Het Europese Parlement verdiept zich in de NSA-affaire. Begin september kwam een Braziliaans televisieprogramma met nieuwe onthullingen over de ongecontroleerde spionage van de Amerikaanse National Security Agency (NSA). In documenten die afkomstig zijn van klokkenluider Edward Snowden werd ook SWIFT genoemd, de organisatie die internationale bankoverschrijvingen regelt (de Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication). Voor Europarlementariërs Verhofstadt en in 't Veld van de Liberalen en Albrecht van de Groenen was dat aanleiding om de Europese Commissie te verzoeken het TFTP-verdrag onmiddellijk op te schorten. Dit verdrag uit 2010 staat de Amerikanen onder strikte voorwaarden toe om financiële transacties van terroristen op te sporen via SWIFT. De actie van de Europarlementariërs is de zoveelste in een reeks waarin vanuit Europa wordt geprobeerd een antwoord te vinden op de Amerikaanse spionage-affaire.
De provincie wil de stukken geheim houden omdat zij vreest dat op grond van die stukken tegen vergelijkbare gevallen met succes bezwaar kan worden gemaakt.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
ACHTERGROND - Wolfgang Streeck, directeur van het Max Planck Instituut voor Maatschappijonderzoek, vraagt zich af hoe het mogelijk is dat in Europa veel beslissingen niet meer door democratisch gekozen politici worden genomen, maar door benoemde functionarissen die geen verantwoording hoeven af te leggen. ‘Cruciale economische beslissingen worden immuun gemaakt voor democratische druk’, stelt Streeck in het Interview dat hij gaf aan de Groene Amsterdammer. In Duitsland wordt dit als een onvermijdelijke ontwikkeling geaccepteerd en de verkiezingen van 22 september zullen dat niet veranderen.
Hoe is het mogelijk dat democratie wordt uitgeschakeld en waarom hebben de Duitsers daar geen problemen mee? Het is tegenwoordig erg populair om hiervoor het neoliberalisme de schuld te geven. Dit is natuurlijk kretologie die niets verklaart, maar er zit meer waarheid in deze beschuldiging dan veel mensen denken. Het zijn namelijk wel degelijk neoliberale principes waarmee we de Europese Unie en haar economische instituties hebben ingericht. Om dit te begrijpen moeten we terug in de tijd, naar de jaren dertig om precies te zijn en naar de gebeurtenissen die een einde maakten aan de Weimarrepubliek.
Neoliberalisme
Nee, we gaan niet terug naar de Weimarrepubliek omdat toen het nationaalsocialisme aan de macht kwam. Hitler en het fascisme hebben er niets mee te maken; wel de economie, namelijk de beurskrach van 1929. De financiële crisis en de Grote Recessie die daarvan het gevolg was, maakte duidelijk dat een volgens de principes van het klassieke laissez faire liberalisme ingerichte economie onstabiel was.
ANALYSE - Shortly after the initial release of some documents from whistleblower Edward Snowden I wrote a little summary about the IT-policy implications for Europe based on earlier columns. A lot of additional documents have come out since then and we can basically conclude that almost every computer system on the planet is fully broken or at least very vulnerable to NSA interference or manipulation.
Nobody, including the NSA, Edward Snowden, Glenn Greenwald has a total oversight of all the in the tens of thousands of documents let alone the political or strategic implications of the info contained in them. Most of the news keeps focusing on the ‘scandal’ aspect and/or the person of Snowden. Being angry at the US government (practised by most opponents) and attacking the person of Snowden (a favorite of apologists of the US regime) distracts from defining adequate policy responses and so far there have been precisely none in Europe. This constitutes a massive failure of the various EU governments to protect their citizens’ rights and the economic sovereignty of their nations. It is also strange in light of the fact that an adequate policy response had already been formulated in July 2001 and really just needs to be implemented.
But every now and then the disinfo spread by some apologists for the behaviors of the NSA is useful for understanding how much worse the situation may just turn out to be. This article by a former NSA employee and ‘counterintelligence expert’ is a nice example of an attempt at smearing the whistleblower while actually digging the hole the NSA (and the US regime) is in much, much deeper. The piece claims Snowden secretly worked for Russian intelligence all along. While I do not share the authors views on Snowden’s motivations or allegiances the suggestion that outside organisations could have agents inside the NSA has some interesting implications.
If I understand the gist of this post correctly there is a much bigger breach than one would conclude based on the mainstream news from The Guardian. Not only can (and does) the NSA collect pretty much everything anyone does in the digital realm by breaking systems and breaking into systems. They then are unable to protect this sigint goldmine from falling into the hands the agents of foreign intelligence organisations. So now all our data is in the hands of both the US and Russian governments. This begs the question what other organisations have deep-cover moles inside the NSA using its infrastructure to do the hard works of global sigint for them? The Chinese government? A South-American drugs Cartel? Private Military Companies? Journalists-activist-terrorists? Goldman Sachs? The implications are astounding.
If what this academic-with-the-columnist-style says it true the disaster is exponentially much bigger than it would initially appear to be and this has very little to do with any ‘damage’ to the US image or its ability to ‘do’ intelligence. First America gave the world the Internet as a global communication infrastructure and now it has given an unknown number of completely unaccountable actors the keys to this infrastructure to do with as they please.
A Russian/Chinese/Israeli/Iranian spy will benefit both from the sigint collected by the NSA systems and even more from the info about what the US Intelligence community is (and is not) looking at. They could maybe also manipulate the collection process to steer the NSA away from things they would like to remain unseen. Any serious spy organisation would spend a lot of resources on creating that ability since the US has made itself totally dependent on signals intelligence as opposed to humans in the field who speak languages and understand cultures.
If the NSA has created a global spying machine whose output they cannot control perhaps it would be best to shut the whole thing down today. This would also have the additional benefit of respecting the human right of privacy (as described in Article 12 of the universal declaration of human rights) for most of humanity.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Aldus dit bericht:
Faced with potentially billions of dollars in legal liability, Chiquita Brands International is asking a federal appeals court to block lawsuits filed against it in the U.S. by thousands of Colombians whose relatives were killed in that country’s bloody, decades-long civil war.
The produce giant, which long had huge banana plantations in Colombia, has admitted paying a right-wing Colombian paramilitary group $1.7 million over a seven-year period.
Voor de zomer onderzocht Sargasso de regeldruk die voortkomt uit regelgeving die het huidige kabinet produceert. Een update, waarbij regelgeving is onderzocht die na dat onderzoek is gepubliceerd, laat zien dat de teller vooralsnog op een netto toename van ruim 810 miljoen euro aan regeldruk staat.
We hebben het hier over de kosten die bedrijven en organisaties maken om te voldoen aan informatieverplichtingen aan de overheid (administratieve lasten) en nalevings- en toezichtslasten. De onderzoeksresultaten staan in dit exceldocument.
Vandaag zou de Kamercommissie voor Economische Zaken de antwoorden bespreken die het kabinet gaf op vragen van de commissie over het ambitieuze plan de regeldruk met 2,5 miljard euro te verlagen. Dat overleg is uitgesteld tot 9 oktober. Sargasso heeft het onderzoek alvast aan een aantal Kamerleden voorgelegd en om hun reacties gevraagd.
Het bedrijfsleven klaagt steen en been en het kabinet neemt dat uiterst serieus. Elke euro die een bedrijf kwijt is aan het invullen van formulieren, controles en naleven van regels kan immers beter worden besteed aan de hardcore bedrijfsactiviteiten.
Het kabinet wil in deze zittingsperiode een reductie van 1,3 miljard euro aan regeldruk voor het bedrijfsleven bereiken. In de bijlage die het kabinet bij een brief aan de Kamercommissie voor Economische Zaken stuurde, staat een overzicht met 81 items die goed zijn voor een regeldrukreductie van ruim 1,2 miljard euro.
ANALYSE - Op het moment dat druk wordt overlegd over ingrijpen in Syrië, werd Nederland vrijdag geconfronteerd met enkele zwarte bladzijden uit de geschiedenis van humanitaire interventies. Enkele nabestaanden van slachtoffers van de massamoord in Srebrenica stelden de Staat der Nederlanden aansprakelijk voor de dood van hun familieleden, en werden door de Hoge Raad in het gelijk gesteld.
Het gaat om Hasan Nuhanovic en de nabestaanden van Riza Mustafic. Mustafic werkte als elektricien voor Dutchbat, maar hij had niet de voor evacuatie benodigde VN-pas en werd uiteindelijk, samen met zijn familie, van de compound weggestuurd (zie ook dit blog). Buiten de poort werd hij van hen gescheiden, en later vermoord. Zijn vrouw, zoon en dochter overleefden. Tijdens de mondelinge pleidooien voor de Hoge Raad afgelopen januari hield dochter Alma een emotioneel betoog. Hasan Nuhanovic, tolk voor Dutchbat, had wél een VN-pas; hij werd met de Nederlandse troepen in veiligheid gebracht. Zijn familieleden (vader, moeder, broer) stonden echter niet op de lijst. Vlak voordat zij de poort zouden uitlopen, werd vader Ibro verteld dat hij tóch kon blijven, aangezien hij deel had uitgemaakt van het burgercomité dat overleg had gevoerd met Mladic. Zijn andere zoon en vrouw zouden wel moeten vertrekken. Zoals Hasan Nuhanovic tijdens diezelfde hoorzitting zou verklaren: ‘What choice did he have? To live with one son, or to die with the other?’ De vader liep samen met de anderen de poort uit. Alledrie de familieleden werden weggevoerd en later vermoord.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
ACHTERGROND - Sargasso heeft zich de afgelopen jaren verdiept in het cameratoezicht in Nederland. Dat leidde tot een uitgebreid dossier over ANPR-camera’s (Automated Number Plate Recognition) langs de Nederlandse snelwegen en toezichtcamera’s in de publieke ruimte. Niet alleen hebben we geteld hoeveel camera’s er in het publieke domein hangen, we hebben ook geschat hoeveel privécamera’s daar aan toegevoegd moeten worden. De belangrijkste artikelen op een rijtje.
* Hoeveel camera’s hangen er in Nederland?
Sargasso deed 450 Wob-verzoeken (verzoek op basis van Wet openbaarheid bestuur) om te inventariseren hoeveel camera’s er in Nederland hangen bij of van publieke instanties. Nergens is een overzicht te vinden, dus alle gemeenten, provincies en politiekorpsen werden aangeschreven. Dat leidde na jarenlang onderzoek tot een inventarisatie van alle publieke camera’s, en een schatting van het aantal privécamera’s. Het zijn er minimaal 200.000.
* Waar hangen camera’s in Nederland?
Alle gegevens die in het onderzoek naar cameratoezicht naar voren zijn gekomen, zijn in een openbare database gezet en op een kaart van Nederland geprojecteerd. Zo is per woonplaats inzichtelijk waar de camera’s precies hangen. De database is als csv-bestand te downloaden, zodat u zelf met de data aan de slag kan.
U kunt vast nog wel een paar aanvullingen geven.
NIEUWS - Als een asielzoeker in beroep gaat tegen een IND-besluit bij de rechter, mag de rechter daar in Nederland geen inhoudelijke uitspraak over doen. De rechter kijkt alleen of de IND de procedure goed gevolgd heeft. D66 dient nu een wetsvoorstel in waarin staat dat de rechter bij twijfel over inhoudelijke details zelf onderzoek mag doen. Initiatiefnemer Gerard Schouw geeft aan dat het niet de bedoeling is dat rechters het werk van de IND opnieuw gaan doen. In andere Europese landen heeft de rechter deze mogelijkheid al.
NIEUWS - Samir A., die een celstraf van negen jaar uitzat vanwege het plannen van een terroristische aanslag, komt vandaag vrij. Hij heeft er tweederde van zijn straf op zitten.
Het OM pleitte vorige week tegen de voorwaardelijke vrijlating, omdat A. niet voldoende gederadicaliseerd zou zijn. Maar de rechtbank in Rotterdam oordeelde anders.
Het is niet bekend gemaakt hoe laat en waar A. precies vrijkomt.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.