INC-nieuws leert het nooit

Recentelijk kreeg ik een mail van iemand die overwogen had zaken te doen met de eigenaren van INC-nieuws, een nieuws-website waar wij het eerder mee aan de stok hadden wegens het jatten van onze artikelen (zie hier onze eerdere posts). Hij had een persbericht uitgestuurd, en INC-nieuws benaderde hem om het persbericht te plaatsen, tegen betaling uiteraard.

Hij ging een beetje googelen en kwamen zo bij onze eerdere artikelen terecht. Toen hij een van de eigenaren van de site, Ruben G., hiermee confronteerde zei deze dat ik “een persoonlijke vete met hem aan het uitvoeren ben omdat we [INC-nieuws en GC, red.] concurrenten zijn.”

Schattig! Maar dit was in ieder geval genoeg reden voor mij om weer eens een kijkje te nemen. En uiteraard, niet geheel onverwacht, staat de gehele site nog steeds vol met gejatte artikelen van onder andere het ANP.

Niet al te interessant dus. Maar even verder kijken op de site leverde nog iets opmerkelijks op. INC-nieuws levert sinds kort namelijk perskaarten! Nu is daar op zich niets mis mee, want perskaarten zijn in principe niks anders dan vodjes papier die bouwen op de reputatie van de organisatie die erachter staat. Zo geeft de NVJ perskaarten uit die ook daadwerkelijk wat waard zijn. Die van INC-nieuws zijn waardeloos, en zo gezaghebbend als de waarde die de gek die je hem laat zien eraan toekent.

Het echt opmerkelijke is dat er geld wordt gevraagd voor de perskaart: tien euro (INC-nieuws claimt er zelfs 19 euro bij in te schieten). Op zich niet zo duur, gezien wat je ervoor krijgt: een emailadres en een perskaart.

Maar echt leuk wordt het pas als je kijkt naar de voorwaarden van de kaart:

  • minimaal vier verslagen per maand voor INC-nieuws (onbetaald!)
  • geen reportages voor eigen gebruik of andere commerciële media
  • reportages mogen niet worden doorverkocht
  • als je de perskaart verliest betaal je 25 euro per kwartaal schadevergoeding aan INC-nieuws

Kijk eens aan, een wurgcontractje! Ruben is weer lekker bezig. Voor tien euro eenmalige kosten de totale exclusiviteit van een journalist, die gratis voor jou vier artikelen per maand moet maken.

Wederom probeert Ruben mensen dus op een dubieuze manier geld, en dit keer ook artikelen, uit de zak te kloppen. Het onverkorte advies: doe vooral geen zaken met de site. De enigen die er beter van worden zijn zij.

  1. 1

    Nou kan ik een groot deel van je tekst helemaal volgen, Joost. Maar gejat van het ANP? Hoezo gejat? Dat is toch een persbureau voor de media? Anderen nemen daar toch ook artikelen uit over? Wat is dan het verschil?

    En eh, nee, INC Nieuws ken ik helemaal niet, ook geen behoefte aan.

  2. 2

    Ik vind het toch redelijk persoonlijk worden, en ik vind het best triest van GC…
    Als je één keer er iets over schrijft ok, maar elke keer dat je niets anders kunt bedenken om een artikel over te schrijven weer iets over inc-nieuws schrijven is echt triest.
    mijn mening : hou er mee op!

  3. 3

    Zwervert, je hebt gelijk. snap er ook niet zoveel van. Trouwens zijn de berichten wel anp maar staat eronder Bron: Metro. en anp levert de hele media toch.

    Ik ken INC ook niet maar als ik dit lees dan denk ik aan eerwraak.

  4. 4

    Ah, de standaard reactie van INC-nieuws, in korte tijd een paar reacties onder de artikelen pleuren…

    @Zwevert: ANP is inderdaad een persbureau, maar als je daar berichten van wilt overnemen, moet je daar grof voor betalen. Dat kost al gauw tienduizenden euro per jaar.

    “Ik ken INC ook niet maar als ik dit lees dan denk ik aan eerwraak.”

    Lol!

  5. 5

    @Joost – Dus nou beweer je dat ze er niet voor betalen aan het ANP? Heb je daar aanwijzingen voor? Ik weet ook wat dat kost, maar wie zegt dat iemand anders dat niet voor hun betaalt?

