Closing Time | Lemaitre
, door
Lemaitre is een duo uit Lillehammer dat tegenwoordig in Los Angeles woont. Hierboven een vrolijk deuntje met dito clip van hun jongste album.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Kunst op Zondag | 1000 + 1 in de eeuwigheid
, door
Ik kan duizend dingen bedenken waarom een kunstenaar ook maar iets doet. Maar ik kan slechts één handvol dingen bedenken waarom een kunstenaar zevenduizend eiken plant. Of duizend kraanvogels vouwt. Of duizend hamburgers op een vloer tentoonstelt.
In dat handjevol dreint één zin rond: gaat het misschien om de eeuwigheid?
Duizend dingen, zelfs al zijn dat dagen, zijn natuurlijk een peuleschil in de eeuwigheid. Excuses voor het cliché. Toch dringt de gedachte over eeuwigheid zich op bij duizendvoudige kunst, zich eindeloos herhalende kunst en reusachtige, monumentale kunst. Zijn dat nou pogingen duurzame kunst van naam te maken of niet?
De Letters van Utrecht is een poging een eeuwig evoluerend gedicht in de publieke ruimte te maken. Onder andere geïnspireerd door de 7000 eiken van Joseph Beuys en mede mogelijk gemaakt door publieksparticipatie.
Elke zaterdag, tussen 13.00 en 14.00 uur wordt een letter aan het gedicht toegevoegd. Op 23 februari 2018 is de duizendste letter te verwachten. De organisatoren hopen dat als Utrechters dit eeuwen blijven doen, zij “met de lijn van zinnen letters schrijven in de plattegrond van de veranderende stad”.
Hier een impressie van hoe zo’n “steentje bijdragen” er aan toe kan gaan.
Foto:
Verloren Oudheid
Esarhaddon (1) – Broederstrijd
, door
COLUMN - Het jaar is 681 v. Chr. Koning Sanherib (Sîn-ah-erib) van Assyrië wordt dood aangetroffen in de tempel naast zijn paleis te Nineveh. De vele messteken in zijn lijf laten geen twijfel bestaan over de doodsoorzaak. Naar de daders hoeft niet lang te worden gezocht. Sanherib’s zoons, Adrammelech (Arda-Mulišši) en Sharezer (Ešarra-uşur), komen openlijk uit voor hun betrokkenheid bij de moord op hun vader. Tegenover het volk van Nineveh verklaren ze dat ze de wil van de goden hebben uitgevoerd. Sanherib had zich met de verwoesting van de heilige stad Babylon acht jaar eerder de vloek van de goden op de hals gehaald. De enige manier om deze vloek op te heffen, was door hem te doden.
Naqi’a
Het nieuws van Sanherib’s dood bereikt ook Naqi’a, één van Sanherib’s Aramese concubines. Ruim dertig jaar lang had zij lief en leed met hem gedeeld. Onder al zijn vrouwen en concubines was er niet één waarvan Sanherib zoveel hield als van haar. Sanherib’s liefde voor haar stelde haar in staat om, ondanks haar Aramese achtergrond en haar status als concubine, een grote invloed uit te oefenen binnen het paleis. Zo slaagde ze er onder meer in om haar zoon, Esarhaddon (Aššur-ah-iddin), benoemd te krijgen tot kroonprins.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Closing Time | Lois Short
, door
Zoals bijna altijd bij Alan Lomax is de opname matig van kwaliteit. Lomax trok tenslotte maar wat rond met zijn cameraploeg, op zoek naar oude Amerikaanse volksmuziek, en maakte ter plekke opnamen als hij iemand thuis trof. Zoals Lois Short (1919-1984), die een liedje uit haar jeugd ten gehore brengt. Volgens haar vrienden kenden ze er honderden, misschien wel duizenden.
Geen bal op tv | Herman Brusselmans en Aafke Romeijn
, door
COLUMN - ‘Val dood’ heette de columnreeks die Herman Brusselmans ergens halverwege de jaren ’90 maakte voor de VPRO-radio. Elke donderdagavond, rond een uur of elf tijdens het Villa 65-programma van Fons Dellen, heide Herman Brusselmans iets of iemand de grond in. En wie het er niet mee eens was, kon dood vallen. Stukjes boordevol vrolijke haat en bloemrijke beledigingen, allemaal verteld met die kurkdroge, monotone tongval van de Mooie Jonge Oppergod der Vlaamse Letteren.
Het waren Brusselmans hoogtijdagen. Met zijn Ex-trilogie had hij het autobiografische absurdisme naar een hoogtepunt gebracht en nu was hij met de Guggenheimer-trilogie bezig heel bekend België en Nederland te kakken te zetten. En passant had hij met ‘Guggenheimer rook aan zijn neus’ (afkomstig uit Uitgeverij Guggenheimer) vermoedelijk de beste beginzin uit de hedendaagse literatuur geschreven. Ik vrat alles wat Brusselmans mij voorschotelde en het smaakte heerlijk.
Met Guggenheimer kon Brusselmans nog grover te zijn dan hij toch al was. Tot mijn grote vreugde. Maar het werd niet door iedereen gepikt. In het jaar 2000 werd Brusselmans door modeontwerpster Ann Demeulemeester voor het gerecht gesleept omdat Guggenheimer haar een ‘dwergpoliep met puitenogen en haar van op haar pruim tot op haar rug’ had genoemd. Dat Ann Demeulemeester dit destijds deed, werd door het literaire wereldje in de lage landen schandalig bevonden. Censuur! De autonomie van de kunstenaar was in gevaar! De vrijheid van meningsuiting bekneld! De enige die weigerde een steunbetuiging te ondertekenen, waren Gerard Reve en Joop Schafthuizen die het meer dan terecht vonden dat deze vuilbekkerij eens een keertje werd aangepakt. Ironisch genoeg was Herman Brusselmans een literaire nakomeling van Gerard Reve.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Closing Time | BANKS
, door
Jillian Rose Banks is een singer/songwriter uit Orange County, California. Denk daarbij niet aan een meisje met een gitaar. Dat is iets van vroeger. BANKS maakt duistere liedjes op hiphopritmes (maar omdat ze zingt in plaats van rapt, heet het r&b).
Closing Time | Acid Arab
, door
Acid Arab is een duo dj’s uit Parijs. Ze verkennen de ritmes van met name Noord-Afrika en vergroten die uit in milde techno. Zonder melodielijn erbij komen de ritmes extra tot hun recht.
Closing Time | Teacha Dee
, door
Damion Darrel Warren was tot 2012 leraar wiskunde, natuurkunde en ICT op een middelbare school in Montego Bay, Jamaica. Het jaar daarvoor was hij voor het eerst in Duitsland en dat beviel kennelijk zo dat hij zijn carrière als leraar eraan gaf om zich fulltime op de muziek te storten. En heel veel op toernee te gaan in Duitsland.
U ziet dat ook in bovenstaand clipje. Niks standaard reggaebeelden met tropische landschappen, arme maar blije kindertjes en wietdampen. Maar Teache Dee in een gewatteerde jas voor een neoklassieke beeldengroep in een of andere Teutoonse provinciestad.
Closing Time | APE
, door
“APE Records is a new kind of record label, with a new way of getting things done. Founded by Tamir Muskat (aka the “APE”) and Eyal Gruenberg, APE Records is a hybrid between a production house, a music label, and a branding company.”
Aldus de twee mannen zelf op hun site. Beetje hiphop, beetje Midden-Oosten, beetje nogwat – intrigerende muziek uit Tel Aviv.
Closing Time | Lizzy
, door
U heeft niet gevraagd om een vrolijk liedje over PMS, maar u krijgt het vanavond toch, met dank aan Lizzy, die als een ware superheldin haar kwelduivel verslaat, in dit fijne moppie bombastische kpop.
Closing Time | Soko
, door
Stéphanie Sokolinski is een Franse actrice en singer/songwriter van Pools-Joodse komaf. Bovenstaand de officiële clip bij het nummer ‘We might be dead by tomorrow’, dat in 2014 de Billboard Hot Hundred binnen knalde omdat het als achtergrondmuziek gebruikt werd bij dit filmpje, waarin Soko zelf overigens ook te zien is.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.