Angst dat onze cultuur en traditie onder de voet gelopen worden door de komst van al die asielzoekers. Angst dat onze kinderen niet meer veilig zijn. Angst dat onze ouderen niet meer veilig over straat kunnen. Angst dat onze voorzieningen minder worden. Angst dat onze huizen ingepikt worden. Angst dat onze vrijheden verdwijnen... Ooit was dit een trots en fier land! Stel je toch eens voor dat we alleen maar bang zouden zijn voor het water en het de schuld van alles zouden geven. Nee, we deden er wat aan. We bouwden een land op en gaven het water een plek. Voor welke traditie en cultuur sta je als je alleen maar angstig bent? Een sterke cultuur hoef je niet te verdedigen, die werkt aanstekelijk. Vanuit een sterke cultuur pak je problemen zo snel mogelijk aan en keer je ze ten goede. Vanuit een sterke cultuur ga je onpopulaire maatregelen niet uit de weg maar maak je er het beste van. En dan ga je niet de beslissers bedreigen, want dat bedreigt de democratie. En dat laatste is ook onderdeel van onze cultuur. Kom op! Help mee de problemen zo snel mogelijk op te lossen in plaats van ze op het bordje van iemand anders te leggen.
Het Britse Metronomy maakt hedendaagse jarentachtigmuziek. Muziek en video hebben niet bijster veel om het lijf (/seth), dus precies goed voor de vrijdagavond.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
DATA - De beloning van directeuren van Goede Doelen verhit regelmatig de gemoederen. De ontwikkeling van die salarissen blijft de laatste zeven jaar echter min of meer gelijke tred houden met de inflatie. Dit blijkt uit de update van het onderzoek naar de beloning bij 30 grote Goede Doelen in Nederland.
Twee jaar geleden presenteerden we voor het eerst de studie naar de salarisontwikkeling. Toen leek er een sterke afvlakking te zijn van de ontwikkeling. De laatste twee jaar geeft weer een lichte stijging te zien. Die wijkt echter nauwelijks af van de inflatie.
Het hoogste bruto salaris (inclusief vakantietoeslag en 13e maand) vonden we in 2014 bij het Prins Bernhard Cultuurfonds. De directeur daar ontving € 157.879.
De directeur van Compassion, die ook fulltime werkt, ontving het minst: € 70.815.
Gemiddeld verdient een directeur € 115.000.
We hebben ook nog van 26 van de 30 Goede Doelen de totale bezoldiging bekeken. Dat is dus inclusief gratificaties, onkostenvergoedingen, lease-auto’s etc. De gegevens zijn maar vanaf 2010 beschikbaar. Daarin zit dezelfde trend.
Hier is het gemiddelde momenteel € 150.000. De hoogste beloning vinden we dit maal bij het Reumafonds met € 229.913 en de laagste bij Stichting AAP met € 86.874.
COLUMN - Ik had het beloofd aan de man die deze rubriek nu al meer dan 25 jaar (of zoiets) verzorgt. Ik had P.J. Cokema beloofd hem uit de brand te helpen. Ik had hem beloofd dat ik twee zondagen op rij Kunst op Zondag zal verzorgen. Deze zondag was de eerste. Ik heb gefaald. Althans, ik heb in die zin gefaald dat het mij niet gaat lukken om deze rubriek op een volwaardige manier te vullen. Op een halfslachtige manier gaat het overigens wel lukken. Daar bent u nu getuige van, mocht u nog niet zijn afgehaakt.
Het zit zo. Ik kwam met m’n planning in de knoei. Alhoewel, ik doe eigenlijk nooit aan planningen. Dan kun je er ook niet mee in de knoei komen. Het was dan ook bij manier van spreken. Het komt er in het kort op neer dat ik woensdagavond mij ineens herinnerde dat ik P.J. Cokema had beloofd om op twee zondagen zijn rubriek te verzorgen. Het loopt wel los, dacht ik bij m’n eigen, ik heb nog meer dan genoeg avonden om iets in elkaar te flansen. Maar ik was vergeten dat ik nog een ander stuk moest schrijven. En dat ik de meeste avonden niet in de gelegenheid zou zijn om achter mijn computer te kruipen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Alamaailman Vasarat is een Fins gezelschap dat al sinds 1997 bestaat. Ze maken een soort mix tussen metal, klezmer, jazz en volksmuziek.
Sarah Jaffe is een singer/songwriter uit Texas. Melancholiek, beetje hees, maar ook zelfbewust.
Gewoon een lekker indiepopliedje van Two Door Cinema Club, een trio uit Ierland.
ACHTERGROND - Uit angst voor boze reacties weigerde The Guardian de eerste dagen na de aanslagen in Parijs commentaar te plaatsen dat een verband legde tussen het westerse buitenlandbeleid en de aanslagen, dit stelt de ombudsman van de krant:
On the Opinion pages, one factor taken into consideration was timing – judging when readers would be willing to engage with an idea that in the first 24 hours after the attacks may have jarred. The idea that these horrific attacks have causes and that one of those causes may be the west’s policies is something that in the immediate aftermath might inspire anger. Three days later, it’s a point of view that should be heard.
OPINIE - CNN waant zich neutraal en heeft hun verslaggeefster Elise Labott daarom geschorst voor deze inderdaad niet erg neutrale ’tweet’:
Aanleiding voor Glenn Greenwald om een sterk stuk te schrijven over CNN’s wel erg selectieve toepassing van het principe van ‘neutraliteit’ en over de on- en waanzin van het doel van ‘journalistieke objectiviteit’ in het algemeen.
Tango with Lions is de band van Katerina Papachristou. Niet heel bekend buiten Griekenland, maar de moeite waard.
Tijdens de Brit Awards van 1992 leegde The KLF een machinegeweer op het publiek – met nepkogels weliswaar, maar de provocatie ging ver, zij het niet zo ver als het oorspronkelijk plan om schapenbloed te sproeien. De leden hieven ter plekke op het podium de band op, verwijderden alle muziek uit de catalogi en verbrandden een miljoen pond aan papiergeld dat ze met hun muziek verdiend hadden. Gelukkig zijn er nog opnamen, al klinkt het enigszins gedateerd, niet in het minst omdat de “Stadium House” nogal school heeft gemaakt.