Nabeschouwing Zomergasten: wervelstorm

Weer een bijdrage van Max Molovich, overgenomen van Nurks Magazine.

,,Het kunstwerk is af als je het een keer of drie de nek hebt omgedraaid”, zei Erik van Lieshout tijdens Zomergasten. Als dat een criterium is, dan was deze editie van Zomergasten een geslaagd kunstwerk. Zo draaide Jelle Brandt Corstius het nekje vakkundig om door de chaotische Van Lieshout (en de rest van Zomergasten kijkend Nederland) de bemoedigende woorden ‘Gaat hartstikke goed joh!’ toe te vertrouwen. De microfoon van JBC stond nog aan terwijl er een fragment te zien was. Pijnlijk. Maar het paste wonderwel. Misschien was het wel bewust gedaan, bedacht ik me. Verwar en heers, het zou Van Lieshouts motto kunnen zijn.

Vanaf de eerste minuut vloog meneer de gesjeesde kunstenaar als een wervelstorm de Nederlandse huiskamers binnen. De liefdesbaby van Frank de Boer en Erben Wennemars, ten vondeling gelegd bij de familie van Marc-Marie Huibrechts. Lessen logica voor beginners gevolgd bij Johan Cruijff. Het werd een vrij onconventionele editie. Van Lieshout en JBC leken ieder van een andere planeet te komen. De stugge zelfbeheersing van JBC tegenover de stuiterende chaos van Van Lieshout. Met als merkwaardig verbond de open overhemden van beide mannen. Kennelijk was het warm in de studio.

Of de glaasjes prosecco die ze bij aanvang dronken waren niet de eerste, en was het de alcohol geweest die hen verhit had en tot het openen der knoopjes had genoopt. Ik hoopte op een flinke zuippartij. Dat beiden zouden denken: ‘Wat kan ons het schelen, de mensen willen legendarische televisie? Dan kunnen ze dat krijgen ook. Wij gaan het op een zuipen zetten.” En dat Van Lieshout en JBC na elk fragment dronkerder en dronkerder zouden worden en ruzie zouden krijgen omdat ze elkaar totaal niet zouden begrijpen, maar hun eigen woorden wel steeds belangrijker zouden vinden, en dat Van Lieshout, na een vrij onschuldige opmerking van JBC, woedend over de tafel zou vliegen om zijn volslagen overromepelde gastheer een klap voor z’n kop te verkopen. Ik zag het verbijsterde gezicht van JBC al voor me. Ooit kreeg Peter van Inge ruzie met de ‘cineast’ Ian Kerkhof (wat is daar eigenlijk mee gebeurd?). Ian Kerkhof had een fragment meegenomen uit een film waarin een penetratie te zien was. Peter van Inge vond dat porno, Ian Kerkhof vond het kunst. Peter van Inge vond het porno. Ian Kerkhof werd boos. Zoiets had er vanavond ook wel ingezeten, maar ze zopen niet door. #gemistekans

Terwijl Van Lieshout een fragment liet zien van de tarimmachine (een kunstwerk van Gerrit van Bakel, bereikt een snelheid van 18 mm per dag en is daarmee de traagste machine ter wereld) en JBC opbiechtte wel eens aan zijn eigen ballen te ruiken, bleek Khadaffi er tussenuit geknepen en was Tripoli gevallen. Het kan verkeren zullen we maar zeggen. Toen ik om 23.15 uur mijn laptopje open deed om dit stukje te tikken, had ik in ieder geval het gevoel een keer of vijf te zijn overreden door een stoomwals. Maar dat had vooral te maken met drie dagen Lowlands die ik achter de rug had. Ik heb, ik zal het maar opbiechten, geen seconde naar Zomergasten gekeken. Ik weet dus ook niet wat ik er van vond. En ik weet evenmin wat ik van Erik van Lieshout moet vinden. Ik heb hem geen woord horen zeggen. Bovenstaande is volledig gebaseerd op de tweets die ik langs zag komen toen ik in de trein van Lelystad Centrum naar Amsterdam Sloterdijk zat.

