GC’s PoëtEKa: Voetbalsmoesjes

VOETBALSMOESJES

Voetbalsmoesjes
smoesjes smoesjes
voetbalsmoesjes
smoesjes smoesjes
voetbalsmoesjes
smoesjes smoesjes
voetbalsmoesjes
smoesjes smoesjes
de bal was te groot
het gras was te lang
de lijnen te dik
en onze doelman
had chronisch de hik

het doel was te klein
het publiek te luid
dus we hoorden geen fluit
onze spits had haast
schot alle ballen naast
de opstelling was fout
de scheids floot vals
de hele verdediging kreeg rood
in onze schoenen zat lood
we waren sterker en beter
zij waren de baas op het middenveld
maar bij ons was daar niemand opgesteld

nee, het zat gewoon niet mee
heel geflatteerd hoor die 9 -2
de pauze te kort
hun linksbuiten te snel
meer dan de helft van de goals
duidelijk buitenspel
de trainer lag te slapen
het net was kapot
en de grens met zijn vlag
had vandaag niet zijn dag
de temperatuur was te laag

de regen te nat
drie keer de paal
twee keer de lat
hun verdediging was een muur
onze druiven waren zuur
twee keer wind tegen
er werd niet goed bewogen
de tegenstander had het achter de ellebogen
onze noppen waren versleten
een speler moest naar huis
was zijn rugnummer vergeten

alleen de toss gewonnen
maar de aftrap gemist
iedere val was beslist
een duidelijke schwalbe
de ballenjongens maakte telkens de bal kwijt
van begin af aan was het geen wedstrijd
de media te kritisch
mijn veter was gebroken
mijn vrouw er met de linkshalf vandoor
vind je het gek dat ik niet scoor
ik heb wel wat beters te doen
we worden toch nooit kampioen

het is maar een spelletje
je kunt verliezen of winnen
maar laten we daar niet te lang
over kinnesinne
hun deden dit
hun deden dat
natuurlijk deden wij nooit eens wat
we gaan maar naar huis
we zijn doodmoe
onterecht verloren
ik geef het maar toe
morgen weer een dag
voor alle fans een kus
het was best een leuke partij
al het ik een kapot geschopte dij
ik ga nu naar de bus
tot ziens dan maar
ik wil het snel vergeten
er niets meer van weten
ik heb het zo langzaam aan wel gehad
ik doe dit nooit meer
tenzij ze mij exclusief vragen
voor een volgende keer.

Jaap Montagne

Speciaal voor GeenCommentaar doen dit jaar stadsdichter van Den Haag Harry Zevenbergen, GC-redacteur Laurens en de Leidse performancepoëet Jaap Montagne poëtisch verslag van het EK voetbal. U kunt op de hoogte blijven van nieuwe gedichten via deze RSS-feed, of bookmark deze pagina!

  1. 5

    Ik hoorde dat ze naar het Nederlands elftal een heel team psychologen gestuurd hebben met de familie erbij van onder anderen Boulahrouz, de speler wiens vrouw een doodgeboren kind had tijdens het EK, en dat ze daarom met een rouwband zouden spelen tegen Rusland, na de succesvolle eerste drie, winnende wedstrijden voor Nederland.
    Eerder was bijna een heel elftal verwisseld in de wedstrijd tegen Roemenië, dus Boulahrouz had ook gewoon niet kunnen spelen, maar dit is weer typisch een voorbeeld hoe Oranje, en Nederland, voor de hele wereld weer eens wilde laten zien hoe goed ze wel niet zijn. Dat het lot zoiets als een doodgeboren kind in deze omstandigheden organiseert is trouwens heel bijzonder. En dit was samenvatting Nederlandse cultuur. Ze hebben niets anders. Zou niemand zich schamen?
    Nederland was zo goed uitgerust tegen Rusland dat ze niet wakker werden.

    Ik schrok een beetje toen ik hoorde dat die voetballer waar ik terloops van hoorde Marokkaans was, omdat ik iets heb geschreven over de familiesfeer van de voetballers, en dat als ze niet aan heimwee zouden lijden ze het EK zouden winnen. Als ik dat achteraf had geschreven was ik weer als racist neergezet, en had ik nog eens twintig jaar uitbanning en vernedering moeten meemaken in Nederland.
    Voordat trouwens dat zoiets al is gebeurd is rechtgezet gaan er nog heel veel problemen komen in dit land. Iedere dag telt, en de dagen die voorbij zijn moeten ook nog stuk voor stuk afgerekend worden. Mijn eventuele persoonlijke vergeving speelt geen rol meer. Ook dat snappen ze niet. Die mensen staan altijd het hardst te huilen over de slachtoffers die ze zelf veroorzaakt hebben. Maar dan zijn ze alles vergeten.

    Ga eens eten in de mensa Atrium van de Universiteit van Amsterdam, en ontmoet de manager. Wees voorzichtig met over Maitreya te praten. Kijk niemand in de ogen, want dan ben je een racist. En ga niet naar het toilet, want daar heeft men de vreemdste voorstellingen bij, omdat je dan eventueel in een God zou kunnen geloven. En dan krijg je geheid de politie op je dak.

    De toekomst is duidelijk.
    Het heden was dat al.