Duopolie | Het Kaaimankrijk der Nedeilanden

Het meest opzienbarende aan Starbucks’ beslissing vorige week om haar hoofdkantoor van Nederland naar het Verenigd Koninkrijk over te hevelen was dat Starbucks überhaupt een hoofdkwartier in Nederland had. In diverse media rakelde dit de discussie over Nederland als belastingparadijs weer op. Eigenlijk is er niet zo heel veel om discussie over voeren. Dit rapport van de ngo SOMO uit 2006 toont overduidelijk aan dat wij een belastingparadijs zijn. Nederland is weliswaar niet helemaal vergelijkbaar met bijvoorbeeld de Kaaimaneilanden, die bij gebrek aan een eigen economie eenvoudigweg nauwelijks kapitaalbelastingen heffen, maar Nederland heeft bewust mazen in haar fiscale wetgeving die het mogelijk maken om door middel van boekhoudkundige trucs (zoals de welluidende 'Dutch sandwich') een fractie van die 25% te betalen, zonder echt economisch actief te zijn in Nederland.

Door: Foto: Duopolie

Quote du jour | Nul procent

Een rente van nul procent is voor mij geen harde ondergrens.

President van de Nederlandsche Bank, Klaas Knot, reageert op de extreem lage inflatie in de eurozone, die zo langzamerhand richting problematische deflatie begint te gaan.

En dat terwijl – deels uit politieke motieven – bankiers de afgelopen jaren voortdurend voor inflatie hebben gewaarschuwd. In de woorden van Paul Krugman:

The point, however, is that inflation obsession has persisted, year after year, even as events have refuted its supposed justifications. And this tells us that something more than bad analysis is at work. At a fundamental level, it’s political. […]

The overall picture is that most conservatives are inflation obsessives, and nearly all inflation obsessives are conservative.

Why is this the case? In part it reflects the belief that the government should never seek to mitigate economic pain, because the private sector always knows best. […]

The flip side of this antigovernment attitude is the conviction that any attempt to boost the economy, whether fiscal or monetary, must produce disastrous results — Zimbabwe, here we come! And this conviction is so strong that it persists no matter how wrong it has been, year after year.

Finally, all this ties in with a predilection for acting tough and inflicting punishment whatever the economic conditions. The British journalist William Keegan once described this as “sado-monetarism,” and it’s very much alive today.

Foto: Jeroen Mul (cc)

Wat is er loos bij Vereniging Eigen Huis?

ACHTERGROND - De Vereniging Eigen Huis heeft twee petten op: die van onafhankelijk consumentenorganisatie en die van commerciële marktpartij. Dit gaat bijzonder slecht samen.

Afgelopen week kwam Vereniging Eigen Huis (VEH) tweemaal negatief in het nieuws omdat de boodschap met opgeheven vingertje waarvan je ze van TV kent niet aansluit bij hun eigen praktijken. Eerst hing Wegwijs de conclusie van de consumentenbond aan de grote klok dat mensen met een VEH-hypotheek hun restschuld niet kunnen meefinancieren (in tegenstelling tot bijvoorbeeld bij SNS), terwijl dit zogenaamd een strijdpunt zou zijn van VEH. Later deed De Telegraaf daar een schepje bovenop door bekend te maken dat VEH onjuiste communicatie voert over de kosten voor een hypotheekadvies. Maar nu het onderwerp op tafel ligt wil ik er toch ook wel een en ander aan toevoegen.

Hoezo, onafhankelijk hypotheekadvies?

Even een stapje terug. Vereniging Eigen Huis heeft dus een alliantie met FBTO (Achmea) met betrekking tot de verkoop van hypotheken. Nog even los van het feit dat dat die hypotheek, in tegenstelling tot bijvoorbeeld SNS, de meefinanciering van restschulden niet in de voorwaarden heeft staan, hoe kan VEH zichzelf als ‘onafhankelijk hypotheekadviseur’ profileren op haar website? En hoe durf je dan een ‘onafhankelijk’ koopadvies met betrekking tot Achmea in je persbericht te zetten? En hoe durft oprichter en oud directeur van VEH in een interview met de Volkskrant dan de zwarte Piet voor te hoge schulden te leggen bij ‘zogenaamd onafhankelijk hypotheekadviseurs’:

Foto: tangi bertin (cc)

Klassenstrijd in Silicon Valley

ELDERS - Ook hoog opgeleide specialisten worden tegenwoordig het slachtoffer van de klassenstrijd van de 1%.

In de VS hebben 64.000 (voormalige) werknemers van tech-bedrijven als Apple, Google, Intel en Adobe deze bedrijven aangeklaagd wegens het maken van onderlinge afspraken om elkaars werknemers niet in dienst te nemen en daarnaast de lonen van hun werknemers te beperken. De deelnemers aan dit class action lawsuit eisen een totale vergoeding van drie miljard dollar.

De werkelijke schaal van deze praktijken was nog een stuk omvangrijker: naar schatting werden honderdduizend werknemers getroffen die meer dan negen miljard dollar aan inkomsten misliepen.

Negen miljard dollar is serieus geld.

Oorspronkelijk was dan ook de federale overheid bij deze zaak betrokken. Een rechtszaak tegen zes bedrijven – Adobe, Apple, Google, Intel, Intuit en Pixar – werd echter al in 2010 geschikt nadat deze ondernemingen beloofden een einde aan hun onderlinge afspraken te maken.

Met andere woorden: maak marktverstorende afspraken waardoor honderdduizend werknemers negen miljard dollar mislopen, en je komt, in strafrechtelijke zin, weg met een waarschuwing en een belofte het voorlopig (vijf jaar) niet meer te doen.

Maar waarom geen gevangenisstraf? Criminelen zijn voor heel wat minder het gevang in gedraaid.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

‘Rusland op rand van recessie’

Afgaande op economische indicatoren, lijkt Poetin wel degelijk een prijs te betalen voor de annexatie van de Krim en zijn gerotzooi in Oekraïne, schrijft zakenblad Forbes.

Enkele recente ontwikkelingen op een rij:

Earlier […] Standard and Poor’s cut Russia’s sovereign debt rating one step to BBB-, the lowest investment grade and one level above “junk” status. […] S&P based its decision on slowing economic growth, geopolitical tensions, and capital flight that reached $70 billion(!) in just the first quarter. […]

Another indiction of just how seriously the Russian economy is deteriorating was provided by the Russian Central Bank. At a previously scheduled meeting, it raised its key interest rate from 7 percent to 7.5 percent citing rouble weakness and high inflation risks. […]

And amidst all of the bad press, Russia’s stock and currency markets are still reeling. […]

Inflation is above-target and increasing. Capital flight is near an all-time high and is also increasing. Already-low levels of domestic investment are falling. It doesn’t matter where you look in Russia’s eocnomy, there just isn’t anything to counterbalance the weakness in the ruble of the sell-off in the MICEX. Things are falling apart, and unless there’s a dramatic de-escalation of the situation in Ukraine this has the chance to turn into a genuine rout.

Foto: Duopolie

Duopolie | Predator

COLUMN - In België concurreert Albert Heijn oneerlijk, tenminste volgens concurrenten. Zij zijn niet blij met de lage inkoopprijzen die Albert Heijn afdwingt en de lage prijzen die de supermarkt hierdoor aan de consument doorberekent. Premier Kris Peeters heeft Albert Heijn er inmiddels op aangesproken en de supermarkt heeft beloofd zich voortaan aan een vrijwillige Belgische gedragscode voor eerlijke handelspraktijken te houden.

Het is niet de eerste keer dat politiek zich bemoeit met oneerlijke concurrentie en het zal ook niet de laatste keer zijn. De Sherman Act uit 1890, die de basis legde voor mededingingswetgeving in de VS, kwam bijvoorbeeld deels tot stand doordat kleine bedrijven klaagden dat grotere bedrijven ze de markt uit drukten met lage prijzen.

Je kunt je hierbij afvragen wat er precies mis is met lage prijzen. In principe verwacht je dat lage prijzen vooral goed zijn voor de consument, en dus de welvaart verhogen. Problemen ontstaan pas wanneer concurrenten failliet gaan en er nog maar één bedrijf overblijft dat vervolgens hogere prijzen kan voeren. Deze strategie, waarbij een bedrijf prijzen voert onder de kostprijs om concurrenten de markt uit te drukken, wordt wel predatory pricing genoemd en heeft een dubieuze reputatie in de economische literatuur.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Maak een einde aan de stage/werkervaringsplek!

Werkervaringsplekken vergroten immers de economische ongelijkheid:

We’ve all seen them: Ads for unpaid internships can be found on billboards and listservs across the country. Every posting uses a different euphemism to justify offering full-time work for no pay, but there’s something they all forget to write: “Poor people need not apply.”

Every single time you see a posting for an unpaid internship, you’re seeing a posting that’s only open to people who can afford to work for free. In countless industries, from film-making to public policy, entry-level jobs have disappeared, replaced by unpaid internships. These unpaid and unregulated positions drive down wages across the whole economy, and prevent anyone without economic privilege from getting ahead. […]

SP wil private schuldenproblematiek aanpakken

Nu.nl:

Het kabinet moet veel meer doen om de enorme schuldenberg van burgers te verminderen. […]

Merkies wil dat er een ‘schuldentoets’ komt: bij elke wet die het kabinet wil invoeren moet worden gekeken wat de invloed is op de schulden van burgers. […]

Hij wijst erop dat de rijkste 10 procent van de Nederlanders een vermogen heeft van meer dan 700 miljard, terwijl de onderste 10 procent inmiddels voor 43 miljard euro in de schulden zit.

Het aanpakken van de private schuldenberg is volgens de SP ook economisch gezien verstandig. ”Mensen die in financiële nood verkeren, besteden nu eenmaal minder.”

Nederlandse inkomens afgelopen jaar 6% gedaald

Trouw:

Nederlandse werknemers verdienden vorig jaar gemiddeld 6 procent minder dan in 2012. […]

Er zijn volgens de opstellers van het rapport meerdere redenen voor de loondaling aan te wijzen. Zo telde 2013 meer jonge goedkope flexwerkers. Ontslagen werknemers namen in een nieuwe baan genoegen met minder loon en nogal wat ouderen met relatief hoge lonen verlieten de arbeidsmarkt. Mogelijk werden ook werknemers onder de cao betaald.

Goed voor onze concurrentiepositie!

Thomas Piketty: ‘Ongelijkheid is gevaarlijk’

INTERVIEW - Krijgt het kapitaal krijgt (weer) de schuld? In zijn boek “Capital in the twenty-first century” over de toenemende financiële ongelijkheid, voorspelt de Franse econoom Thomas Piketty dat de gevolgen daarvan desastreus zijn, vooral voor arme landen. Maar in somberheid vervallen hoeft niet. ‘Mijn data laten juist zien dat ongelijkheid geen natuurwet van het kapitalisme is,’ zegt hij in een interview met OneWorld.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende