1. 1

    Heb de etappe opgenomen om zo op m’n gemakje eens te gaan kijken maar na dit nieuws hoeft het even niet meer.

    Wielrennen blijft toch echt een keiharde sport. Een van de redenen om het aantrekkelijk te vinden maar soms (zoals nu) vraag je je af of het allemaal wel de moeite waard is (maar goed, als je op die manier doorfilosofeerd doe je helemaal niets meer).

  2. 2

    Waarom die beelden? Je ziet iemand die aan het sterven is. Het bloed gutst op zijn hartritme uit zijn neus en mond. Dit is nog op youtube en de kwaliteit van de beelden is niet zo goed.
    De beelden werden echter rechtstreeks uitgezonden door de Italiaanse hoerenzonen. Zonder enige waarschuwing zie je een jonge man sterven. Misschien keek zijn familie wel naar de wedstrijd.

  3. 3

    it is the times, vandyke.
    Is het minder erg dat de beelden niet getoond worden, en de show gewoon verder kan?

    Er was geen enkele info na de beelden meer, enkel dat de ceremonie protocollaire niet zou doorgaan.
    Wist je ook al genoeg, zonder het te weten.

  4. 5

    Het is de tijd? En daarom is het maar goed? Stel dat zijn 5 maanden zwangere vrouw naar die beelden kijkt. Zijn ouders. Is er dan geen enkele empathie meer?

    Je ziet natuurlijk heel vaak beelden van gevallen renners. Natuurlijk kan dat ook schokkend zijn, maar dit was een shot dat bewust werd vertoond. Het was geen shot van een camera op een motor die voorbij kwam. De cameraman is naar Wouter gelopen, heeft het shot gemaakt en de regisseur heeft rechtstreeks geschakeld.
    Het is puur sensatiezucht. Alles voor de kijkcijfers, het geld.

    Het is de tijd? De walgelijke tijd dan.

  5. 6

    Hij lag languit, stil op de weg, terwijl het bloed uit hem stroomde. Echt heel naar om te zien.

    Dat ze het filmen (en uitzenden) en gewoon doorkoersen is enerzijds opmerkelijk, maar aan de andere kant vallen wielrenners heel vaak. Het is lastig meteen de ernst van een ongeluk vast te stellen. Ik geef ze dus maar het voordeel van de twijfel.

  6. 7

    ik bestrijd de idee niet dat het walgelijke tijden zijn, integendeel.

    Maar het is om de acht jaar. Ik heb ook Casartelli zien doodbloeden.
    Ergens denk ik dat de chaoskamer die Italiaanse regie heet, gekrijst heeft dat ze een beeld moesten hebben van wat er aan de hand was: toen duidelijk bleek dat het bijzonder erg was hebben ze meteen weggehaald, en nog wat later is er een helicopterbeeld gemaakt. Ook 5 seconden. Daar zag je de dokter verwoed op het hart rammen.

    Het is weergeven, niet sensatiezoeken – al is de lijn dun.

  7. 8

    Live gezien. Na klim toch wel uiterst smalle afdaling waarbij het peloton onder aanvoering van Liquigas (Italianen die streek kennen daar trainen dus gewend zijn) vol doortrok (80 – 90 kmh) om de koplopers in te rekenen: alle sprinters achteraan (o.a. Cavendish)…

    3 moto +1 helicam. De regisseur schakelt soms in flitsseconden, en bepaald welke cam wordt benut, sowieso wordt elke valpartij in beeld gebracht (motor stopt en cameraman tracht beelden te shotten). 99,9% loopt goed af…deze niet. Moeilijk te zeggen of de regisseur doelbewust sensatiegericht…daar was het shot (3,4 seconden) te kort voor

    Wrang: Weijlandt verving Benatti (sleutelbeenbreuk)…en zou in sept. vader zijn geworden.

  8. 9

    @7:

    Wat die live-verslaggeving die op dat moment niet weet hoe het zit dan ook beweegt — iemand die wat later een link naar de “harde beelden” plaatst terwijl hij dat wel weet is natuurlijk in ieder geval een sensatiezoeker (of -vinder, zo je wilt).

    Niet dat het me heel veel uitmaakt hoor; mensen zijn nu eenmaal gefascineerd door dit soort dingen en ik heb er zonet ook op doorgeklikt. Maar dit enkel voor het geval je ook je eigen rol onder die door je voor de Italiaanse regie geschetste paraplu van journalistiek zou willen laten vallen. Want dat gaat natuurlijk even niet door.

