Meneer Hageman

– Naam?

– Hoogeboom. Vier o’s, geen n.

– Voornamen?

– Engelbertus Johannes Maria.

– Geboortedatum?

– 24 september 1953.

– Even nakijken of dat klopt… Ja, dat klopt! Meneer Hageman…

– Hoogeboom.

– Neemt u me niet kwalijk. Wij van Sargasso. Bieden u aan. Na precies vier maanden van stukjes. Dat zijn er dus tweeënzestig geweest. En daarom bieden wij u aan. Een vast contract voor het maken van deze stukjes!

– Dat is fijn, meneer!

– Maar!

– Maar wat, meneer?

– Uw onderwerpkeuze!

– Wat is daar mis mee, meneer? Ik kan alleen schrijven over de dingen die me interesseren. Ik heb bijvoorbeeld een paar zeer goede, bijna vergeten componisten uit het interbellum naar voren gehaald. Arapov, Abeliovitsj, Mosolov. Abeliovitsj was mijn grootste vondst, maar Mosolov was de beste componist. En over die dingen schrijf ik als consument, ik ben geen musicus, laat staan een componist. Laat staan een muziektheoreticus. Dus als ik een stuk mooi vind, dan schrijf ik dat dat stuk mooi is. Zoals ik ook sommige schilderijen mooi vind, en andere juist helemaal niet mooi.

– Hmm. Maar wat meer duiding zou toch, meneer Hageman…

– Hoogeboom. Ja maar dat zijn toch alleen maar veel woorden voor Ik vind dit mooi of lelijk. Zo vind ik die dripping paintings van Jackson Pollock zeer lelijk. Daarvan komt er zeker nooit één aan mijn wanden te hangen, al kreeg ik ze gratis. Daar heeft u meteen mijn richtsnoer: wil ik schilderij X uit museum Y aan mijn wand hebben, ja of nee. Wil ik het niet aan mijn wand hebben, zoals het werk van Willem de Kooning of van Andy Warhol, dan noem ik zo’n schilderij lelijk of oninteressant. En op die manier luister ik ook naar muziek. Er is ook veel oninteressante muziek (zoals die van Chrennikhov), maar daar schrijf ik niet over. Ik had trouwens gedacht dat u me wilde feliciteren.

– Feleciteren? Waarmee in godsnaam?

 

  1. 5

    Ben ken ik natuurlijk niet, maar wanneer ik al z’n andere blogs bekijk en stukjes daarvan lees, moet ik steeds denken aan z’n herseninfarcten.

    Maar uiteraard gefeliciteerd met je verjaardag!

    En pas even je spel-/zetfout aan: ” MaaR wat meer duiding zou toch…”

  2. 6

    Hmmm… Ik ben niet zo van het bekritiseren van mensen die stukjes schrijven die me niet interesseren, maar dit snap ik niet echt. Soms is een stukje bijzonder slecht geschreven of een stelling zeer zwak onderbouwd, maar veelal ben ik de mening toegedaan dat je gewoon je mond moet houden als het je niet interesseert en gewoon iets moet gaan lezen dat je wel leuk vind. Er is genoeg. Nu, echter, laat ik even van me horen. Is er geld over bij Sargasso? Worden de stukjes van deze meneer zo extreem goed gelezen en heb ik de hype gemist? Zo aan de reacties te zien, lijk ik toch niet alleen te staan. Tsja, misschien ben ik gewoon een zeur. Ik denk dat ik het eens over deze boeg gooi: “niet alles is interessant, maar Sargasso maakt tenminste geen eenheidsworst”. Ja. Dat ga ik zeggen.

    Gefeliciteerd! (en dat meen ik)

    PS: misschien toch zelf ook eens een episteltje gaan insturen…

  3. 12

    Ah Ben, wat mij betreft ben je op z’n best in die dialogen, heerlijk. Die componisten zeggen mij weinig, omdat ik meer van de popmuziek ben. Maar je hebt verder een heerlijke schrijfstijl. Is het verder wel zo’n goed idee om op Internet te melden dat je jarig bent?

  4. 13

    @ Rigo Reus. Ik vind zelf natuurlijk dat die stukjes over die onbekende componisten veel beter zijn. Daar tussendoor doe ik soms andere dingen, bijvoorbeeld een dialoogje met wat pikanterieën erin (anders hebben de mensen niets om over te jammeren). Zulke stukjes geven me tijd om te beslissen welke volgende componist er aan zal mogen komen en welke stukken van die componist ik zal laten horen.
    Het weer is te gruwelijk om te hoeven vrezen voor een Tweede Haren.