Mijn dank gaat uit naar @Tinevanderweyer, @SRaaijmakers, @arjankorte, @agenshofman, @jacqveldman, @jpgeelen en nog wel wat anderen, maar die kan ik zo snel niet terugvinden.

  1. 5

    Ja ik zal wel niets van kunst begrijpen want ik vond er niet zo veel aan. Behalve het fragment over een soort asielzoekers-bigbrother in oostenrijk. Ik zal even niet op te letten dus ik weet nog steeds niet of dat nou echt was of niet.

    @Molovich, Wat is een “gesjeesde kunstenaar”? #verdereenvermakelijkstuktekst

  2. 6

    Een gesjeesde kunstenaar is een kunstenaar die gesjeesd is. Ik las wat tweets over dat Van Lieshout zich nogal warrig uitdrukte. Gesjeesd leek mij een passende omschrijving.

  3. 8

    @6 Een gesjeesde kunstenaar is toch een kunstenaar die niet meer kunstenaar is? Sjezen betekent zoiets als gezakt, opgegeven. Met zo’n kwalificatie wordt je echt niet uitgenodigd voor dit televisieprogramma, hehalve als je “top” bent in een andere sector dan waarin je gesjeesd bent.

  4. 9

    Jullie hebben gelijk. Ik dacht dat gesjeesd een soort synoniem was voor wazig, half doorgedraaid, iets te veel in een rol zitten. Bij de uitdrukking ‘een gesjeesde student’ dacht ik altijd aan het prototype van de eeuwige student. Maar het betekent dus gezakte student.

    Een gesjeesde kunstenaar is dus eigenlijk een kunstenaar die het niet gemaakt heeft. Denk ik. Ik laat het maar staan, met uw welnemen.

  5. 10

    @10. Mooi toegegeven. Verder een heel knap stukje – eigenlijk geloof ik nog steeds niet eens dat je echt niets van de uitzending hebt gezien!

  6. 11

    De verleiding was groot om de tv aan te zetten en het staartje mee te pikken, maar ik wilde niet dat mijn eigen oordeel in de weg ging zitten van het experiment. Ik heb de verleiding kunnen weerstaan.

  7. 12

    Het verslag komt dichter bij de waarheid, dan wat ik op de tv heb gezien. Ik ga er nog eens over nadenken hoe dat kan. Misschien omdat gewoon alles waar is, wàt je over beeldend kunstenaars ook maar zou willen beweren.

    Je weet dat zodra je wordt geconfronteerd met slechte films, beroerde voordracht, lelijke tekeningen, mislukte toneelstukken, genante formuleringen, penetrant egocentrisme, hoornen bril en een kaalgeschoren hoofd, dat je te maken hebt met een beeldend kunstenaar, geconditioneerd in een van de ontelbaar vele Neerlandse kunstacademies.

  8. 13

    Als mijnheer de student het geld erdoor had gebrast vooraleer de studie was afgerond, kwam vader met de sjees voorrijden om hem weer mee naar huis te nemen.

  9. 15

    Ik ben na vijf minuten Hidalgo gaan kijken, want ik begreep niks van de ‘kunst’ die Van Lieshout vertoonde, noch wat van de duiding die hij erbij gaf. “Dit is DaDa, dit is pop-Art” “Hij is zijn kunst, het draait allemaal om hem”.

    Ja, leuk; maar waarom is dit meer dan een meneer die zichzelf besmeurt met zijn etenswaren? Waarom is dit goed? Waarom verruimt dit mijn denken?

    Ik kan daar zelf wel iets bij verzinnen hoor – zoiets als: als het allemaal keurig geordend uit de pan op een bord terecht komt zeg je oehh, wat lekker, en nu het in een filmpje op allerlei plaatsen terechtkomt waar het niet ‘hoort’ (zoals in de nek van de filmer, krijgt de substantie van die etenswaren ineens iets smerigs – maar jezus, als je als kunstenaar te gast zo weinig te zeggen hebt… ZAPPPPP!!!!

  10. 16

    Ik zou zeggen: schrijf dan geen recensie!
    Vond ’t een zeer boeiende, interessante
    aflevering, met ’n hele goede sfeer.
    Hopelijk heb je je vermaakt op lowlands…

  11. 17

    Ik vraag me nog steeds af of Jelle met zijn stomme vragen er echt niets van begreep of dat ie het speelde.
    Daar zat tegenover Eric die zelf een kunstwerk is.
    Pim.

  12. 18

    @15

    Vond juist de beste antwoorden/duiding die Van Lieshuit gaf: mooi. supermooi.

    Omdat het gewoon zo is. of niet. dan kan je het daarover oneens zijn. Maar wat een verademing dat er niet met lulverhalen gestrooid werd over kunst.
    Mijn vriendin vraagt weleens aan haar tante, kunstrecensent bij een grote krant: waarom is dit en dat dan kunst? Dan gaat het antwoord ook vaak niet verder dan: doet het wat? ja, dan daarom.

  13. 20

    @18; ja, dat is toch ook een nietszeggend antwoord? Een prent van een huilend zigeunerjongetje doet me ook wat, maar ik vermoed dat de tante van je vriendin dat dan weer niet tot de kunst zou rekenen.

  14. 24

    @20 Nee, dat klopt. Ze weet verdomd goed wat het niet is.

    Als je trouwens kon zeggen wat het was, werd het ook een stuk makkelijker te maken.

    Voor de volledigheid: ze zegt er altijd wel bij dat het een bepaalde verwachting moet overtreffen.

  15. 26

    ik zal wel een cultuur barbaar zijn,maar had nog nooit van deze kunstenaar gehoort/gezien.
    Daarom ging ik kijken.

    Vond de stukjes heel erg heftig vooral die van dat assielzoekers project; En waar mensen toe in staat zijn
    ;ongegeneerd.Schokerend,verbijsterend.
    Ookal weet je dat ,het went nooit

    Na het kijken,weet ik nog steeds niet wat ik van hem vind; noch van zijn ” werk” waarschijnlijk dus niets, en niet aan mij besteedt.Ja een rare knakker, maar ook dat zegt niets; die heb je zoveel, ieder op een andere manier; Op geen enkle manier lukte het mij ,hem op enig moment in te schatten,en miste..de diepgang van zijn persoon.
    Maar mogelijk bestaat die helemaal niet.het was iig tamelijk appart; en de stukjes erg heftig…

    @11)
    Heb je ook achteraf na je stukje, nog niet gekeken?
    Dat lijkt me dan het leukste, dat je daarna, checkt ,of zoals je het je voorstelde.,op grond van de tweets; dit naar jouw beleving overeen kwam.

  16. 28

    Enkele uitzonderingen daargelaten (zag net het zich steeds vernieuwende TV Pownews en een stukje SBS-campinggeluk)…diep triest thans het peil der Nederlandsche TV en radio (vooral na twaalven huilen) helaas. Berichten uit de Samenleving, Machiavelli, Het gebouw, Noorderlicht, Het gat van Nederland en op de radio Nozems-a-gogo, marathoninterviews, stompin’, villa 65, Ronflonflon (avec Jacques Plafond)…de Wilde Wereld met Fons Dellen en Bram van Splunteren niet te vergeten…iedereen en alles en allemaal (VPRO) programma’s zonder meningenfabriekjes en énige veroordeling: en alles aan de fantasie van kijker en luisteraar….bruisen heet dat, vernieuwende muziek en inzicht in andere culturen en dergelijke…

    Nu? Volkomen Kut.