  9. 10

    “it is the times” ..ik heb weemoed naar iets wat er niet meer is en wat ik niet kan en kon vatten.

    “mensen zijn nu eenmaal” wellicht Rene..tis kut.

  10. 11

    Je raakt een gevoelige snaar Rene. Zoveel bagger en ik heb jonge kinderen die web beginnen te lopen. Hoe moet ik dat hanteren..ik weet het niet.

  11. 12

    De beelden van Casartelli waren niet hetzelfde. Dat was een beeld van een camera op een motor die langs kwam rijden op een aantal meter afstand.
    Dit was anders. Het was de derde motor en het eerste beeld dat je zag was vanaf die motor die 10-15 meter verder was gestopt. Je zag nog net Wouter liggen.

    In het live verslag zie je dan weer (een minuut lang?) koers en dan ineens het shot. Van dicht bij genomen. De cameraman is er naartoe gelopen.
    Dit is geen toevallige opname. Bewust genomen en bewust geschakeld.

    Nogmaals de beelden van youtube geven niet alles weer. Je zag iemand doodgaan op tv.
    Zoiets vertoon je niet.

  12. 15

    @11: Het is in feite niet heel erg bedroevend wat mij betreft. Er stond ook eerst “mensen willen dit soort dingen nu eenmaal graag zien” totdat de edit-mogelijkheid me nog de mogelijkheid gaf het te veranderen in “mensen zijn nu eenmaal gefascineerd door”.

    Wat mij specifiek opviel tijdens het bekijken van dit filmpje is dat mijn fascinatie zich niet richt op de afloop van het ongeluk maar op het voltrekken ervan. Die beelden zitten er niet in, maar ik heb die hele 7 minuten aan voor mij niet verstaanbaar Italiaans gepraat uitgezeten omdat ik verwachte dat die beelden zouden volgen. Ik zal er bovendien van uitgaan dat die insteek niet specifiek voor mij is: het is immers uiteindelijk niet erg verwonderlijk dat wezens zoals wij ons op de hoogste stellen van de wijze waarop andere wezens zoals wij omkomen. Dit helpt ons niet om te komen. In die zin kun je “sensatiezucht” ook vatten in minder direct verwerpelijke termen van “leren van”.

    Als er hier ooit nog eens toevallig iemand langskomt die de omgekomene lief had hoop ik dat bovenstaande niet als te kil-evolutionair geldt. Voor mijzelf geldt het als juist afdoend aan de negatieve aspecten van een dergelijke belangstelling voor zo’n ongeluk.

  13. 17

    Het zijn de tijden.
    Er staat Harde Beelden, en niet voor niets.
    Ik zou heel erg graag eens een grotere trots zien wanneer het op zelfbehoud aankomt.
    Je wéét wat je te wachten staat, en je kan altijd kiezen. Dit beeld zelf is op no time nieuws – en dat nieuws moet gebracht worden, punt.

    De boodschapper vandaag is anders dan vroeger, gewoon omdat het leven veel opener is dan ooit tevoren.
    Ik vind ze mooi hoor, de roepers van de omroepen die nu in koor verkondigen “deze beelden hadden niet getoond moeten worden”.

    Het enige wat rest is het feit dat jongens tegen 80 per uur van hellingen suizen, op een centimeter bandbreedte, met om de meter een potentieel levensgevaarlijk obstakel.
    Ofwel is het dat verbieden, ofwel is het de risico’s accepteren.
    Maar ten allen tijde laat je de keuze aan het individu, en hoeft er niemand mij te zeggen welke beelden ik zie, toon of onderga.

  14. 18

    kreeg onder 1 van die filmpjes een advertentie van “Noordrek b.v., DE specialist in tussenvloeren & magazijnstellingen.” Nou was ik al een tijdje aan het (en dus ook op het internet aan het zoeken) sukkelen met de vloer van de douche. Dah’s ook toevallig, net alsof ze het van tevoren wisten…

    Zal je ook net zien dat morgen overal foto’s van het verwrongen hoofd van Wouter opduiken.

    De Aasgieren.

  15. 20

    We teach young people to not be self-absorbed and egotistical. But their fathers won’t ever say anything other than “Nobody tells ME what to do!”

  16. 22

    tuurlijk, 20, zeggen vaders dat tegen hun zoons. Omdt ze dan langer egoïstisch kunnen blijven.
    Maar wat dat met het topic te maken heeft is mij een raadsel.

  17. 23

    @12: Bij Casertelli ging de aandacht in eerste instantie ook uit naar anderen, die het ravijn in waren gedonderd. Overigens was ook toen een close up te zien van Casertelli, met een beekje bloed ernaast.

  18. 24

    @23 Kijk naar de eerste seconden van de opname van Wouter en vergelijk dat met de opname van Casertelli. Je ziet een opname van het gezicht van Wouter en ik heb al beschreven wat je zag op tv en niet op youtube.
    Van Casertelli werd geen close-up van zijn gezicht gemaakt.

  19. 25

    @24: Dat was daar ook niet mogelijk. Als Casertelli op zijn rug had gelegen was er heus wel een close up daarvan gemaakt. Ik denk niet dat de Italianen hier anders handelden dan hun Franse (of Nederlandse) collega’s zouden doen.

  20. 27

    @22: Dat verbaast mij niet.

    Het is dat laffe “de tijden”, “je kunt kiezen”, “nieuws moet gebracht” in die wanhopige cascade van drogredenen van #17. Dat hypocriete ontkennen van enige eigen inbreng in zo’n geheel. Hetzelfde dus zoals vrijwel alle voorbeelden van verhuftering van de maatschappij hun oorsprong vinden bij die zielige “ik doe wat ik wil” mannetjes die je in je laatste zin van #17 zo mooi persifleert.

  21. 28

    nee, Rene, (heerlijk toch, dat zien wentelen in het moeras der dwaasheid), ik zeg “Maar ten allen tijde laat je de keuze aan het individu, en hoeft er niemand mij te zeggen welke beelden ik zie, toon of onderga.”.

    Dat is het tegengestelde van wat jij beweert.

    Ik (door)plaats een filmpje met waarschuwing, jij beslist of je het bekijkt of niet. Net zoals ik het filmpje ging opzoeken nadat ik het live had gezien op de VRT, en ik zelf besloot dat ik het wou zien.

  22. 29

    Maar dat is het punt juist, mijn eeuwig rabiaat zelf-goedpratertje. Zeker moet iemand jou wel zeggen wat jij toont. Dat jij dat als (mede-)slachtoffer van de anti-autoritaire jaren 60 en 70 opvoeding niet weet is net het probleem.

    Niemand hoeft jou, en mij, te vertellen wat wij zien of ondergaan. Of eigenlijk wel natuurlijk, maar goed, ik gun in ieder geval (binnen redelijke grenzen) niemand het recht dat te doen dus ik zal me er maar bij neerleggen dat ik praktisch gesproken vind dat niemand dat hoeft. Maar wat men mij, en jou, wel degelijk moet vertellen is wat wij aan anderen tonen. Het woord “anderen” daarin maakt het namelijk een beslissing die zich niet tot onszelf beperkt, hoe vaak wij ons ook zouden proberen te verschuilen achter de mogelijkheid van degene aan wie we het tonen om weg te kijken.

    “Het zijn de tijden”. Blow me. Er staat hier niet “door De Tijden” in de kop maar “door Crachàt”. Zoals ik boven al wel uitdrukte kan ik me niet bijzonder opwinden over het tonen van een ongeluk; het is nu eenmaal een fascinatie van mensen en een niet onbegrijpelijke bovendien. Maar juist het feit dat jij zelfs maar weigert na te denken over het al dan niet verteld hoeven worden wat jij toont geeft al aan dat het zonder meer moet. Specifiek dat verschuilen achter waardevrije werelden hangt me na nu reeds een decennium de schade van de jaren 90 waarin die zienswijze tot volle bloei kwam te hebben beleefd inmiddels echt mijlenver de strot uit.

  23. 30

    Kan je je nog bij het topic houen of moet er echt weer héél die meuk frustratie en onvrede en vooroordelen door?
    Jij zegt dat ik sensatie zoek, ik zeg dat ik een iconisch beeld plaats.

    Maar eigenlijk: wat zit ik hier mijn tijd te verklooien aan iets overbodigs zeg. Leuk om fans te hebben, maar zo erg vermoeiend, meneer.
    Wat jou de strot uitkomt zal mij een worst wezen.

  24. 33

    @30:

    Het topic IS de moraal van het tonen, door de Italianen en door jou, en of jij dat nu leuk vindt of niet.

    In die zin vraag ik me inderdaad ook al jaren af wat jij hier je tijd zit te verklooien. Het enige probleem is (zoals altijd) jouw onmiddellijke en volledige afwijzen van weerwoord; waarom iemand die zo’n godsgruwelijke hekel aan discussie heeft als jij dat hebt een discussie-platform helpt omhoog houden is enigzins wonderlijk.

    Je bent een beetje een fluim, Crachàt.

  25. 35

    Trouwen, trouwen… laten we nu eerst maar eens een potje dampende homoseks hebben en dan rustig verder zien. Dat bedoel ik maar — het is altijd meteen naar de conclusie met jou…

  26. 37

    Je moet e.e.a. wel zien in de hectiek van een live- verslag, in tegenstelling tot een samenvatting. Dat gruwelijke shot van Weylandt werd achteraf gezien 1 a 2 seconden te laat weggedrukt (waar overigens in de verste annalen van de wielerhistorie 10- tallen bloederige voorbeelden te vinden zijn (van Wim van Est tot Simpson tot Abdoesjaparov tot Horillo)). Een Stuart O’Grady die om een ijzeren lantaarnpaal was gevouwen, alles live, op het moment dat de renner in kwestie blijkt te zijn overleden wordt het een issue…

    Vanmiddag overigens is de Nederlander Tom Slagter op gelijkaardige wijze gevallen, bleef aanvankelijk ook roerloos liggen. Meteen bij de verslaggevers vrees voor het ergste (ook andere onschuldiger valpartijen: “Onverantwoord”) Camera op de motor bleef gezien het alles nu op 30 m…

  27. 38

    Er was ook heftige kritiek van renners (Clement, Millar) maar er is geen ontkomen aan als je live 1- 3 uur een intrinsiek gevaarlijke sport uitzendt…

    Die formule 1 coureur (Zandvoort begin jaren zeventig) die je letterlijk 10 minuten langzaam in z’n auto ziet verassen terwijl een collega coureur tracht te blussen…

  28. 39

    Rene,

    Al deel ik je punt mbt de normalisatie van dit soort beelden maak je een grote redeneerfout.

    We teach young people to not be self-absorbed and egotistical. But their fathers won’t ever say anything other than “Nobody tells ME what to do!”

    De anti-autoritaire opvoeding heeft juist NIET geresulteerd in de ‘niemand verteld mij wat ik moet doen’ cultuur.

    Juist het opvoeden met straffen en belonen en anti-democratische opvoeding resulteert in de zogenaamd autonome individuele niemand-verteld-mij-wat-ik-moet-doen mentaliteit. Zodra men niet meer onder de vleugels/macht van de ouders valt, die leeftijd kan sterk varieren, gaat men juist die kwalijke houding aannemen omdat men continu is grootgebracht met het idee dat iemand iets niet moet doen of laten omdat er anders straf volgt in plaats van dat de gedraging intrinsiek slecht is.

  29. 41

    Dit, overigens roerloze beeld, is net zo iconografisch als een brekend been van een voetballer, of een bokser die neergaat.

    mijn punt is dat men, het internet indachtig, niet meer over privacy en weerhouden van beelden kan denken zoals voorheen.

    men is op een no time volwassen moeten worden qua beeldimpulsen.

    Ook ik twijfel natuurlijk aan het wel of niet plaatsen, maar men kàn uiteraard niet goed doen in zulk een geval. Iedereen heeft z’n set pro of contra’s, en iedereen laat naargelang de ene kant zwaarder doorwegen dan de andere.
    De balans sloeg nipt in het nadeel van niet plaatsen.
    Omdat het realiteit is, omdat het iconografisch is, omdat het alles zegt over op 1 cm banddikte tegen 80 p/u van een berg afrazen.
    De eerste keer dat ik op tubes 55 halde bibberde ik van m’n zadel.

    En als een redacteur van Sargasso plaatst, dan hoopt hij op de volwassenheid en begrip, en vooral op zelfstandig oordeelsvermogen.

    Overigens ben ik van mening dat alle infantiliteit die men heden ten dage aan ‘reality’ en ‘kinderprogramma’s’ in de strot ramt, van een veel obscener gehalte is dan het horrorgebeuren op een klaarlichte wedstrijddag.