Een foto van een moment tijdens de jaarwisseling in Manchester kreeg veel aandacht op sociale media. Menigeen vond het tafereel welhaast kunst, omdat er zoveel op te zien was. De feestelijke werkelijkheid als kunst. Schilderijen waarop veel te zien is van feestelijke decadentie, zijn zo oud als de weg naar Rome. Thomas Couture - Romains de la décadence, 1847. Gaat het op het ene schilderij er liederlijk en vrolijk aan toe, op een ander is het lamgedronken treurigheid al om.
Ik keer nog regelmatig terug naar het werk van Depeche Mode begin jaren negentig. Niet uit nostalgie, maar vanwege de donkere toonzetting die producer en geluidstechnicus Mark “Flood” Ellis op de plaat weet te krijgen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
COLUMN - Noem me naïef, een wegkijker, of een lid van de laffe elite, maar ik vind dat we mooie tijden beleven met al die mensen die hiernaartoe komen.
Natuurlijk, het is vreselijk voor de mensen die huis en haard hebben moeten verlaten en dan hier de kilte tegenkomen van het klimaat en van de mensen. Maar het worden mooie tijden voor de Nederlandse samenleving en voor onze cultuur. Nieuw bloed! Al die interessante nieuwe mensen erbij, met een nieuwe kijk op de wereld, en op ons en op ons land! De onvoorspelbare nieuwe manieren waarop onze taal en cultuur kunnen groeien!
Iemand van het Leids Universitair Medisch Centrum organiseert sinds kort een wekelijkse lezingenreeks voor de hoger opgeleiden onder de vluchtelingen die in gebouwen van de universiteit worden opgevangen. Ik mocht er deze week een praatje geven (een heel algemeen praatje, ‘over menselijke taal’), en ik was onder de indruk van de intelligentie, de leergierigheid, de bereidheid om in discussie te gaan van de mensen die daar zaten. Die mannen en vrouwen uit allerlei landen deden het op geen enkele manier slechter dan de Nederlandse studenten.
Op zijn minst waren ze minder verveeld. Zij geloofden nog in iets waar ik ook hartstochtelijk – naïef, wegkijkerig, elitair – in geloof: kennis en begrip; discussie en hunkering naar geestelijke groei en ontwikkeling. Na afloop kwamen er een paar ingenieurs me ongeveer smeken om tips over hoe een bepaald probleem aan te pakken waar ze nooit eerder voor hadden gestaan – het leren van een vreemde taal, het Nederlands.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De eerste keer dat ik van The Durutti Column hoorde, was in de film 24 Hour Party People (2002), over de opkomst en ondergang van de Manchester muziekscene in de jaren tachtig. Van postpunk tot house.
Spil in het web is televisiepresentator, platenbaas en nachtclubeigenaar Tony Wilson, die een scherp oog heeft voor bands die hun tijd vooruit zijn, zoals Joy Division en The Durutti Column.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Ik heb het over het algemeen niet zo op covers, tenzij de artiest in kwestie er echt iets heel anders van weet te maken.
En dat is hier gebeurd. (klik hier voor het origineel)
Acteur Alan Rickman overleden.
Coldcut geldt als een pioniersband op het gebied van electro/dance/triphop. Ze bestaan sinds de jaren 80 van de vorige eeuw.
The Irresistible Force, nog zo’n danceclubje dat ongeveer gelijktijdig begon, deed een remix van een van hun nummers, want zo doen ze dat in electroland; iedereen maakt van iedereens nummers weer iets anders. In dit geval leverde het een mooie uitgesponnen ambient “chillout remix” op.
James Blackshaw is een fingerpicker. Deze stijl van gitaarspelen levert vaak een erg rijk geluid op. Het wordt veel gebruikt in Noord Amerikaanse blues en traditionele muziek. Op het filmpje is duidelijk te zien dat Blackshaw vooral z’n nagels gebruikt om de snaren te beroeren.
De wereld reageerde vanochtend geschokt op het bericht dat David Bowie op 69-jarige leeftijd is overleden aan kanker.
Getuige zijn laatste single was hij er zelf nogal laconiek onder.
]
Naast zijn werk voor Monty Python werkte Eric Idle in de jaren zeventig met Neil Innes aan een televisiefilm over The Rutles, een fictieve popband die tien jaar eerder de wereld aan zijn voeten zou hebben gehad en verdacht veel leek op The Beatles. Het was een van de eerste mockumentaires.
Er zijn meer parodieën geweest op de Fab Four, maar “All You Need Is Cash” is met opvallend veel liefde gemaakt en blijft goed voor een glimlach. Los daarvan maakten The Rutles alleszins verdraagbare muziek, zoals bovenstaande, onherstelbaar verbeterde versie van “I Am The Walrus”.
Vassar Clements was een bluegrass violist, die meer dan vijftig jaar op het podium stond. Soms met een eigen band, soms met andermans band, als er maar behoefte was aan een virtuoze violist. Bovenstaand nummer van zijn hand vormt ook de basis voor de grootste hit van een band waar Clements niet in zat, de Charlie Daniels Band, The Devil went down to Georgia.
Prettig gestoord, zo mogen we MC Itsuka en DJ Gonchi van Charisma.com wel noemen. Angstaanjagend, wordt ook wel gezegd. Enfin, het komt allemaal bij elkaar in bovenstaande elektrorap-clip.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.