De Grote Verwenning | Brief aan Quang Duo

BRIEF - Het hele najaar is op Sargasso en in De Balie de filmserie De Grote Verwenning te zien. Samensteller Patrick van der Hijden schrijft aan elke hoofdpersoon van de Baliefilms een brief. Aanstaande woensdag: Lucky (2010), met vooraf een gesprek met gelukswetenschapper Ad Bergsma, aanvang 20.15. Sargassolezers krijgen korting, als ze ‘sargasso’ vermelden bij het reserveren.

Dear mister Duo,

Ik schrijf u niet omdat ik geld nodig heb, ik zeg het maar meteen.

Ik begrijp dat u dat soort vragen veel krijgt, alle loterijwinnaars trouwens. U krijgt vast nog meer bedelbrieven na uw optreden in de documentaire Lucky. U bent zo aardig, zo oprecht, zo bescheiden vergeleken met veel andere loterijwinnaars in die film.

Tweeëntwintig miljoen dollar. Ik moet eerlijk zeggen dat ik me niet goed kan voorstellen wat je moet met zo’n bedrag. Maar u bent gewoon maar begonnen met vastgoed. Voor uzelf, voor uw kinderen en uw reusachtige familie in Vietnam. Een vrolijke boel daar. Wist u dat u zoveel familie had?

U vertelt: „Ik heb zelf gezien dat het leven blijft veranderen. Je kunt eerst rijk zijn, en daarna straatarm. Daarom kan ik de toekomst niet voorspellen”. Ik vind dat een opvallende uitspraak voor iemand die net een onvoorstelbaar fortuin heeft gekregen. De meeste mensen, ook in Lucky, geloven in de verlossing; dat hun leven definitief een draai ten goede neemt zodra ze de loterij winnen. Maar u blijft geloven in het lot – dat zowel positief kan uitpakken als negatief.

Misschien komt het door uw opvoeding. Uw vader leerde u, in de beste Boeddhistische traditie: niets is voor eeuwig. Of uw laconieke houding komt doordat uw leven al eens een enorme wending nam. U bent met een bootje ontsnapt aan de Vietnamese burgeroorlog. Alles heeft u achter u gelaten.

Ik vroeg me af: zou ik dat ook kunnen leren? Zonder Aziatische opvoeding, zonder levensbedreigende drama’s in mijn biografie. Het lijkt me wel wat. Ik ben tenslotte net zo’n mazzelaar als u, als Nederlander.

En ik vroeg me ook af: gelooft u straks, na tien, vijftien, twintig jaar in weelde nog steeds in het lot? Of nee, ik weet het. De toekomst laat zich niet voorspellen.

All the best,

Patrick van der Hijden