in de wet vastgestelde bedrag, heeft een dergelijk gezin (exclusief huurtoeslag, maar inclusief zorgtoeslag) slechts € 1955 per maand te besteden. Dat is netto € 2385 per maand minder dan wanneer het hele gezin fulltime voor het minimumloon zou werken. En dan nog beweren dat werken niet loont.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“En toch hebben we gelijk!”
OPINIE - De Eerste Kamer stemt vandaag over het Woonakkoord. Daarin staat ook de beruchte verhuurdersheffing: een belasting voor woningcorporaties. PvdA-senator Adri Duivesteijn ligt dwars.
Als de plannen doorgaan zullen de woningcorporaties jaarlijks bijna twee miljard euro moeten ophoesten. Deels kunnen de corporaties de lasten opvangen door het dit jaar ingevoerde systeem van (extra) huurverhogingen, deels zullen corporaties door onder andere besparingen en de verkoop van bezit voldoende middelen vrij moeten maken om deze belasting te betalen, aldus het kabinet.
Niet alleen van woningcorporaties en huurders organisaties is er veel kritiek gekomen op deze plannen. Ook de politiek laat zich niet onberoerd en niet alleen de oppositiepartijen maken bezwaren.
Zo heeft het Eerste Kamerlid Adri Duivesteijn te kennen gegeven grote moeite te hebben met het voorstel. Hij is van mening dat door deze belasting de corporaties problemen zullen krijgen bij de uitvoering van hun volkshuisvestingstaken.
Bij de corporaties zullen nieuwbouwprojecten en het beheer en woningonderhoud in de verdrukking komen. Duivesteijn vreest dat daardoor de lasten uiteindelijk steeds meer op de huurders zullen worden afgewenteld. Het is opvallend dat hij in zijn strijd schijnbaar alleen staat binnen de PvdA. Vanuit de partij,die decennia optrad als de kampioen ‘van geringe huurverhogingen, beschermheer van corporaties en pleitbezorger van de sociale woningbouw’ heeft de senator publiekelijk tot nog toe weinig steun ontvangen. Beseft de PvdA-achterban niet wat de gevolgen van het woonakkoord op termijn zullen zijn?
ELDERS - Deze week laat Zuid-Amerika zich van haar meest progressieve kant zien. In Chili won de linkse kandidaat Michelle Bachelet overtuigend de presidentsverkiezingen. In Uruguay ging de Senaat akkoord met de omstreden wietwet.
Afgelopen zondag vond de tweede ronde van de presidentsverkiezingen in Chili plaats. De linkse oud-presidente Michelle Bachelet nam het op tegen de kandidate van rechts, Evelyn Matthei. Eigenlijk stond de uitslag al vast. In de eerste ronde had Bachelet al een beslissende voorsprong op haar rivale genomen.
Bachelet had de kiezer een boel beloofd tijdens de campagne: gratis en kwalitatief goed publiek onderwijs, betere ziekenhuizen, minder armoede en een nieuwe grondwet. Kortom: Chili moest vooral een socialer land worden. Haar slogan was dan ook Un Chile de todos (een Chili van iedereen).
Evelyn Matthei kon daar weinig tegenover stellen. Haar campagne leunde vooral op de economische groei die het land de afgelopen jaren heeft gekend. Zij toonde geen bereidheid het politiek-economische model van Chili ter discussie te stellen. Ondanks de sterke economische groei (vier tot vijf procent per jaar), is Chili een van de meest ongelijke landen in de regio.
De campagne van Matthei was eigenlijk een doodgeboren kindje: de primaries op rechts werden door een andere kandidaat gewonnen, maar die haakte af vanwege een depressie. Veel rechtse kiezers konden zich niet met haar identificeren. Dat kwam onder meer door haar agressieve houding.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
ACHTERGROND - Geert Wilders werd door het EenVandaag Opiniepanel gekozen als politicus van het jaar, Jeroen Dijsselbloem door de parlementaire pers. Maar hoeveel waarde moet je hechten aan dat soort opiniepolls? De Nederlandse Nieuwsmonitor komt met een kwantitatieve analyse en kijkt welke politicus het meest in de nationale media werd genoemd. Dat is voor de derde keer op rij Mark Rutte. Niet verwonderlijk, hij is immers de premier. Op twee staat Jeroen Dijsselbloem, op drie Diederik Samsom. Het rapport geeft ook de lijstjes per dagblad/actualiteitenrubriek.
OPINIE - De onderhandelingen over een vrijhandelsverdrag tussen EU en VS gingen vandaag de derde ronde in. Een ernstige zaak, vinden Thierry Baudet en Bastiaan Rijpkema. En waarom is het proces zo ontransparant?
Niemand heeft het erover, maar vandaag startte de derde onderhandelingsronde over het EU-VS Vrijhandelsverdrag. De onbekendheid van deze ingrijpende gebeurtenis is geen toeval. Politici willen namelijk niet dat u hier zicht op heeft – laat staan dat u zich er mee bemoeit. Door Barroso, voorzitter van de Europese Commissie, is politici opgedragen steeds te herhalen dat het beoogde verdrag ‘groei en arbeidsplaatsen oplevert’, en dat bezwaren ertegen – wat die ook maar mogen zijn – , ‘ongegrond’ zijn. Barroso gaf onze politieke managers deze boodschap op vrijdag 22 november – toen zij werden geïnstrueerd over het ‘communiceren’ van het vrijhandelsverdrag.
Ondertussen blijven alle daadwerkelijke afspraken geheim. We kunnen op geen enkele manier controleren of onze bezwaren inderdaad ‘ongegrond’ zijn. Net als met EU-regelgeving is het met dit verdrag: hoe minder er over gesproken wordt, hoe beter. Wanneer politici en bureaucraten in de schaduw hun plannen kunnen voortzetten en ze naar buiten toe rookgordijnen kunnen optrekken over ‘win-win situaties’, hebben die plannen de meeste kans van slagen.
Ontwikkelingslanden halen de rijkere landen steeds verder in als het gaat om het investeren in duurzame energie. Europa en de Verenigde Staten hielden in 2012 de hand op de knip, terwijl in Azië, Latijns-Amerika, het Midden-Oosten en Afrika flink geïnvesteerd werd.
De EU en VS kregen in 2012 te maken met reductie van subsidies voor zonne- en windenergie. Tegelijkertijd daalden de kosten voor techniek en installatie waardoor investeerders hun kans grepen in opkomende markten. Azië, Latijns-Amerika, Afrika en het Midden-Oosten profiteerden daarvan.
NIEUWS - De sympathie van politici met de protesten in Oekraine is misschien hartverwarmend, maar dichter bij huis doemt er een groter gevaar voor de democratie op: De Spaanse regering wil een verbod op demonstraties om daarmee de protestbeweging monddood te maken. Wellicht dat Jacques Monash ook even naar Madrid af wil reizen.
De recente gifgasaanval op Syrische burgers deed velen denken aan de napalm-aanvallen in de twintigste eeuw. Historicus Robert M. Neer schreef een boek over napalm getiteld ‘Napalm: An American Biography‘. Het History News Network interviewde hem erover.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.