Tegengaan islamisering geen doelstelling?

Afgelopen week werd een motie aangenomen die benadrukt dat iedereen in ons land gelijk behandeld dient te worden. Alleen de usual suspect PVV en de SGP (!) stemden tegen. Hieronder de laatste twee paragrafen van de motie: overwegende, dat maatregelen, en in het bijzonder die maatregelen die asiel, immigratie, gezinsmigratie, inburgering en diversiteitbeleid betreffen, gericht zijn op het uitbannen van misbruik en misstanden en niet mogen leiden tot ongelijkwaardige behandeling van mensen, verzoekt de regering in woord en daad uit te dragen dat het tegengaan van islamisering geen doelstelling van beleid is.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Zeldzame metalen

[qvdd]

Foreign Minister Yang clarified that China has no intention of withholding these minerals.

Na een bezoek van Hillary Clinton, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, krabbelt China terug en belooft de export van zeldzame metalen niet te verminderen. Vorige week beweerde China nog de export te moeten verminderen om meer voor de eigen industrie te houden. Is die handelsoorlog nou al begonnen of niet?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gayscene handhaaft don’t-ask-don’t-tell

[speld]

Duidelijk homo, maar ook echt matroos? (Foto: Flickr/Toni Kaarttinen)

De Amerikaanse gayscene handhaaft het principe don’t ask, don’t tell voor homoseksuelen met een militair beroep. Volgens dit principe worden soldaten binnen de homowereld getolereerd, mits ze niet openlijk uitkomen voor hun militaire achtergrond. Militarisme ligt nog altijd gevoelig binnen de homoseksuele subcultuur in de Verenigde Staten. De regering van president Obama wilde het huidige beleid versoepelen, maar een federaal hof van beroep bepaalde gisteren dat het don’t-ask-don’t-tell-beleid mag blijven bestaan.

Het principe wordt gehandhaafd omdat militairen die openlijk zouden uitkomen voor hun beroep een bedreiging zouden vormen voor de moraal, de goede orde, discipline en de cohesie van de gemeenschap. “Uit gesprekken blijkt dat homo’s zich simpelweg anders gaan gedragen wanneer ze het gevoel hebben dat er militairen in de buurt zijn. Neem nu de gay pride events, waar veel, kleurrijk en uitbundig wordt gedanst. Er zijn diverse aanwijzingen dat dansen in het bijzijn van militairen, gewild of ongewild, zal veranderen in militant gemarcheer. Dat druist in tegen alles waar we voor staan. Een gay pride met Rammstein, dat is niet wat we moeten willen.”

Verschillende militaire belangengroepen ijveren al jaren voor meer acceptatie binnen de gayscene. Zij claimen dat het in het landsbelang is om uit te komen voor hun beroepsgroep in de homowereld. Te denken valt aan workshops en kennismakingsmiddagen, om zo te laten zien dat militairen ‘ook gewoon mensen zijn’. “Door kennismaking neem je de angst weg en haal je het onderwerp uit de taboesfeer. Ook het legeruniform moet openlijk erkend worden in deze gesloten gemeenschap,” aldus de woordvoerder.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Verkiezingen VS (Deel 1): Moddergooien en handreiken

Democratic donkey (Plaatje: Wikimedia Commons/Homas Nast)

Volgende week dinsdag 2 november worden in Amerika de Midterm Elections gehouden, de tussentijdse verkiezingen waarbij alle zetels in het Huis van Afgevaardigden en 37 van de 100 senatoren verkiesbaar zijn. De partij van de zittende president verliest bijna altijd zetels bij een tussentijdse verkiezing. De vraag is alleen: hoeveel en kunnen ze hun meerderheid behouden? Op het moment dat ik dit schrijf is vrij zeker dat de Republikeinen in het Huis de meerderheid krijgen (minimaal 218 zetels) en een kans van 20% dat ze meer dan 50 zetels in de Senaat halen.

Dit verlies gaat gevolgen hebben – niet alleen omdat de Democraten dan een minderheid hebben en zullen moeten onderhandelen met de Republikeinen – maar ook omdat de partij die de meerderheid heeft het voorzitterschap krijgt en de agenda kan bepalen. Wat de Republikeinen op die agenda willen zetten is van begin af aan duidelijk geweest. Zoals Rush Limbaugh van begin af aan heeft beweerd: zij willen dat Obama mislukt. Het lijkt er op dat het een herhaling wordt van 1994 toen de Republikeinen halverwege de eerste regeerperiode van Clinton ook met een forse meerderheid wonnen.

Moddergooien naar Democraten
De Republikeinen gebruikten hun overwicht in 1994 om de president zo veel mogelijk dwars te zitten: partijbelang gaat vóór landsbelang. Net als in de jaren ’90 zullen ze ook nu zoveel mogelijk – vaak volstrekt belachelijke onderzoeken proberen te starten. Een korte terugblik:

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De droom van het dualisme

Nu de mooiste analyses bij het debat over de regeringsverklaring al gemaakt zijn door Tom Louwerse (verschilt het taalgebruik van Balkenende en Rutte? En wat zijn de patronen in het stemgedrag in de eerste stemmingen met dit nieuwe kabinet?) rest mij niets anders dan een inhoudelijke analyse te geven van het eerste optreden van het Kabinet-Rutte, zijn gedoogpartner Wilders en oppositie.

De formatie van het minderheidskabinet was in mijn ogen een mogelijkheid om de traditionele tegenstelling tussen oppositie en coalitie te overwinnen. Een mogelijkheid voor dualistischere politiek. De progressieve partijen, GroenLinks, D66 en de ChristenUnie, zouden het CDA en de VVD kunnen overhalen om socialer en groener beleid te maken: papaverlof, AOW-leeftijd, innovatie, dierenwelzijn, ontslagrecht noem maar op. De echte beslissingen zouden kunnen worden overgelaten aan de Tweede Kamer.

Er is in de Nederlandse politiek traditioneel een sterke tegenstelling tussen de coalitie en de oppositie. Dat noemen wij zelf in Nederland monisme. De coalitie steunt de ministersploeg en hun plannen door en door. De ideeën van de oppositie komen er nooit doorheen, onafhankelijk van de kwaliteit, omdat de coalitie en bloc tegenstemt. Alle belangrijke beslissingen worden vooraf genomen door de coalitie, en zo wordt het parlement uitgeschakeld. Een minderheidskabinet zou een mogelijkheid kunnen zijn voor nieuwe dualistischere verhoudingen. Een minderheidskabinet moet voortdurend voor haar voorstellen op zoek gaan naar meerderheden. Dit schept de mogelijkheid van wisselende meerderheden en laat ruimte voor initiatieven van oppositiepartijen. In deze verhoudingen zouden argumenten kunnen tellen en niet de vraag of een voorstel wordt gedaan door een coalitie- of een oppositiepartij.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GeenStijl of GeenCommentaar?

Deze bijdrage aan het open podium is van Erik (website)

In de diskussie naar aanleiding van Quote van de Dag: Haatcampagne Ferrier? zei Painted Bird in reaktie 23:

Vraag me af wat er met GC gebeurt. Zelfs het links benoemen van ingenomen standpunten was ooit al kwalijk. Nu hebben we een Linkse Kerk en een Likoed Nederland die hier volop de ruimte krijgen. De sukkeltjes van iedere klas. Zou een intelligent tegengeluid hier dezelfde ruimte krijgen?”

Terwijl ik met ’t tweede deel van mijn reaktie daarop bezig was, vroeg ik me af of dit niet op zichzelf een gedachtenwisseling waardig zou zijn. Daarom heb ik mijn reakties maar omgewerkt tot een opiniestukje.

Die tegengeluiden zijn namelijk ‘t probleem niet, d’r zijn altijd wel weer andere sukkels (zoals ik) die dat soort onzin niet onweersproken kunnen laten. Hoewel ik ‘t ondertussen wel een beetje moe begin te worden.

Wat er jammer aan is, is dat iedere diskussie waar ze zich in mengen zo snel off-topic raakt en daarna steeds weer over dezelfde dingen gaat. En dat is vooral jammer omdat daardoor de on-topic diskussie ondersneeuwt. En ik waardeer juist ook de artikelen en diskussies over zaken waar ik zelf weinig van weet. Dat lijkt me ook de bedoeling van sites als GeenCommentaar, dat je kunt meepraten waar je denkt iets te kunnen bijdragen, daarbij ook ’t risiko lopend je mening te moeten bijstellen, en tegelijkertijd ook gaat nadenken over zaken die aan je aandacht zijn ontsnapt of waarvan je zelf niet zoveel verstand hebt, zonder dat je aan die diskussies meer bijdraagt dan een enkele vraag, opmerking of kwinkslag -of zelfs niets.
Zolang de diskussie on-topic blijft, kan een tegengeluid ervoor zorgen dat je echt aan ‘t denken wordt gezet en je als deelnemer aan of als volger van de diskussie tot nieuwe of scherpere inzichten komt.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Rally to restore sanity

Rally to restore sanity

Amerikaanse komiek organiseert demonstratie voor terugkeer van het gezonde verstand in de politiek. Hij krijgt navolging in andere delen van de wereld, naar het schijnt ook in Amsterdam (al kan ik daarvan nergens een bevestiging vinden).

Vorige Volgende