Closing Time | Mozambique

Zijn er redenen om dit nummer niet meer te laten horen? (Wie een wat betere geluidskwaliteit wil kan deze beluisteren).

Waarom die vraag?
Toen het nummer in 1976 uitkwam werd het door sommige mensen ontvangen als een ode aan de kersvers gewonnen onafhankelijkheid van Mozambique. Anderen hoorden er niet meer dan en romantisch vakantieliedje in.

De vrijheid van de Mozambikanen wordt in slechts één regel bezongen. Verder is het een, hier en daar zelfs seksistisch, vakantiefoldertje. Wie brengt nou zoiets uit op het moment dat in het land de eerste schermutselingen waren losgebroken, gevolgd door een jaren durende burgeroorlog?

Dat kan natuurlijk gerelativeerd worden met een “ach, wisten wij veel toendertijd”, maar zo achterlijk mag in ieder geval Bob Dylan in de zeventiger jaren niet worden gehouden.

Veertig jaar later, toen bekend werd Dylan de Nobleprijs voor de Literatuur was toebedeeld, zag de Mozambikaanse schrijver Mia Couto er nog steeds een weinigzeggend, oppervlakkig liedje in. Voor Aurélio Le Bon, een showbusinessondernemer in Mozambique, was de Nobelprijstoekenning reden het lied op te hemelen als `bron van trots voor de Mozambikanen”.(bron)

Awel, 44 jaar na de release van ‘Mozambique’ staat het land er nog steeds niet florissant voor en het is, bijvoorbeeld, zeer de vraag wie er het meest gaat profiteren van een gasdeal waar ook de Nederlandse staat een rol in heeft. Een deal waar meerdere landen bij zijn betrokken, waaronder Groot-Brittanië, die daarmee een rechtszaak riskeert omdat het zo niet bijdraagt aan haar klimaatdoelstellingen.

Om nog niet eens te spreken van de gebruikelijke neo-kolonialistische trekjes die blijkbaar onlosmakelijk verbonden zijn met zulke deals. Mensen die hun huizen dreigen kwijt te raken, gouden beloftes maar nul toekomst voor lokale jongeren. (Meer daarover onder andere hier en hier en ook daar).

En is het dan wel gepast de muzikale vakantiebestemming ‘Mozambique’ hier nog eens op te voeren?

  1. 1

    Het woord ‘Mozambique’ brengt bij mij vooral de herinnering boven aan een parodie op het toen populaire radioprogramma ‘Het Geluid’ ‘Raden Maar’ met Kees Schilperoort. Thematisch en qua woordkeus echt niet meer van deze tijd, maar het is wel iets waar mijn generatie mee is opgegroeid.
    Jongere generaties zullen eerder denken aan vakantiehuisjes die op het laatste moment toch niet doorgaan.

  2. 2

    @1: De enige parodie op dat programma die ergens uit een spelonk van mijn geheugen floepte is (dacht ik) van Frans Halsema en Gerard Cox, waarbij het verband met het woord Mozambique me volledig ontgaat.
    Licht me eens bij a.u.b.

  3. 4

    Een neger uit Mozambique
    (gesprek in de namiddag)

    A:ik drink liever uit een glas
    dan uit een beker, ik bedoel:
    mijn geloof is dat men alles
    zorgvuldig beschouwen moet
    en dan als een tere vermiljoenen vogel
    daaruit het beste kiezen
    vertrekken als de zon
    in het noorden staat met
    koffers vol kostbaarheden
    naar een onbekende stad
    een stad waar savonds
    ongeacht het weer de mensen
    in hun voortuin staan
    en voorbijgangers vriendelijk groeten

    B:Jan Roeltan is aangekomen in Praag
    na een vermoeiende maar interessante reis
    o.a. zag hij in Neurenberg het puin
    en maakte veel foto’s
    hij schreef me dat men in Praag
    brood eet in de kerken
    terwijl op elke brug een vertegenwoordiger
    is geposteerd van het kabinet
    die men vrij vragen stellen kan
    mits zij volkskrachtig zijn

    C:ieder heeft recht op warmte
    de warmte die men soms aantreft
    in de plotselinge brief
    van een lang vergeten vriend

    B: Jan Roeltan schreef in Praag
    een neger te hebben ontmoet
    een neger uit Mozambique
    die in Tsjecho-Slowakije een studie maakt
    van de stroomversnellingen in de Moldau
    alles op kosten van zijn vader
    die chef is van heel het warme Mozambique
    waar men te kampen heeft met grote waternood
    en dezer dagen nu komt hij naar Holland
    om ons sluizensysteem
    van A tot Z te leren

    Jan Roeltan gaf hem onze adressen
    om hier een voet aan grond te hebben
    en vraagt ons hem te helpen zoveel
    als dat in ons vermogen ligt

    C:hij kan bij mij logeren
    ik heb in de voorkamer
    een sofa staan bedekt met bonte kussens
    waartegen hij prachtig kleuren zal
    en als ik savonds laat thuis kom
    zal hij liederen voor mij zingen
    verloren liederen uit Mozambique
    ik zal eindelijk zeer gelukkig zijn

    A:en als hij niet werkt
    zal ik hem rondleiden door de stad
    die in zijn ogen
    verwonderd tot leven zal komen
    en zelfs de wind zal zachter waaien
    verbaasd over zichzelf

    de dode houten palen
    waarop onze huizen zijn gebouwd
    zullen beleven een onverwachte lente
    en in alle kerken volksvergaderingen
    partijbestuur-bijeenkomsten
    zal het woord worden
    een nieuwe onbekende kracht
    bezielde letters zullen vloeien
    in de verstijfde vingers van dit land

    C: en als ik smorgens naar mijn werk ga
    zal in mijn hoofd
    nog het bonzend groene bloed
    spreken van zijn lied
    ik zal hem wekken en zeggen
    de hand van deze morgen
    die weer dieper van kleur is geworden
    wenkt aan het raam

    B:op elke straathoek
    zal een jong orkest
    originele Kaukasische volksmuziek spelen
    en een delegatie van Odessa’s burgerij
    zal in een houten gewatteerde kist
    warm wit zonlicht aan ons schenken

    C: en Shakespeare zal opstaan
    waar hij ook begraven ligt
    en komen naar ons land
    om er in alle gemeentehuizen
    blijspelen te schrijven
    op actes en invulformulieren

    ABC:
    wij willen een neger uit Mozambique
    wij zullen hem te drinken geven
    wij zullen hem al het water schenken
    van ons drassig land
    wij zullen hem vrij inzage gunnen
    in de plannen van Waterstaat
    ter zijner ere zal op elke watertoren
    de vlag wapperen van zijn land

    wij zullen alle bruggen versieren
    met serpetines en rozetten
    wij zullen alle boten pavoiseren
    en rijnaken tot dancings promoveren
    wij willen een neger uit Mozambique
    wij zullen eindelijk zeer gelukkig zijn

    A:
    en dan, als de zon in het noorden staat
    zal hij met mij vertrekken
    naar een onbekende stad

    C: maar hij zal terugkomen om te slapen
    op mijn sofa in rode en gele kussens

    B:nee op een dag
    zal hij afreizen
    met een tanker vol water
    en koffers vol
    hij zal terugkeren naar Mozambique

    ABC:en wij zullen achterblijven
    en ons ongeduldig sterven
    voortzetten

    -Remco Campert-

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren