Politiek Kwartier | Zwitserse bewapening

Is Zwitserland het bewijs dat een liberale wapenwet meer veiligheid kan bieden? Het blijkt van niet. Vorige week in de kranten: 60 procent van de winkeliers pleit voor het recht een wapen onder hun toonbank te hebben. Twintig procent blijkt dat wapen zelfs al onder de toonbank te hebben liggen. Ook geldtransportbedrijf Brink's zou zijn medewerkers graag bewapenen. Hoewel dit soort standpunten door de gevestigde politiek (nog) niet op de agenda wordt gezet, is er duidelijk een verschuiving in de publieke opinie gaande. Bij incidenten waarin burgers het recht in eigen hand namen komt doorgaans veel sympathie los. Met inbrekers heeft niemand medelijden, zelfs een staatssecretaris niet. En wat heeft een wapenverbod voor zin als illegaal wapenbezit mogelijk niet wordt vervolgd? De argumenten voor een meer liberale wapenwetgeving klinken soms logisch. Als criminelen weten dat winkeliers bewapend zijn, dan bedenken zij zich vast wel twee keer voordat ze een overval plegen, toch? Bovendien houdt een verbod op wapens vooral de mensen tegen die toch wel geneigd zijn zich aan de wet te houden. Een verbod op wapens is dus eigenlijk een ontwapening van de verkeerde mensen. De tegenargumenten klinken echter net zo logisch. Criminelen zullen heus niet braaf thuis blijven zitten wanneer winkeliers zich bewapenen. Ook zij zullen zich zwaarder bewapenen, en bij een confrontatie eerder schieten. Daarbij valt de wereld niet in te delen in goede en slechte mensen. Wie vandaag een wapen onder zijn toonbank legt om zich te verdedigen, kan morgen op het idee komen het op een verkeerde manier te gebruiken. Of er gebeurt gewoon een dom ongeluk mee, al dan niet veroorzaakt door een verhit hoofd. Van beide kanten logische redeneringen. Maar welk effect is nou sterker?

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022

‘Noodsignaal Teeven over asielzoekers is politieke framing’

Fred Teeven wist afgelopen week de aandacht slim af te leiden van alle perikelen rond het kinderpardon met zijn alarmerende bericht over een zondvloed aan Eritrese asielzoekers die ons land dreigen te overspoelen.

Dat betoogt politiek commentator Kees Boonman in het radioprogramma Radio EenVandaag.

Dit is een voorbeeld van politieke framing. Op een gegeven moment is er een discussie over het Kinderpardon. Eigenlijk vindt niemand het juist dat je kinderen die hier al heel wonen, en eigenlijk niet de juiste papieren hebben, toch terugstuurt naar een vreselijk land waar ze vandaan komen. (…)

En Teeven kreeg daar eigenlijk een beetje de wind van voren, vooral van de Partij van de Arbeid. In het Kabinet is daar afgelopen vrijdag een ontzettende heisa over ontstaan. De Partij van de Arbeid ligt sowieso een beetje op z’n rug en is heel gevoelig, zo voor de verkiezingen, voor nare onderwerpen. (…)

Nou, wat is er nou plots gebeurd? Is er een enorme migratiestroom uit Noord-Afrika, binnenkomend bij Italië, en die mensen reizen door naar Nederland, en er schijnen zo’n duizend asielzoekers per week hier het land binnen te komen.

Termen als ‘problemen’, ‘migratiestromen’, ‘alarmerend’: dat zijn begrippen die door de staatssecretaris ineens in een interview met Sven Kockelmann in het programma Een op Een heel duidelijk naar voren werden gebracht. Iedereen is zich doodgeschrokken. Het onderwerp ‘Kinderpardon’ – gevoelig onderwerp – is totaal verdwenen, en iedereen kijkt naar Teeven: ‘Doe iets! Doe iets want het loopt helemaal uit de hand!’

Nou, dat heet framing. Alle journalisten praten het na.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De onzin van Teeven over duizend asielzoekers per week

ANALYSE - Eergisteravond kwam Fred Teeven bij Eén op één met het verhaal dat er nu duizend asielzoekers(*) per week naar ons land komen – althans dat maakt de pers ervan. Op de website van het programma staat: ‘Tot voor kort waren het er 1000 per maand. In april was dit dus 4 keer zo hoog.’ In de maand april zouden er dus 4.000 asielzoekers naar ons land zijn gekomen.

Wie echter de uitzending beluistert komt tot de conclusie dat er niets anders aan de hand is dan wat we twee weken geleden al wisten: er zijn duizend meer asielzoekers uit Eritrea gekomen. Teeven gaat vervolgens roepen dat dat duizend per week dus 65.000 per jaar is (blijkbaar telt een jaar ook nog 65 weken).

Van een journalist mag je verwachten dat hij kritische vragen gaat stellen of het misschien over dezelfde groep gaat als twee weken geleden? En hoe kan je nu in godsnaam van een groep van duizend in een paar weken nu 65.000 over een heel jaar maken?

Nee hoor, dat doet deze journalist niet. Integendeel: hij wakkert het vuurtje nog eens flink aan.

In onderstaand figuur de cijfers van oktober vorig jaar tot en met maart dit jaar:

Foto: Jeroen Mirck (cc)

Samenstelling en keuzemogelijkheden Europees Parlement

DATA - De keuze voor een partij in Nederland betekent ook automatisch een keuze voor een bepaalde groep in het Europees Parlement. Hoe staat het met de keuzemogelijkheden in de diverse landen? Een kort overzicht.

De verschillende groepen in het Europees Parlement verschillen nogal qua grootte en dus invloed. Afgezien van de PVV (Non-Inscrits = Niet gebonden partijen) hebben alle Nederlandse politieke partijen die vertegenwoordigd zijn, zich aangesloten bij een fractie/groep:

Groepen in het Europees Parlement

Het is in ieder geval duidelijk dat je de Europese Volkspartij en de Sociaal Democraten lastig kunt passeren om iets door het Europees Parlement goedgekeurd te krijgen. Voor Nederland is er in elke groep wel een partij vertegenwoordigd. Dit is echter niet voor alle landen het geval:

Groepen Europees Parlement per land

Zoals is te zien, kan in een behoorlijk aantal landen je stem niet in een bepaalde groep worden vertegenwoordigd (stippellijn = geen partij die onderdeel uitmaakt van de betreffende groep). In Polen is er bijvoorbeeld geen partij die deelneemt in de liberale, groene of de socialistische groep of op een niet bij een groep aangesloten partij. In 19 andere landen is ook meer dan één groep niet vertegenwoordigd.

Dat lijkt toch op een tekortkoming in de democratische legitimiteit van het Europees Parlement. Kiezers hebben immers geen invloed op de keuze voor een  groep door een partij. Het kan natuurlijk zo zijn dat bepaalde politieke stromingen niet op nationaal zijn vertegenwoordigd of dat bepaalde partijen niet voldoende stemmen hebben gekregen. Het is echter onwaarschijnlijk dat dit laatste van toepassing is op meerdere partijen in meerdere landen (20). Is voor deze ondervertegenwoordiging wellicht een andere oorzaak aan te wijzen?

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Glenn Greenwald komt naar Nederland!

Journalist Glenn Greenwald heeft een nieuw boek uit met de titel ‘No Place to Hide’, waarin hij nog eens verhaalt hoe door klokkenluider Edward Snowden benaderd werd, wat de publicatie van de Snowden-leaks allemaal met zich meebracht, de reactie die het losmaakte bij de Amerikaanse en Britse overheid en wat de implicaties zijn voor de samenleving en de staat van de media.

Onlangs was hij te gast bij Amy Goodman op Democracy Now!, die het hele interview in twee delen op haar website heeft staan.

Deel 1: Collect it All
Deel 2: Right out of a Spy Movie

Greenwalds boek is reeds vertaald in het Nederlands onder de titel De Afluisterstaat (Lebowski).

Het John Adams Instituut haalt hem volgende week naar Nederland: 20 Mei a.s. valt hij te bevragen in de Stadsschouwburg Amsterdam (20:00-21:30).

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vrije artsenkeuze gaat op de schop

Als Edith Schippers haar zin krijgt tenminste.

Zorgverzekeraars hebben bij zogeheten ‘natura’-verzekeringen nu al een stevige vinger in de pap over de artsenkeuze van hun patiënt, al zijn ze wettelijk verplicht tachtig procent van de kosten van een behandeling te dekken. Schippers wil deze bepaling nu uit de wet schrappen, om zo de medische kosten (in de eerste plaats voor de verzekeraar) te drukken.

In principe geldt dit overigens alleen voor natura-verzekerden, mensen die vergoed worden in zorg, niet in geld. Mensen die bereid zijn iets meer te betalen voor een restitutiepolis, aldus Schippers, kunnen gewoon nog hun eigen behandelaar kiezen. Maar hoe lang nog, is onduidelijk. In het regeerakkoord is ook het voornemen opgenomen om de restitutiepolis te laten verdwijnen uit het zorglandschap, waarmee vrije artsenkeuze definitief verleden tijd lijkt.

Nederlanders veel positiever over Europese Unie dan gedacht

ONDERZOEK - Miko Flohr dook eens in de resultaten van de Eurobarometer (in Nederland gehouden door TNS-Nipo) en duikt een aantal opmerkelijke resultaten op.

Als je de retoriek van anti-Europapartijen zou geloven, wil ‘het volk’ massaal een uittreding uit de Europese Unie en de Eurozone. Maar dat blijkt bepaald niet zo te zijn:

71 procent van de Nederlanders is vóórstander van de Euro, 23 procent is tegen (p.35) – een van de meest pro-europese scores van zowel EU als Eurozone.

48 procent van de Nederlanders is tevreden over hoe de democratie binnen de EU werkt, 42 procent is ontevreden (p. 38).

73 procent van de Nederlanders is grotendeels of geheel tegen een vertrek uit de EU, slechts 21 procent is daarvóór (gedeeld laagste score van alle landen, p. 41).

63 procent van de Nederlanders is optimistisch over de toekomst van de EU; 33 procent pessimistisch (p. 45).

Tot slot, speciaal voor onze vrienden van Artikel 50 en de PVV: Nederlanders koesteren minder wantrouwen jegens EU, Europarlement, Europese Commissie, en Europese Centrale Bank dan jegens kabinet en politieke partijen (p. 23-27; 32-34). Er zijn meer Nederlanders die het parlement wantrouwen, dan dat er Nederlanders zijn die de Europese Commissie wantrouwen.

Eat that, Geert Wilders.

Nederlandse bijbelwetenschappers ontdekken voorloper Paradijsverhaal

Bijbelwetenschappers Marjo Korpel en Johannes de Moor reconstrueerden aan de hand van in het Oegaritisch geschreven kleitabletten een heidense voorloper van het verhaal over Adam en Eva in het paradijs.

Die kleitabletten waren al in 1929 in Syrië gevonden, maar tot dusver had niemand ze in samenhang onderzocht.

In de voorloper van het bijbelverhaal is Adam een god die strijd voert met de god Horon. Deze wil de plaats van de oppergod El innemen. El verbant Horon daarop uit de wijngaard van de grote goden. Horon neemt wraak door zich in een slang te veranderen en de belangrijkste boom in de paradijselijke godentuin te vergiftigen.

Rechter verbiedt uitzending Stop het Pesten!

Mag je een groep pestende scholieren publiekelijk aan de schandpaal nagelen met beeldmateriaal, genomen met de verborgen camera? Dat was de inzet van het kort geding van het Rotterdamse Einsteinlyceum tegen RTL.

Nee, zegt de rechtbank te Lelystad. Die vind de inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van de betrokken leerlingen te groot. De camerabeelden waren gemaakt in het kader van het RTL5-programma Project P: Stop het pesten. Dennis Weening en Johnny de Mol duiken beurtelings in het leven van een gepeste scholier, en confronteren klasgenoten van die leerling met camerabeelden die de leerling zelf in het geheim genomen heeft van het pesten.

8 theorieën waarom hedgefondsen wegkomen met hun gedrag

In The Newyorker bekijkt John Cassidy 8 theorieën over waarom hedgefondsen en hedgefondsmanagers zo goed betaald krijgen voor slechts middelmatige rendementen.

Why do investors in hedge funds—the people whose money is at risk—continue to allow the managers of the funds to dictate such onerous terms to them? I will consider various theories in order of plausibility, starting with the one that I consider least persuasive.

Quote du jour | VMBO

We hebben het in Nederland steeds over een kenniseconomie, terwijl 60 procent van de jongeren naar het vmbo gaat. Dat is de praktijk maar daar hoor je eigenlijk niemand over. Ruim honderdduizend jongeren ontvangen jeugdzorg, er zitten 240.000 jongeren in de Wajong en dat neemt nog steeds toe. De kans op werk is voor hen klein.

Aldus Hans Kamp, scheidend voorzitter van werkgeversorganisatie Abu.

Kamp voegt daar aan toe:

Inkomensongelijkheid in Nederland groter dan blijkt uit statistieken

Omdat het CBS gerealiseerde vermogenswinsten niet als inkomen telt. Wat dit concreet betekent is nog onduidelijk, maar:

De hamvraag is natuurlijk hoeveel dat uitmaakt. Zou de groei van de Nederlandse inkomensongelijkheid groter zijn als we vermogenswinst wel meenemen?

Vooralsnog kan daarvoor alleen naar het buitenland worden gekeken. Er zijn namelijk een paar landen die, in tegenstelling tot Nederland, wel gegevens produceren over vermogenswinsten. En daaruit blijkt onomstotelijk dat vermogenswinst er toe doet. Voor vrijwel alle inkomensgroepen is vermogenswinst geen belangrijke factor, behalve voor de top van de top. De Zweedse economen Daniel Waldenström en Jesper Roine constateren bijvoorbeeld dat alleen het inkomensaandeel van de rijkste 1 procent van de Zweden aanzienlijk stijgt bij het meerekenen van vermogenswinst. Voor de rest van de inkomensgroepen verandert het inkomensaandeel eigenlijk nauwelijks.

Vorige Volgende