    Let wel: ik trek je woorden niet in twijfel, ik vraag me alleen maar wat af. En ik weet hoe irritant dat is als iemand steeds weer je werk jat. Daar kun je goed giftig van worden. Ik heb het ook eens gehad, totdat ik aantoonbaar valse berichten ging plaatsen die ik weghaalde zodra die ander ze had overgenomen. Toen hij daar achter kwam, was het meteen over en sluiten. Nooit meer last gehad.

  6. 6

    O, nog wat. Hoe kom je er bij dat INC de hand heeft in wat ik hier reageer? Nogmaals, ik ken ze totaal niet, dus beschuldig mij niet van dingen die niet kloppen.

  7. 7

    Zojuist de site maar eens bezocht. Nou, ik vind het maar niks. Wat een afgang. Niet interessant. Nou weer reclame voor een lichttherapie die gevaarlijk dicht bij Jomanda ligt. Nog even en de aardstralenkastjes zijn weer terug. Joost, laat ze, daar heb je echt geen concurrentie van.

  8. 8

    @ Zwevert
    Joosts opmerking @4 was bedoeld voor #2+3. En zijn punt is niet het nog eens recyclen van die tekstdiefstal, maar die perskaart. Een nieuw staaltje ‘koopmansgeest’ dat wel enige aandacht verdient, toch?

  9. 9

    @Zwevert: Lees de eerdere artikelen eens, dan wordt het je duidelijk dat zij dat geld voor die ANP-feed niet zouden kunnen ophoesten.

    De ip-adressen die door de twee reageerders zijn gebruikt zijn overigens afkomstig van een privé-website (lijkt op een zelfgeïnstalleerde proxy), en het IP-adres van een middelbare school.

    De laatste zou valide kunnen zijn, maar de eerste niet.

  10. 10

    OK, ik snap het. Maar ik zou toch willen zeggen: laat ze maar, het is gewoon een lowlife website. Of doe wat ik ooit gedaan heb. Werkte toen uitstekend. Laat ze er gewoon een keer in tuinen, dan is het snel afgelopen. En eventueel nog eens en nog eens. Het houdt op een gegeven moment wel op. Echt bestrijden kun je het niet. Hooguit aangeven bij het ANP, dan kunnen die actie ondernemen en neem maar van mij aan dat het dan veel geld gaat kosten.

  11. 11

    @10: Klopt. Maar het zijn een paar kleine oplichters. Dit artikel is dan ook vooral bedoeld voor Google, zodat mensen er – misschien – minder snel intrappen. Op basis van mijn eerdere posts had de briefschrijver immers ook besloten er niets mee te doen.

  12. 13

    Na het verzenden van mijn persberichten kreeg ik een bericht van INC – nieuws dat ze voor een kleine vergoeding van 145 euro mijn persbericht zouden aanpassen en versturen naar 250 bedrijven. Na een chatsessie kwam ik overeen dat ik Ruben Groothuis een opdracht zou mailen.
    Mijn gevoel zei echter dat het niet pluis was. Na wat speurwerk op internekwam ik achter de praktijken van Ruben Groothuis. Ik heb hem een mailtje gestuurd dat ik geen zaken met hem doe. Ruben Groothuis mailde terug dat het ging om een lastercampagne op internet en dat ik niet van de opdracht af kon. Ik had nog geen opdracht gegeven. Hij stuurt vervolgens een factuur en beroept zich erop dat het er wel een opdracht is gegeven. Pure intimidatie.

    Voor een bedrijf waar slechts sprake is van een lastercampagne op internet gaat Ruben Groothuis wel erg bot met zijn zogenaamde klanten om.

    Drie keer een mailtje sturen met de mededeling dat er wel een opdracht is gegeven. Ieder respectabel bedrijf houdt de eer aan zichzelf en dwingt geen opdracht af.
    Dit werkt niet klantenbindend maar ruikt naar oplichters praktijken.

    Dus iedereen die maar mailt of chat met Ruben Groothuis , wees op je hoede want Ruben Groothuis accepteert geen nee. Hij factureert, in de hoop dat hij met zijn intimidatie rijker kan worden.

    Hieronder is de correspondentie.

    ::edit redactie, complete correspondentie erop gooien vinden we wat te ver gaan::

  13. 14

    ik zie waar het naartoe gaat.
    Puur jaloezie.
    Nooit aan gedacht dat het te persoonlijk word.
    Ik zet je adresgegevens toch ook niet op internet.
    Je mag van mij ver gaan. maar als je namen publiceerd zonder toestemming is dat te prive.

    Zielig hoor, dit noemt zich een goede redactie, niks beters te doen ?