Joodse kolonisten gaan voor langste handelsroute

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de 'feitish' van de reguliere media. De aanval van gisteren op een internationaal hulpkonvooi- onderdeel lijkt het sluitstuk van een militaire strategie van het Israëlische leger te vormen. Israël lijkt hiermee definitief te voorkomen dat de Palestijnse kolonisten nog grondstofkaarten in handen krijgen. Dit beweert militair analist Martin van Creveld vandaag in een interview in Ha'aretz. Eerder werd met een indrukwekkend nucleair arsenaal en een imponerend leger de grootste riddermacht binnengesleept. Nu lijkt Israël, dat ook al 336 dorpjes bezit, op de overwinning af te stevenen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Voorgoed verloren

[qvdd]

“Niet de actie van Israël baart me zorgen, maar vooral dat enthousiast rechtvaardigen van koele moord. De angst van de politici in Nederland, die mondjesmaat reageren, bang als zij zijn voor stemverlies.”

“Het stemt mij treurig, omgeven te worden door mensen die lachend een executie zouden bijwonen. Door mensen die mij uit proberen te leggen dat het doden onvermijdelijk was. Wie daar aan went, is voorgoed verloren.”

Nico Dijkshoorn in een bijna on-Dijkshoornse column op nu.nl.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Roemer en Halsema waren even goed als Rutte

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Maarten Keulemans, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog.

Roemer; toch een winnaar? (Foto: Flickr/spgroningen)

Emile Roemer en Femke Halsema hebben het in het verkiezingsdebat van vorige week woensdag precies even goed gedaan als de ‘winnaar’, VVD’er Mark Rutte. Dat blijkt als je de peilingen van onderzoeks- bureau Synovate nog eens goed narekent.

Groot was de verbazing na de debatten van vorige week zondag en woensdag. Hoewel Job Cohen erg slecht uit zijn woorden kwam, cijfers niet wist en weinig overtuigend overkwam, had hij het volgens de peilingen achteraf niet eens zo slecht gedaan. Na het ‘premiersdebat’ met Balkenende, Wilders en Rutte van zondag riepen kijkers hem uit tot de een na beste (na Rutte). En bij het lijsttrekkersdebat van woensdag werd hij gedeeld vierde, samen met Balkenende.

Maar er zit een addertje onder het gras. Onderzoek wijst uit dat mensen die al op een partij stemmen, ook navenant vaker zullen zeggen dat ‘hun’ lijsttrekker het debat heeft gewonnen. Ze steunen hun leider, ongeacht wat hij tijdens het debat zegt. Uit Brits onderzoek bleek dat van iedere vier aanhangers van een politieke partij er gemiddeld drie de lijsttrekker van hun keuze ‘automatisch’ tot winnaar zullen uitroepen.

Dat is natuurlijk niet eerlijk. Grote partijen hebben immers meer aanhang, en krijgen dus ook meer stemmen ‘cadeau’ dan de kleintjes. Eigenlijk wil je weten wat kiezers die nog géén sterke mening hebben ervan vinden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Israël schendt Geneefse conventies

De zinloze oorlog in de media leidt af van veel belangrijkere zaken: Israël schendt internationale verdragen waardoor de bevolking van Gaza onnodig lijdt. Amerika en Nederland houden Israël de hand boven het hoofd.

Logo van de Free Gaza Movement (Foto: Wikimedia Commons/ZANstudio.com)

Israël zal ongetwijfeld reputatieschade lijden maar het doel is bereikt: door zeer hard optreden is een afschrikwekkend voorbeeld gesteld en de blokkade is niet doorbroken. En dat was het doel: in stand houden van de isolatie van Hamas en de afsluiting van de Palestijnse enclaves in Israël. De discussie gaat nu voornamelijk over de precieze gang van zaken bij de bestorming van de schepen. De Free Gaza Movement wordt er van beschuldigd te zijn geïnfiltreerd door een paar actievoerders (via) die banden hebben met de terroristische organisaties. Het is match nummer zoveel in de wedstrijd tussen de pro/anti-Israël lobby en de pro/anti-palestijnen lobby (doorhalen wat niet van toepassing is) in het kader van de wereldkampioenschappen ‘wie heeft gelijk’. Hierbij komt het er vooral op aan dat je zo behendig mogelijk de pers bespeelt. Door selectief beelden te verspreiden van de raid scoort Israël alvast een vroeg punt. Als de actievoerders vrijkomen krijgen zij een kans, maar zij zijn in het nadeel omdat de aandacht van het nieuws al weer naar een ander onderwerp is verlegd.

Onderzoek
Naar de gang van zaken tijdens de entering van de schepen moet natuurlijk onderzoek gedaan worden. Het is vanzelfsprekend dat dit niet door Israël zelf kan worden gedaan omdat de uitslag van een dergelijk onderzoek door niemand serieus genomen kan worden (behalve Israël). Het is dan ook bijzonder vreemd dat minister Verhagen al vrij snel laat weten dat hij eerst het onderzoek van Israël wil afwachten. Ook de grootste sponsor van Israël ? de Verenigde Staten ? wil het onderzoek van Israël afwachten (via).

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mogen we Obama nog prijzen?

Obama tijdens de inauguratie (Foto: Flickr/Kaptain Krispy Kreme)

Het zit Obama niet mee. Hij kan toch minder dan we hadden gehoopt. Hij staat machteloos aan de kant van het olielek in de Golf van Mexico dat BP alsmaar niet weet te dichten. Na zijn rol in Kopenhagen, eind vorig jaar op de milieutop, kan hij nu de ‘Nobelprijs voor milieu’ zeker wel vergeten.

En met mensenrechten stelt de Amerikaanse president ook teleur. In de buurt van het olielek ligt namelijk nog een ander pijnpunt: Guantánamo Bay. Een van zijn, vooral in Europa met vreugde ontvangen, beloftes twee jaar terug betrof de sluiting van deze illegale gevangenis van met Al Qaida geassociëerde islamieten. De wederrechtelijkheid van dit nu al bijna tien jaar bestaande concentratiekamp waar mensen zonder proces of concrete aanklacht gevangen worden gehouden is vele bondgenoten een doorn in het oog. De geloofwaardigheid van de Verenigde Staten als wereldwijde behoeder van vrijheid en democratie wordt er zeer ernstig door aangetast. En daarmee ook het optreden in Irak en Afghanistan. En de geloofwaardigheid van Obama die in zijn campagne Guantánamo Bay beloofde binnen één jaar te sluiten loopt hierdoor aanzienlijke schade op.

Vorige week vroeg UNICEF aandacht voor de zaak van een van de Guantánamo-gevangenen, een voormalige ‘kindsoldaat’ uit Afghanistan. De inmiddels 23-jarige Omar Khadr, die de Canadese nationaliteit heeft, werd in 2002 als vijftienjarige gearresteerd en gedeporteerd naar Guantánamo Bay. Hij is de zoon van een gedode financier van Al-Qaida. Volgens UNICEF is de rechtszaak strijdig met internationale verdragen over de rechten van het kind. Een kind moet eerder als slachtoffer dan als dader worden gezien in een oorlog. De verantwoordelijke volwassenen zou men moeten oppakken en veroordelen. Kinderen verdienen in oorlogssituaties bescherming en geen vervolging. Het proces dat de VS nu tegen Khadr aanspannen is daarom een gevaarlijk precedent, volgens UNICEF. Ook dat kan Obama aangerekend worden. Voorlopig kunnen we constateren dat hij op het punt van mensenrechten minder gevoelig is voor buitenlandse druk dan de autoritaire leider van een arm Afrikaans land.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Gaan moslims stemmen?

[qvdd]

“Het is een marginale organisatie die niet echt serieus te nemen is. Het is in ons belang dat de achterban volop meedoet aan de verkiezingen. Wij zouden heel erg blij zijn als die massaal naar de stembus gaat en zijn stem laat horen.”

Rasit Bal van het Contactorgaan Moslims en Overheid reageert op de oproep van Hizb ut-Tahrir om niet te gaan stemmen. Volgens laatstgenoemde zou dat “het kwaad niet […] tegenhouden”.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende