‘Niet in de hand houden’

OPINIE - We stonden op de Heuvel, want mijn vader ging nooit vooraan staan bij dat soort dingen. Anders was het veel erger geweest. Ik weet niet meer precies wat er gebeurde maar ineens kwamen er matrozen aan die ons op de schouder namen. We moesten weg. Jaren later zag ik in het ziekenhuis een verminkte jongen die op bezoek kwam bij zijn moeder, die naast mijn moeder op zaal lag. “Je moet maar niet te veel kijken”, zei mijn moeder, “maar dat is van die vuurwerkramp aan de Parkkade”.

Aan het woord is mijn moeder, die een jaar of acht was toen in 1945 het Britse marineschip HMS Onslow in de Rotterdamse haven lag, aan de Parkkade. Het schip gaf voor de Vlootdagen een vuurwerkshow in de stad, waarbij volgens de Britse geschiedschrijving ‘per ongeluk’ vuurwerk was afgegaan en ‘enige burgerslachtoffers’ zijn gevallen. Veel ruchtbaarheid werd er destijds in Rotterdam ook niet aan gegeven. De stad was zwaar getroffen in de oorlog en een handvol slachtoffers – vijf doden en zo’n honderd gewonden – zullen zo vlak na de bevrijding weinig indruk hebben gemaakt.

Ik zie ze naar het Park lopen: opa en oma met hun oudste zoon en hun tweeling – mijn moeder en mijn oom Bob. Ik vraag me af wat de lol is aan vuurwerk als je net vijf jaar oorlog hebt gehad, maar aan de andere kant begrijp ik dat de Vlootdagen met Onze Bevrijders in de zo zwaar getroffen stad extra populair moeten zijn geweest. Hoe dan ook, sinds die tijd is voor mijn moeder de lol van vuurwerk volledig weg. Ze is er, zoals ze zelf zegt met haar licht Rotterdamse tongval, as de dood van.

Ik heb als kind dan ook maar heel weinig vuurwerk afgestoken. Af en toe een rotje en een strijker, maar pakketten vuurwerk voor Oud en Nieuw hadden we niet in huis. Ja, die verrekte sterretjes waarmee je voor paal stond. En zelfs dat vond ma al eng. Met die paar rotjes die we hadden, probeerden we wel gekke dingen, zoals het opblazen van bouwpakketjes. Met extra plakband er omheen klapten de Matchbox-bouwdoosjes harder uit elkaar en dat was natuurlijk leuk.

Kijk, en dat wij met vuurwerk experimenteerden, al was het dan maar met plakband, is dus een veeg teken. Ik was een héél erg braaf jochie. Zo’n mannetje waar ik nu zelf een hekel aan zou hebben. Zo’n ventje die je zijn boek af wil pakken om hem naar buiten te schoppen, dattie niet meer binne mag komme voordattie iemand een blauw oog heb geslagen, zoiets. Minder brave kindertjes sneden rotjes open want dan kon je ze vonken laten spuiten. Nog minder brave kindertjes propten strijkers in tennisballen en gingen ermee naar het stadion. Dat zijn gevaarlijke grapjes, dat is potentieel een terreuraanslag.

Ik snap dan ook niet waarom we om de haverklap bang worden gemaakt met terreurwaarschuwingen terwijl ik wel vuurwerk kan kopen. En ik denk dat een verbod méér zin heeft dan alleen een verbod op “zwaar” vuurwerk, wat – gezien de tennisbal uit 1987 – sowieso een onzinnige wetsbepaling is. Zwaar vuurwerk kun je zelf maken, en juist dat moet je voorkomen.

Vuurwerk heeft de eigenaardige eigenschap dat bij gebruik iedereen meteen weet dat het wordt gebruikt. Dus waar bij een totaalverbod knallen te horen zijn, daar wordt het verbod overtreden. Dat is eenvoudiger dan vast te stellen of ergens legaal of illegaal vuurwerk is afgestoken, en daar waagt geen politieagent zich dan ook aan. En terecht – zou ik ook niet doen. Wat moet je, de kartonresten bijelkaar vegen en analyseren wat het is geweest?

Ik ben ervoor om vuurwerk per 2 januari 2014 te verbieden. Dan genieten we op 31 december 2014 gezellig samen van het gemeentelijke vuurwerk en vieren we op 1 januari 2015 dat zo’n 800 mensen tijdens de jaarwisseling niet gewond zijn geraakt.

Ik wens u een prettige en veilige jaarwisseling.

  1. 2

    Ik geloof in een wereld waarin mensen kunnen beleven hoe het is om vuurwerk af te steken, dat moet je mensen niet willen afpakken. 1 dag in het jaar, daar moeten we toch tolerant genoeg voor kunnen zijn?

  2. 3

    Het Amerikaanse consulaat in Amsterdam waarschuwt al voor ‘the extensive use of fireworks’:

    http://amsterdam.usconsulate.gov/sm-11152013.html

    Ach, we leven in een democratie, toch, toch ….

    http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/Binnenland/article/detail/3110560/2012/01/08/Peiling-twee-derde-Nederlanders-voor-vuurwerkverbod.dhtml

    Iets ‘beleven’ dat is ook zoiets als wat het is om met 200 km/uur over de snelweg te rijden, maar dat hebben we met elkaar afgesproken dat we dat niet willen.

  3. 4

    Gemeentelijk vuurwerk?

    Lijkt je dat wel slim, een paar honderd dronken lui op een kluitje tijdens oudjaarsnacht?

    Dat is ook een recept voor drama/rellen en/of andere ongeregelheden.

    Gewoon je kinderen normaal opvoeden zal al een heel stuk vuurwerk problemen oplossen.

  4. 5

    In veel steden wordt dat al gedaan Bolke, een door de gemeente georganiseerde bijeenkomst op een plein met oud & nieuw, leidt dat tot rellen of drama?

    Kinderen opvoeden lukt wel, maar pubers die gaan daar lekker niet in mee. De enige keer dat ik vuurwerk afstak was ik die leeftijd, en het interesseerde mij helemaal niets wat mijn ouders daar van vonden, kan ik me nog herinneren. En dat zal voor de huidige pubers hopelijk ook zo zijn.

    De Speld doet het overigens erg leuk:

    http://www.speld.nl/2013/12/30/dieptrieste-imbeciel-mikt-op-halve-minuut-aandacht-met-megastrijker/

  5. 6

    @3:

    Maar daarvoor zijn er ook uitzonderingen, zoals de racebaan. En zo is er voor vuurwerk ook een uitzondering, namelijk de jaarswisseling. Zo geef je mensen toch de mogelijk. Zeker die pubers waar je het over hebt. De meeste mensen die voor het verbod zijn, zijn denk ik ook vergeten dat zij eens jong waren en het leuk vonden om te knallen.

  6. 7

    @2: Tolerantie als schild gebruiken voor het beschermen van zeer kinderachtige doch zeer gevaarlijke, vernietigende en vervuilende volksverzetjes… Nee, die gaat er niet in bij mij.

    Huisdieren zijn bang, ouderen durven niet naar buiten en elk jaar is het weer een gigantische zooi incl vernielingen en verwondingen. Hoe tolerant zou het zijn als de vuurwerk afsteker zelf met de gemeente een specifieke plek organiseert waar ze kunnen afsteken en gewoon eens de handleiding zou volgen.

    Er is niets aan vuurwerk dat alle ellende kan goedpraten, dat heeft die dag op bij de eerste hulp mij wel geleerd. 3e graads brandwonden omdat er iemand anders achteloos vuurwerk in de lucht gooide, welke vervolgens bij mijn nek afging. Oud en Nieuw is sindsdien voor mij een tijd waar ik zeer weinig van kan genieten omdat ik overal achteloze idioten zie lopen met een tas vol explosieven. En nee, jij bent niet die ene uitzondering, tenzij je vuurwerk op de grond zet, te gronden en er voor te zorgen dat er een vrije radius van 5m erom heen is waar geen mensen of dieren zijn.

  7. 8

    @6.

    Dan zou je met die argumentatie over de racebaan uitzondering juist kunnen zeggen dat vuurwerk ook op bepaalde plaatsen alleen maar afgestoken kan worden. Dat voorkomt overlast en onveiligheid. 810 mensen in het ziekenhuis las ik ergens over de laatste Oud & Nieuw.

    Tradities veranderen, ik stak vuurwerk af toen ik puber was, mijn ouders deden dat (waarschijnlijk) met de melkbus en carbit, en mijn kinderen gaat dat straks weer anders doen.

  8. 9

    Toch wel prettig dat Sargasso mensen met bezwaren tegen het zelf afsteken van vuurwerk ieder jaar de gelegenheid geeft hun hart te luchten.
    Niet dat het wat uithaalt want ook dit jaar wordt er weer meer vuurwerk verkocht dan voorgaande jaren, ik neem aan dat ook de omzet van illegaal vuurwerk is meegegroeid

  9. 10

    @8:

    Daar ben ik helemaal niet op tegen, maar zoud het wel belangrijk vinden dat die jongeren dus wel ‘leuk’ kunnen afsteken. Bij vuurwerk hoort ook grenzen opzoeken. Dus niet bij elk rotje een oom Agent die er naast staat. En je wilt natuurlijk ook een biertje erbij et cetera. Maar al met al: als ze daarvoor een leuke lokatie krijgen, dikke prima

  10. 11

    Het viel mij de laatste keer op dat toen ik uit een tien hoog flatje van vrienden over de stad keek dat in de armere wijken het meest de lucht inging. Die zijn zeker voor altijd puber gebleven. Net zoals een man van veertig die ik laatst ontmoette en nog altijd in een zwarte VW Golf met spoilers, geblindeerde ramen en dubbele uitlaten rijdt.

  11. 12

    @3: Ah, het is eigenlijk de VS die wil dat we geen vuurwerk afsteken. Ik denk dat het nog wel wat jaartjes gaat duren voordat het vuurwerk uit de straten verdwenen is.

    En verder wat EoE zegt : sterretjes zijn voor watjes.

    *wees voorzichtig, dat wel :)*

  12. 15

    @12: ‘En verder wat EoE zegt : sterretjes zijn voor watjes.’

    idd, hoewel sterretjes in een pvc-pijp dan wel weer een leuke rookbom oplevert.

    En @0: Af en toe een strijker afsteken is illegaal.

  13. 16

    @6

    Ja, dat vergeten dat ze zelf ook jong zijn geweest is de crux van het hele verhaal. Het kan toch niet zo zijn dat jongeren straks gedwongen achter de geraniums zitten te brijen alleen maar omdat het electoraat vergrijst… Wie jongeren alle mogelijkheden tot avontuur afpakt gaat dat nog een keer bezuren. Het is ook allemaal zo hypocriet: het ouderen Nederlandse publiek kwam zelf massaal in opstand tegen het rookverbod. Dat iets potentieel gevaarlijk is is blijkbaar alleen maar een argument wanneer het oudere deel van het electoraat er zelf geen lol meer aan beleeft. Laat die jongeren toch in godsnaam 1 avond per jaar jong zijn, anders krijg je gefrustreerde types die hun eigen grenzen niet kennen. Ja, er vallen af en toe slachtoffers, maar de overgrote meerderheid die niets overkomt heeft wel meer avontuur in hun leven, net als met het drinken van alcohol waar het oudere electoraat over zwijgt omdat ze zelf ook wel van een wijntje houden, of nog zo’n voorbeeld: klagen dat de boetes voor te hard rijden zo hoog zijn (en ook massaal te hard rijden zodra er het vermoeden bestaat dat er geen flitspaal of agent in de buurt is.) Dat klinkt sneu maar zo werkt het met alles in het leven. Leven is niet alleen maar overleven.

    @8

    Noem eens iets dan dat jongeren krijgen in de plaats voor vuurwerk (of alcohol voor 17-jarigen)? Ik kan zo even niets bedenken en als er wel ooit iets voor in de plaats komt wordt dat natuurlijk ook weer meteen verboden.

  14. 17

    @13: Ik wel.Tenminste ik vind en vond mijn vader erg normaal…
    Ik heb gezien en meegemaakt dat mijn vader bij afsteken van oudejaarsvuurwerk ernstig verwond werd..ik was toen 6 jaar oud, en mijn vader verbrandde ernstig zijn handen en er schoot een vuurpijl in zijn( in die tijd wijdpijpige) broek.
    Maandenlang moest hij behandeld worden aan zijn wonden en maandenlang kon hij zijn werk niet doen.

    Maar het was natuurlijk een geweldig vuurwerkfeest, destijds.

    Iedereen genoot.

    Zoals vanavond iedereen genieten zal( goddank heb ik via buienradar begrepen dat het vanaf 23.00 vanavond tranen met tuiten regent.)

    ……..Dus hoeven er niet zoveel mensen tranen met tuiten te huilen.

  15. 19

    @18:

    Die redenering kun je toepassen op alles dat ook maar een beetje gevaarlijk kan zijn. Er zou niets meer aan het leven zijn als we al die dingen gingen afschaffen. Dan (over)leef je langer, maar wel in een gouden kooi en krijg je hier op Sargasso weer verhalen van mensen die hun familieleden hebben zien wegkwijnen door depressie en frustratie en dat zijn er dan veel meer dan er nu verhalen zijn over vuurwerkongelukken.

  16. 20

    Dat zou betekenen dat ik op oudejaarsavond een kilometer of 60 heen en weer moet rijden om in een stad te geraken met een vuurwerkshow om zo de boze geesten te kunnen verjagen.
    De vuurwerkdiscussie is een stedelijk probleem en men houdt geen rekening mee dat er een deel van de mensen gewoon op het platteland wonen waar dit soort “risico’s “en discussies niet bestaan en men wel grote waarde hecht aan tradities.
    Het is erg belangrijk voor de ontwikkeling van de mens om af en toe in totale vrijheid te kunnen ervaren wat gevaar is, rubbertegelkindjes die alles willen verbieden, bah.
    Bij verbod zijn we genoodzaakt over te gaan op carbid, kunstmest en diesel, dat wil je toch niet willen?

  17. 22

    @20: Nee, willen we ook niet.

    Het is inderdaad erg belangrijk voor de ontwikkeling van de mens om af en toe in totale vrijheid te kunnen ervaren wat gevaar is,

    maar daar zijn zoveel andere mogelijkheden voor, dus daarvoor hoef je niet onder het mom van traditie anderen lastig te vallen of zelfs in gevaar te brengen.

    En als je het spannend vindt om iets te doen dat verboden is, ga dan iets doen dat lucratiever is. Dan kun je daarna altijd nog in alle rust een kosten/baten analyse maken, als het verkeerd afloopt.

  18. 23

    Net een dos vol strijkers gekregen van een kennis,had gelezen dat ik geen vuurwerk kon kopen.
    Lief he ?Maar goed dat ik geen Groenlinkserds in m’n kenissenkring heb,allemaal net zo onaangepast als ik.
    (sorry Mich, heb het toch maar aan de buurkinderen gegeven)

  19. 24

    De buren hebben het overleefd en het rond 12 uur prima naar hun zin gehad,mede mogelijk gemaakt door een simpel doosje strijkers.
    Rotterdam zonder vuurwerk in de straten op Oud En Nieuw,dat wil ik niet meer meemaken

  20. 25

    @20: “Bij verbod zijn we genoodzaakt over te gaan op carbid, kunstmest en diesel, dat wil je toch niet willen?”

    Boer wil z’n rotjes kunnen afsteken en dreigt met terrorisme voor het geval hem daarbij iets in de weg gelegd wordt.

    Kunstmest en diesel… Gelijk opsluiten die man.

  21. 26

    @19: Derpjan, je hebt helemaal gelijk.
    IEDEREEN mag zich wat mij betreft aan de meest krankzinnige gevaren blootstellen maar ik zou het prettig vinden dat diezelfde iedereen die zich op die manier ernstige verwondingen, verbrandingen of amputaties en/of de daarbij behorende arbeidsongeschiktheid aandoet de kosten daarvan ook HELEMAAL ZELF zou dragen en die niet zou afwentelen op de gemeenschap.

    Gewoon ff zelf bedenken, zelf doen en zelf betalen.

    Akkoord wat mij betreft.

  22. 27

    @26:

    Dan hef je toch gewoon een accijns op vuurwerk? Dat handjevol gewonden per jaar kost niets vergeleken met wat er wordt uitgegeven aan vuurwerk. Aan de andere kant, waarom zo zeiken over de minieme kosten van vuurwerkgewonden terwijl de regering er nog niet eens een vettax of suikertax doorheen kan krijgen? Daarnaast doet iedereen weleens iets dat “gevaarlijk” is (voor 21e eeuwse 1e wereld begrippen dan), hoeveel kost het wel niet om dat allemaal te gaan verrekenen via ingewikkelde accijnzen ipv. ons te beperken tot accijnzen op dingen waarvan we weten dat ze voor miljarden aan kosten opleveren.