Blauw. Behalve één van de primaire kleuren in uw beeldscherm, is blauw alom aanwezig in beeldende kunst. Als water, lucht en in sneeuw en ijs. Als symbool voor harmonie, trouw, oneindigheid en ook voor kou of verdriet. Als het blauwe uur, favoriet dagdeel van fotografen. Kunstenaars genoeg, die hun blauwe periode kennen. Van Vincent van Gogh (1889 – 1890) tot Picasso (1901 – 1904), van Yves Klein tot Jan Fabres Bic-kunst (de jaren van het uur blauw). Vandaag kunst waarin blauw prominent aanwezig is. Onder de honderden schilderijen die Claude Monet maakte van vijvers met waterlelies, komen vele tinten blauw voor. Claude Monet – Waterlelies,1915. Henri Matisse’s blik door het raam geeft uiteraard uitzicht op blauw, maar hij is ook bekend van zijn gestileerde, blauwe dames.
Duane Eddy & The Rebels spelen de originele versie van Peter Gunn, door Henry “Pink Panther” Mancini. Duane is de uitvinder van de zwaar trillende bassnaar, die dit nummer uit duizenden herkenbaar maakt en waardoor het ruim 65 jaar na dato nog staat als een huis.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
DATA - Eergisteren werden de jaarcijfers van het NVPI gepresenteerd. Onderdeel daarvan zijn de cijfers over de Nederlandse muziekindustrie. En die waren opnieuw slechter dan het jaar ervoor.
Als we het verloop vanaf 1991 in kaart brengen, is duidelijk dat er sprake is van een niet te stuiten neergang.
Eerst even de cijfers op een rij:
De daling is duidelijk. Na de redelijke jaren negentig gaat het snel bergafwaarts.
Hierbij moeten wel een paar aantekeningen gemaakt worden.
Ten eerste zitten in de cijfers vanaf 2002 ook de muziekvideo’s en dvd’s. Daarvoor nog niet.
Ten tweede zijn ze bij het NVPI overgegaan op een andere bepaling van de omzet in 2012. Daarom zit 2012 zowel met de oude methodiek als de nieuwe methodiek in de grafiek. Maar dat geeft een trendbreuk. NVPI geeft in haar laatste persbericht wel aan dat de huidige omzet (iets meer dan €127 miljoen) gelijk staat met €189 miljoen in de oude berekening. Dat suggereert dus een stabilisatie.
Dat laatste is natuurlijk niet helemaal correct. Er bestaat ook nog zoiets als inflatie. Gelijkblijvende inkomsten bij inflatie betekent dus eigenlijk daling.
Daarom ook maar even de hele omzetontwikkeling voor inflatie gecorrigeerd en visueel gemaakt. De neergang is dan helemaal duidelijk.
Data via: Datagraver
COLUMN - Waarom zou je boeken lezen? Daarover las ik dit weekeinde twee volkomen tegenovergestelde beschouwingen – een van een schrijver en een van twee populaire media psychologen.
De schrijver was Christiaan Weijts in zijn column in De Groene (€) vraagt hij zich af hoe het komt dat moderne romanciers schrijven alsof het modernisme nooit heeft bestaan. Woolf, Proust, Joyce, het zijn ‘onnavolgbare eilanden’ gebleven, terwijl bijvoorbeeld de beeldende kunst sinds Matisse en Picasso onherroepelijk veranderd is.
Hoe komt dat? Misschien, schrijft Weijts, wordt de literatuur niet werkelijk als kunstvorm gezien. Er worden sinds het kubisme nog steeds “landschappen en bloemstukken” geschilderd, maar die worden niet meer als kunst gezien. Terwijl het realisme in de roman ook na Paul van Ostayen nog steeds “op het plankje literatuur” wordt geplaatst.
Maar waarom zou dat dan zo zijn? Dat vertelt Weijts niet.
Een voor de hand liggende verklaring lijkt mij dat de literatuur op een heel ander economisch model gebaseerd is dan de beeldende kunst. Een kunstenaar heeft maar één rijke fijnproever nodig om zeer veel geld te kunnen verdienen, maar een schrijver moet honderdduizenden kopers over de streep trekken. Dat maakt de literatuur, lijkt mij, vanzelf een veel behoudender kunstvorm. (Of in ieder geval de romankunst; aan de dichtkunst, die toch niemand leest, is het modernisme zeker niet voorbijgegaan.)
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Fedayi Pacha is een Franse dj met zo te horen Arabische roots. De muziek ligt wat in de lijn van Badawi, die eerder voorbij kwam bij Closing Time.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
DATA - De revival van de LP mag dan af en toe in het nieuws komen, eigenlijk loopt het tijdperk van de fysieke geluidsdragers simpelweg ten einde. Het bliepje van de LP’s kan de trend niet breken.
Naar aanleiding van de teleurstellende omzetcijfers van de Nederlandse muziekindustrie hebben ee de cijfers vanaf 1975 bij elkaar gesprokkeld en de geluidsdragers netjes gestapeld. LP’s onderop, dan de cassette’s, de CD’s en ten slotte de singels (digitaal en analoog op 1 hoop).
Vrijdag hadden we wat discussie of Tryo ska mocht heten. Om het nog wat gecompliceerder te maken spelen The Gaylads vanavond een potje rocksteady, een van ska afgeleide stijl met Amerikaanse soul-invloeden.
We blijven even in Mediterrane sferen, deze keer met Luz Casal, die helemaal klinkt zoals je verwacht van een zangeres uit Asturië. Op dat trompetje na dan.
Hindi Zahra is een Marokkaanse singer/songwriter, woonachtig in Parijs. Haar muziek klinkt meer als een bar in het Quartier Latin dan als de soukhs van Fez.
Na een hele dag lentezon wilt u ska uit Frankrijk, dus krijgt u ska uit Frankrijk. De mannen van Tryo houden de sfeer er goed in, terwijl ze hun antifascistische ecoboodschap brengen. Als u wilt, gaan ze hier nog even verder.
Proverb (1995), een compositie van Steve Reich voor drie sopranen, twee tenoren, twee vibrafoons en twee elektrische orgels. De tekst is een citaat van taalfilosoof Ludwig Wittgenstein: “How small a thought it takes to fill a whole life!”
U heeft ze vast al eens eerder gezien: The Ukulele Orchestra of Great Britain. Hier met Nirvana’s ‘Smells like teen spirit’. Enigszins jammer dat het orkest van kleine gitaartjes er ook bij zingt. Het nummer is ook door een strijkkwartet gecoverd. En wat te denken van deze brassband? Afijn, de covers in totaal andere bezettingen dan het origineel, zijn talrijk.
Vanavond bij ons dus op ukeleles. Ook omdat dit “orkest” verdraaid goed is.