“RT @starwars: #AskObama – Who shot first – Han or Greedo?” Niet direct de droombijdrage aan een twitterdebat met de Amerikaanse president. De eerste town hall meeting tussen Twitteraars en Barack Obama was dan ook niet zo’n heel groot succes. De anonimiteit verlaagt vooral de drempel om de machtigste man ter wereld zo melig mogelijk te benaderen. De serieuze tweets die overbleven schoten vervolgens alle kanten op – van studiefinanciering tot het legaliseren van een blowtje. Het moet een helse klus zijn om de lange, politiek genuanceerde antwoorden van de president terug te schroeven tot een bondig antwoord in 140 tekens. Volgens de Wall Street Journal was dat soms zelfs onmogelijk, gezien eerdere ervaringen bij Facebook eerder dit jaar. Toen, berekende de journalisten, waren de antwoorden van de president gemiddeld 38 tweets lang, zijn langste antwoord telde zelfs 8.100 karakters – goed voor 58 tweets. Dus de samenvattingen vlogen ons ook gisteren om de oren:
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Quote van de Dag: Rechters als televisiesterren?
[qvdd]We zien de Amerikaanse rechtspraak hier avond aan avond op tv. Nederlandse rechtspraak niet of nauwelijks. Dat is een gemis.
Aldus de president van de Haagse rechtbank in De Pers. Hij wil niet alleen zendtijd voor belangrijke, toonaangevende processen, maar ook voor veel ‘gewone’ zaken.
De president denkt ook dat grotere openbaarheid het gezag van de rechterlijke macht overeind kan houden. “In cijfers zie je een behoorlijk basisvertrouwen in rechters. Maar dat is absoluut niet vanzelfsprekend. Dit is een bijzondere periode, gekenmerkt door veel groter mediabereik, waarin wij gezag niet meer puur aan onze functie kunnen ontlenen”, zegt hij in De Pers.
Dat is leuk, maar wat zou de invloed van televisie op de rechters zijn? Krijgen we misschien rechters met Moszkowisc- en Spongachtige allures?
Ken je een leuk literair museum bij jou in de buurt? Ga je dit jaar op vakantie naar plek waar je een klein museumpje zult aantreffen van een lokale schrijver? Of ga je juist het museum bezoeken dat gewijd is aan die belangrijke schrijver?En wil je hierover schrijven op Sargasso (ongeveer 500 woorden)?
We willen in de zomervakantie graag een serie maken over kleine literaire musea. Inmiddels hebben we een aantal reacties binnen en een aantal leuke musea uitgekozen. We willen er graag nog een paar behandelen. Het mag om bekende en onbekende schrijvers gaan. De eerste inzending is al binnen: Theodor Stormhaus in Husum (D). Het Theo Thijssen Museum in Amsterdam is in voorbereiding.Wij denken daarnaast aan het Multatuli Museum in Amsterdam, het Betje Wolff Museum in Middenbeemster en het Simon Vestdijk Museum in Harlingen, maar er is ongetwijfeld meer. Graag ook voorstellen uit de uithoeken van ons land of de rest van de wereld.
Stuur een mail met voorstel of tip naar info at sargasso punt nl, ovv musea.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De Wobredacteur is verantwoordelijk voor het nog op te zetten site-onderdeel Sargasso Transparant. Sargasso Transparant bericht over en bevordert de openbaarheid en accountability van overheid, bedrijven en media. Sargasso doet dit al spil in een netwerk van personen en organisaties. De taken van de Wobredacteur zijn ondermeer:
Sargasso is een non-profit organisatie die ook het algemeen belang wil dienen. We verwachten van onze redacteur dat hij/zij zich ook activistisch inzet om de transparantie en accountability van met name de overheid te bevorderen, bijvoorbeeld door het geven van lezingen, het organiseren van bijeenkomsten, lobbywerk en het samenwerken met andere partijen.
De dataredacteur is verantwoordelijk voor de ontwikkeling van datajournalistiek op Sargasso. Het weblog participeert in de Dutch School for Datajournalism die thans in oprichting is. Dit is een samenwerkingsverband met Hack de Overheid, Het Nieuwe Stemmen en Petities.nl. Ook werken we samen met andere mediapartijen en opleidingen. Deze samenwerkingen leiden tot de eerste serieuze aanzet in Nederland om aan datajournalistiek te doen. De functie van dataredacteur is daarom een zware functie.
Taken:
Sargasso is een non-profit organisatie die ook het algemeen belang wil dienen. We verwachten van onze redacteur dat hij/zij zich ook activistisch inzet om de datajournalistiek in Nederland te bevorderen en een vocale rol te spelen in het open data debat. Werkzaamheden behelzen daarom ook lobbywerk, activisme, opinievorming.
Wij zoeken:
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Een bijdrage van GB van Publiekrecht & Politiek.
Het verhaal van deze zaak is van twee kanten te vertellen. Vanaf een kant het verhaal van Mustafic, de elektricien die al een tijdje voor Dutchbat werkte. Hij was niet officieel in dienst, maar gedetacheerd door de gemeente van Srebrenica. Na de val van Srebrenica vluchten hij en zijn gezinnetje naar het kantoortje op de compound ‘waar hij gewoonlijk werkt.’ Langzaam wordt hem en de Nederlandse blauwhelmen duidelijk dat het echt gruwelijk aan het misgaan is. Er komen verhalen van martelingen, berichten van lijken en het geluid van schoten ‘op executietempo’. Bijna iedereen is al van de compound af. Als de Dutchbatters het vege lijf proberen te redden wil Mustafic het zijne erbij voegen. Maar hij is geen VN-personeel, heeft geen pas, staat niet op lijst en moet dus van de compound af; in de armen van wat nu een sukkelige clown in Scheveningen lijkt, maar die nog altijd is wat hij toen werd: een massamoordernaar. Hij draagt de eerste verantwoordelijkheid. Maar viel er voor Mustafic echt niets te regelen? Pasje maken, plekje in de vrachtwagen? Voor wie het verhaal zo leest en zich een taak als rechter indenkt is het snel duidelijk: onrechtmatig.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
