Ooit liet Minister Pronk de wet aanpassen zodat gemeenten meer verantwoordelijkheid kregen over het groen gebied. Gevolg: nog meer losse bebouwing in dat groen, want dat leverde lekker veel geld op. Recent is de crisis- en herstelwet er doorheen gedrukt onder het mom van noodzaak i.v.m. een of andere crisis. Maar eigenlijk was het gewoon een wet om bouwend Nederland meer vrijheid te geven. Gevolg: nog minder groen. En nu komt de volgende slag er aan. Onder de subtiele titel "Omgevingsrecht vernieuwd" gaat minister Schultz het omgevingsrecht, inclusief de regels van natuur- en milieurecht en het algemeen bestuursrecht "bundelen, vereenvoudigen, moderniseren en versoberen". Daar is toch niemand op tegen? Maar lees gerust tussen de regels door. Dan proef je dat men graag af wil van allerlei verplichtingen (zoals bijvoorbeeld milieu-effect-rapportages) die het snel bouwen in de weg staan. Het meest duidelijk is dit nog te lezen in de volgende uitspraak: "vereenvoudiging van regels door aan te sluiten bij wat in Europese regels verplicht is gesteld en schrappen van overbodige regels. Ook met het oog op een gelijk speelveld binnen de EU."
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
Vraag aan iemand op straat om het prototypische genie te noemen en de kans is groot dat de ondervraagde ofwel Einstein ofwel Leonardo da Vinci noemt. Beide mannen zijn -terecht overigens- bijna synoniem met de notie van het klassieke Genie: de haast magische wetenschapper die mijlenver op zijn tijdgenoten vooruit is; op wiens werk nog jaren, of zelfs eeuwen voortborduurt kan worden; onfeilloos. Hoewel, feilloos? De Nederlandse wiskundige, sculpturist en Leonardo-bewonderaar Rinus Roelofs ontdekte dat zelfs het beste paard van stal wel eens struikelde: Leonardo da Vinci maakte in één van zijn wiskundige tekeneningen een fout. Het Belgische tijdschrift EOS besteedt in haar jongste editie drie pagina’s aan deze uitglijder van de Uomo Universale.
De fout komt voor in!één van de illustraties die da Vinci maakte voor de Italiaanse wiskundige Luca Bartolomeo de Pacioli. In zijn beroemde werk “De divina proportione” (over de Gulden snede) beschrijft Pacioli wiskundige en kunstzinnige principes met betrekking tot de verhoudingen van afmetingen. Ook komt in het boek een aantal beschrijvingen aantal tekeningen voor van Archimedische lichamen, geillustreerd door Leonardo.
Archimedische lichamen zijn veelvlakken wiens vlakken bestaan uit twee of meer verschillende soorten veelhoeken (bijvoorbeeld driehoeken of vierkanten). Ze verschillen daarin van Platonische lichamen die maar één soort veelhoek gebruiken. Voorbeelden van Platonische lichamen zijn de kubus (opgebouwd uit zes vierkanten) of de tetraëder (driekantige piramide, opgebouwd uit vier driehoeken). Een traditionele voetbal met zijn vijf- en zes-kantige vlakken is een voorbeeld van een Archimedisch lichaam.
DATA - De verkiezingen voor de Provinciale Staten waren vooral spannend omdat die weer de Eerste Kamer kiezen. Maar the day after maakte duidelijk dat het voor de gemiddelde burger gewoon afwachten was tot 23 mei om te zien of de coalitie nu wel of niet een meerderheid zou pakken.
De reden daarvoor is dat het proces van kiezen van de Eerste Kamer zowel complex is als sterk afhankelijk van het handelen van de partijen. De media kunnen hierdoor natuurlijk wel uitgebreid speculeren over alle mogelijke scenario’s.
En dan ben je blij als iemand zich er niet bij neerlegt en iets maakt om het geheel tot leven te brengen. Daan Odijk bouwde de Zetelschuiver waarmee je zelf het spel van kiezen van de Eerste Kamer kunt spelen. Het maakt het mogelijk om zelf na te gaan wat realistische scenario’s zijn en laat gelijk duidelijk zien hoe ingewikkeld het proces eigenlijk is.
En als slagroom op de taart is het ook nog eens mogelijk de scenario’s te bewaren en te delen.
We zijn daarom trots dat we u de Zetelschuiver mogen presenteren:
Paar tips:
– Als je met de muis over de blokjes gaat, zie je hoe groot de stemwaarde is. Dan kan je dus beetje uitrekenen hoeveel Statenleden nodig zijn om een wit blok te vullen.
– Denk er om dat je een scenario eerst moet bewaren (eventueel als nieuw scenario) voor je hem deelt!
– Let er bij het schuiven der zetels goed op dat de drempels bij andere partijen waar je niet mee bezig bent ook plots kunnen veranderen. Soms levert dit onaangename verrassingen op. Met name SP en PVV zijn hier kwetsbaar in.
– Uiteraard zijn sommige verschuivingen weinig realistisch (PVV die iets aan PvdA geeft bijvoorbeeld). Maar als beide partijen kunnen profiteren, is natuurlijk niets onmogelijk.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Je weet wel, wat zijn mijn mogelijkheden, waar zou ik heen kunnen, wat zou ik kunnen doen. Dat zouden we aanmoedigen.
Niet een ambtenaar van de sociale dienst over zijn cliënt, maar Hillary Clinton over mogelijke ballingschap van Muammar al Ghadaffi.